மத்தேயு 22

22 ¹இயேசு மறுபடியும் அவர்களோடு உவமைகளாய்ப் பேசி, சொன்னதாவது:

²“எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், தன் குமாரனுக்குக் கலியாண விருந்தை ஆயத்தம்பண்ணின ஒரு ராஜாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ³கலியாண விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டவர்களை வரவழைக்கும்படி அவன் தன் ஊழியக்காரரை அனுப்பினான்; ஆனால் அவர்கள் வர மனதில்லாதிருந்தார்கள். ⁴மறுபடியும் அவன் வேறு ஊழியக்காரரை அனுப்பி, ‘அழைக்கப்பட்டவர்களை நோக்கி: இதோ, என் விருந்தை ஆயத்தம்பண்ணினேன்; என் காளைகளும் கொழுத்த மிருகங்களும் அடிக்கப்பட்டன, எல்லாம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது; கலியாண விருந்துக்கு வாருங்கள் என்று சொல்லுங்கள்’ என்றான். ⁵ஆனால் அவர்கள் அதைப் பொருட்படுத்தாமல், ஒருவன் தன் வயலுக்கும், மற்றொருவன் தன் வியாபாரத்துக்கும் போய்விட்டார்கள்; ⁶மற்றவர்களோ அவனுடைய ஊழியக்காரரைப் பிடித்து, அவமானப்படுத்தி, கொலைசெய்தார்கள். ⁷ராஜா கோபமடைந்து, தன் சேனைகளை அனுப்பி, அந்தக் கொலைபாதகரை அழித்து, அவர்களுடைய பட்டணத்தை எரித்துப்போட்டான். ⁸அப்பொழுது அவன் தன் ஊழியக்காரரை நோக்கி: ‘கலியாணம் ஆயத்தமாயிருக்கிறது, ஆனால் அழைக்கப்பட்டவர்கள் பாத்திரராயிருக்கவில்லை. ⁹ஆகையால் நீங்கள் பெரிய வழிகளுக்குப் போய், உங்களுக்குக் காணப்படும் யாவரையும் கலியாண விருந்துக்கு அழையுங்கள்’ என்றான். ¹⁰அந்த ஊழியக்காரர் வழிகளிலே போய், தாங்கள் கண்ட நல்லோர் தீயோர் யாவரையும் கூட்டிக்கொண்டு வந்தார்கள்; கலியாணசாலை விருந்தாளிகளால் நிறைந்தது.

¹¹“ராஜா விருந்தாளிகளைப் பார்க்க உள்ளே வந்தபோது, கலியாண வஸ்திரம் தரித்திராத ஒரு மனுஷனை அங்கே கண்டான். ¹²அவனை நோக்கி: ‘சிநேகிதனே, நீ கலியாண வஸ்திரமில்லாமல் எப்படி உள்ளே வந்தாய்?’ என்று கேட்டான். அவனோ பேசாமலிருந்தான். ¹³அப்பொழுது ராஜா ஊழியக்காரரை நோக்கி: ‘இவனுடைய கைகளையும் கால்களையும் கட்டி, இவனைப் புறம்பான இருளிலே தள்ளிப்போடுங்கள்; அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் இருக்கும்’ என்றான். ¹⁴ஏனெனில் அழைக்கப்பட்டவர்கள் அநேகர், தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களோ சிலரே.”

எங்கள் பிதாவுக்கு உரியதை அவருக்குக் கொடுங்கள்

¹⁵அப்பொழுது பரிசேயர் போய், அவருடைய சொந்த வார்த்தைகளாலேயே அவரை எப்படி அகப்படுத்தலாம் என்று ஆலோசனை பண்ணினார்கள்.

¹⁶அவர்கள் ஏரோதியரோடுகூடத் தங்கள் சீஷரை அவரிடத்தில் அனுப்பி: “போதகரே, நீர் சத்தியமுள்ளவரென்றும், தேவனுடைய வழியை உண்மையாய்ப் போதிக்கிறீரென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்; நீர் யாருக்கும் அஞ்சாதவர், ஏனெனில் நீர் மனுஷரை அந்தஸ்தைப் பார்த்து நியாயந்தீர்க்கிறதில்லை. ¹⁷ஆகையால் உமக்கு எப்படித் தோன்றுகிறதென்று எங்களுக்குச் சொல்லும்: இராயனுக்கு வரி செலுத்துவது நியாயமா, அல்லவா?” என்று கேட்டார்கள்.

¹⁸இயேசு அவர்களுடைய துர்க்குணத்தை அறிந்து: “மாயக்காரரே, நீங்கள் என்னை ஏன் சோதிக்கிறீர்கள்? ¹⁹வரிக்குரிய நாணயத்தை எனக்குக் காண்பியுங்கள்” என்றார். அவர்கள் ஒரு பணத்தை அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்.

²⁰அவர் அவர்களை நோக்கி: “இந்த உருவமும் மேலெழுத்தும் யாருடையது?” என்று கேட்டார்.

²¹அதற்கு அவர்கள்: “இராயனுடையது” என்றார்கள். அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி: “அப்படியானால், இராயனுடையதை இராயனுக்கும், எங்கள் பிதாவுடையதை எங்கள் பிதாவுக்கும் செலுத்துங்கள்” என்றார்.

²²அவர்கள் அதைக் கேட்டு ஆச்சரியப்பட்டு, அவரை விட்டுப் போய்விட்டார்கள்.

எங்கள் பிதா ஜீவனுள்ளோரின் தேவன்

²³உயிர்த்தெழுதல் இல்லையென்று சொல்லுகிற சதுசேயர் அன்றையதினமே அவரிடத்தில் வந்து: ²⁴“போதகரே, ஒருவன் சந்தானமில்லாமல் மரித்துப்போனால், அவனுடைய சகோதரன் அவன் மனைவியை விவாகம்பண்ணி, தன் சகோதரனுக்குச் சந்தானத்தை உண்டாக்கவேண்டும் என்று மோசே சொன்னாரே. ²⁵எங்களுக்குள்ளே ஏழு சகோதரர் இருந்தார்கள்; மூத்தவன் விவாகம்பண்ணி, மரித்து, சந்தானமில்லாததினால் தன் மனைவியைத் தன் சகோதரனுக்கு விட்டுவிட்டுப் போனான். ²⁶அப்படியே இரண்டாம், மூன்றாம் சகோதரன் முதல் ஏழாம் சகோதரன்வரைக்கும் நடந்தது. ²⁷எல்லாருக்கும் பின்பு அந்த ஸ்திரீயும் மரித்துப்போனாள். ²⁸ஆகையால் உயிர்த்தெழுதலில், அவள் அந்த ஏழுபேரில் யாருடைய மனைவியாயிருப்பாள்? அவர்கள் எல்லாரும் அவளை மணந்திருந்தார்களே” என்று கேட்டார்கள்.

²⁹இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “நீங்கள் வேதவாக்கியங்களையும் எங்கள் பிதாவின் வல்லமையையும் அறியாததினால் தப்பான எண்ணம் கொண்டிருக்கிறீர்கள். ³⁰உயிர்த்தெழுதலில் அவர்கள் விவாகம்பண்ணுவதுமில்லை, விவாகம்பண்ணிக் கொடுக்கப்படுவதுமில்லை; பரலோகத்திலுள்ள தேவதூதரைப்போல் இருப்பார்கள். ³¹மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலைக்குறித்து, எங்கள் பிதா உங்களுக்குச் சொன்னதை நீங்கள் வாசிக்கவில்லையா:

³²‘நான் ஆபிரகாமின் தேவனும், ஈசாக்கின் தேவனும், யாக்கோபின் தேவனுமாயிருக்கிறேன்’ என்பதைத்தானே? அவர் மரித்தோரின் தேவனல்ல, ஜீவனுள்ளோரின் தேவனே” என்றார்.

³³ஜனங்கள் அதைக் கேட்டு, அவருடைய போதகத்தைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.

உன்னிடம் உள்ள எல்லாவற்றோடும் உன் பிதாவை நேசி

³⁴அவர் சதுசேயரை வாயடைத்திருந்ததைப் பரிசேயர் கேள்விப்பட்டு, ஒன்றாய்க் கூடிவந்தார்கள். ³⁵அப்பொழுது நியாயப்பிரமாணத்தில் வல்லவனாகிய அவர்களில் ஒருவன் அவரைச் சோதிக்கும்படி: ³⁶“போதகரே, நியாயப்பிரமாணத்தில் பிரதான கற்பனை எது?” என்று கேட்டான்.

³⁷அவர் அவனை நோக்கி: “உன் முழு இருதயத்தோடும், உன் முழு ஆத்துமாவோடும், உன் முழு மனதோடும் உன் பிதாவை நேசிப்பாயாக. ³⁸இதுவே பிரதானமும் முதன்மையுமான கற்பனை. ³⁹இதற்கு ஒப்பாயிருக்கிற இரண்டாம் கற்பனை: உன்னில் நீ அன்புகூருகிறதுபோல் உன் அயலகத்தானிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக என்பதே. ⁴⁰இவ்விரண்டு கற்பனைகளிலும் நியாயப்பிரமாணம் முழுவதும் தீர்க்கதரிசன வாக்கியங்களும் தங்கியிருக்கிறது” என்றார்.

கிறிஸ்து யாருடைய குமாரன்?

⁴¹பரிசேயர் கூடியிருக்கையில், இயேசு அவர்களை நோக்கி: ⁴²“கிறிஸ்துவைக்குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவர் யாருடைய குமாரன்?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள்: “தாவீதின் குமாரன்” என்றார்கள்.

⁴³அவர் அவர்களை நோக்கி: “அப்படியானால், தாவீது பரிசுத்த ஆவியானவராலே அவரைக் கர்த்தர் என்று சொல்லியிருக்கிறது எப்படி? அவன் சொல்லுகிறதாவது:

⁴⁴‘எங்கள் பிதா என் ஆண்டவரை நோக்கிச் சொன்னதாவது: “நீர் என் வலதுபாரிசத்தில் உட்காரும், நான் உம்முடைய சத்துருக்களை உமது பாதங்களுக்குக் கீழாக்கிப்போடும்வரைக்கும்” என்பதே’?

⁴⁵தாவீதே கிறிஸ்துவைக் கர்த்தர் என்று சொல்லியிருக்க, அவர் எப்படித் தாவீதின் குமாரனாயிருப்பார்?” என்றார்.

⁴⁶அதற்கு மறுஉத்தரவாக ஒருவனும் அவருக்கு ஒரு வார்த்தையும் சொல்லக்கூடாதிருந்தான்; அன்றுமுதல் ஒருவனும் அவரிடத்தில் வேறொன்றையும் கேட்கத் துணியவில்லை.