ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಔತಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ

ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಬಲೆಯಾಗಿ ಒಡ್ಡಲಾಗುತ್ತದೆ — ಕೈಸರನಿಗೆ ತೆರಿಗೆ, ಏಳು ಬಾರಿ ವಿಧವೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ, ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಆಜ್ಞೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವುದು — ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಕೇಳಿದವನ ಕಡೆಗೇ ತಿರುಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಯೇಸು ದಾವೀದನ ಕರ್ತನ ಕುರಿತು ತನ್ನದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, ಅಂದಿನಿಂದ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಧ್ಯಾಯ 22.

ಯೇಸು ಪುನಃ ಅವರೊಡನೆ ಸಾಮ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿ ಹೀಗೆಂದರು:

“ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಮದುವೆಯ ಔತಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿಗೆ ಹೋಲಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಆಹ್ವಾನಿತರನ್ನು ಮದುವೆಯ ಔತಣಕ್ಕೆ ಕರೆತರಲು ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವರು ಬರಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ ಸೇವಕರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ, ‘ಆಹ್ವಾನಿತರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ: ಇಗೋ, ನನ್ನ ಔತಣವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಎತ್ತುಗಳೂ ಕೊಬ್ಬಿದ ಪಶುಗಳೂ ವಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಮದುವೆಯ ಔತಣಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿರಿ’ ಎಂದನು. ಆದರೆ ಅವರು ಲಕ್ಷ್ಯಕೊಡದೆ, ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಹೊಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪಾರಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋದರು; ಉಳಿದವರು ಅವನ ಸೇವಕರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವಮಾನಿಸಿ ಕೊಂದುಹಾಕಿದರು. ರಾಜನು ಕೋಪಗೊಂಡು ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ಆ ಕೊಲೆಗಾರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಅವರ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ, ‘ಮದುವೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಆಹ್ವಾನಿತರು ಯೋಗ್ಯರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೆದ್ದಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸಿಕ್ಕಿದಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಮದುವೆಯ ಔತಣಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ’ ಎಂದನು. ಆ ಸೇವಕರು ದಾರಿಗಳಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋಗಿ, ಕೆಟ್ಟವರೂ ಒಳ್ಳೆಯವರೂ ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೂಡಿಸಿದರು; ಮದುವೆಯ ಮನೆ ಅತಿಥಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು.

“ಆದರೆ ರಾಜನು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ಮದುವೆಯ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿರದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು, ‘ಗೆಳೆಯಾ, ಮದುವೆಯ ಉಡುಪಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೇಗೆ ಒಳಬಂದೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ರಾಜನು ಸೇವಕರಿಗೆ, ‘ಇವನ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಹೊರಗಿನ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿರಿ; ಅಲ್ಲಿ ಗೋಳಾಟವೂ ಹಲ್ಲುಕಡಿಯುವಿಕೆಯೂ ಇರುವುವು’ ಎಂದನು. ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವರು ಅನೇಕರು, ಆದರೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದವರು ಕೆಲವರು.”

ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಅವರದ್ದನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ

ಆಗ ಫರಿಸಾಯರು ಹೋಗಿ, ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮಾತುಗಳಿಂದಲೇ ಅವರನ್ನು ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸುವುದು ಹೇಗೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು.

ಅವರು ಹೆರೋದ್ಯರ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ, “ಬೋಧಕರೇ, ನೀವು ಸತ್ಯವಂತರೆಂದೂ ದೇವರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತೀರೆಂದೂ ನಾವು ಬಲ್ಲೆವು; ನೀವು ಜನರ ಪದವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತೀರ್ಪುಮಾಡದ ಕಾರಣ ಯಾರಿಗೂ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ನಿಮಗೆ ತೋರುವುದನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳಿ: ಕೈಸರನಿಗೆ ತೆರಿಗೆ ಕೊಡುವುದು ಧರ್ಮಸಮ್ಮತವೋ, ಅಲ್ಲವೋ?” ಎಂದರು.

ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವರ ಕುಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, “ಕಪಟಿಗಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ? ತೆರಿಗೆಗಾಗಿ ಬಳಸುವ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ” ಎಂದರು. ಅವರು ಒಂದು ದಿನಾರವನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತಂದರು.

ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ಈ ಮುಖಚಿತ್ರವೂ ಈ ಬರಹವೂ ಯಾರದ್ದು?” ಎಂದರು.

ಅವರು, “ಕೈಸರನದ್ದು” ಎಂದರು. ಆಗ ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ಹಾಗಾದರೆ ಕೈಸರನದ್ದನ್ನು ಕೈಸರನಿಗೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯದ್ದನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ” ಎಂದರು.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು, ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋದರು.

ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಜೀವಿತರ ದೇವರು

ಅದೇ ದಿನ, ಪುನರುತ್ಥಾನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವ ಸದ್ದುಕಾಯರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ಬೋಧಕರೇ, ಮೋಶೆಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಒಬ್ಬನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತರೆ, ಅವನ ಸಹೋದರನು ಆ ವಿಧವೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏಳು ಮಂದಿ ಸಹೋದರರಿದ್ದರು. ಮೊದಲನೆಯವನು ಮದುವೆಯಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಸತ್ತು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡನೆಯವನೂ ಮೂರನೆಯವನೂ, ಏಳನೆಯವನ ತನಕ. ಎಲ್ಲರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯೂ ಸತ್ತಳು. ಹಾಗಾದರೆ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಆ ಏಳು ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿರುವಳು? ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದರಲ್ಲಾ” ಎಂದರು.

ಯೇಸು ಉತ್ತರಿಸಿ, “ನೀವು ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದ್ದೀರಿ—ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನೀವು ಅರಿಯರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಪುನರುತ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜನರು ಮದುವೆಯಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಮದುವೆಮಾಡಿಕೊಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ದೂತರಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು, ಸತ್ತವರ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ವಿಷಯವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಓದಲಿಲ್ಲವೇ:

‘ನಾನೇ ಅಬ್ರಹಾಮನ, ಇಸಾಕನ, ಯಾಕೋಬನ ದೇವರು’? ಅವರು ಸತ್ತವರ ದೇವರಲ್ಲ, ಜೀವಿತರ ದೇವರೇ” ಎಂದರು.

ಜನಸಮೂಹಗಳು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರ ಬೋಧನೆಗೆ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲದರಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ

ಆದರೆ ಯೇಸು ಸದ್ದುಕಾಯರನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸಿದರೆಂದು ಫರಿಸಾಯರು ಕೇಳಿ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಬಂದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಪಂಡಿತನು ಅವರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: “ಬೋಧಕರೇ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತಾದ ಆಜ್ಞೆ ಯಾವುದು?” ಎಂದನು.

ಅವರು ಅವನಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಣದಿಂದಲೂ ನಿಮ್ಮ ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಸಿ. ಇದೇ ಮಹತ್ತಾದ ಮೊದಲನೆಯ ಆಜ್ಞೆ. ಎರಡನೆಯದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು: ನಿನ್ನ ನೆರೆಯವನನ್ನು ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು. ಈ ಎರಡು ಆಜ್ಞೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಮಸ್ತ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ವಾಕ್ಯಗಳೂ ಆಧಾರಗೊಂಡಿವೆ” ಎಂದರು.

ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾರ ಮಗ?

ಫರಿಸಾಯರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದಾಗ, ಯೇಸು ಅವರನ್ನು, “ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಏನು ತೋರುತ್ತದೆ? ಅವನು ಯಾರ ಮಗ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ದಾವೀದನ ಮಗ” ಎಂದರು.

ಅವರು ಅವರಿಗೆ, “ಹಾಗಾದರೆ ದಾವೀದನು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ಅವನನ್ನು ‘ಪ್ರಭು’ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ? ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನಲ್ಲಾ:

‘ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ, “ನಾನು ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುವ ತನಕ ನನ್ನ ಬಲಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ” ಎಂದರು’?

ಹಾಗಾದರೆ ದಾವೀದನು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ‘ಪ್ರಭು’ ಎಂದು ಕರೆದರೆ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅವನ ಮಗನಾಗಿರುವುದು ಹೇಗೆ?” ಎಂದರು.

ಯಾರೂ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆ ದಿನದಿಂದ ಯಾರೂ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೇನನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಧೈರ್ಯಮಾಡಲಿಲ್ಲ.