Otaning ziyofatiga hamma marhamat

Savol ketidan savol tuzoq qilib qoʻyiladi — Qaysarga soliq, yetti marta beva qolgan ayol, eng buyuk amr, Otamizni butun borligʻimiz bilan sevish — va har biri soʻraganning oʻziga qaytariladi. Soʻng Iso Dovudning Rabbiysi haqida oʻz savolini beradi va boshqa hech kim unga savol berishga jurʼat etmaydi.

22-bob.

Iso ularga yana masallar bilan gapirib, dedi:

“Otamizning Shohligi oʻz oʻgʻliga toʻy ziyofati tayyorlagan bir podshohga oʻxshaydi. U taklif etilgan mehmonlarni toʻy ziyofatiga chaqirish uchun xizmatkorlarini yubordi, lekin ular kelishni istashmadi. U yana boshqa xizmatkorlarini yuborib, dedi: «Taklif etilganlarga aytinglar: Mana, men ziyofatimni tayyorladim; buqalarim va boqilgan mollarim soʻyildi, hammasi tayyor. Toʻy ziyofatiga kelinglar.» Lekin ular parvo qilmay, kimi dalasiga, kimi savdosiga ketib qolishdi, qolganlari esa uning xizmatkorlarini ushlab, haqorat qilib, oʻldirishdi. Podshoh gʻazablandi va oʻz qoʻshinlarini yuborib, oʻsha qotillarni qirib tashladi, ularning shaharlarini yondirdi. Soʻngra u xizmatkorlariga dedi: «Toʻy tayyor, biroq taklif etilganlar noloyiq ekan. Shuning uchun katta yoʻllarga chiqib, kimni uchratsangiz, barchasini toʻy ziyofatiga taklif qilinglar.» Oʻsha xizmatkorlar yoʻllarga chiqib, kimni uchratgan boʻlsa — yomonu yaxshi — hammasini toʻplashdi, toʻyxona mehmonlarga toʻldi.

“Podshoh mehmonlarni koʻrgani kirganda, toʻy liboslarini kiymagan bir odamni koʻrdi. U soʻradi: «Doʻstim, toʻy liboslarisiz bu yerga qanday kirib qolding?» U esa jim qoldi. Shunda podshoh xizmatkorlarga dedi: «Uning qoʻl-oyogʻini bogʻlab, tashqaridagi zulmatga uloqtiringlar; u yerda yigʻi-sigʻi va tish gʻijirlashi boʻladi.» Zero, chaqirilganlar koʻp, ammo tanlanganlar oz.”

Otamiznikini Otamizga bering

Shunda farziylar borib, Uni Oʻz soʻzlari bilan tuzoqqa ilintirish rejasini tuzishdi.

Ular hirodchilar bilan birga oʻz shogirdlarini Uning oldiga yuborib, dedilar: “Ustoz, bilamizki, Siz haqgoʻysiz va Xudo yoʻlini haqqoniy oʻrgatasiz; hech kimga yon bosmaysiz, chunki odamlarga ularning martabasiga qarab baho bermaysiz. Xoʻsh, qanday oʻylaysiz, aytingchi: Qaysarga soliq toʻlash joizmi yoki yoʻqmi?”

Lekin Iso ularning yovuz niyatini bilib, dedi: “Ey ikkiyuzlamachilar, nega Meni sinayapsizlar? Soliq toʻlanadigan tangani Menga koʻrsatinglar.” Ular Unga bir dinor keltirishdi.

U ulardan soʻradi: “Bu kimning surati va kimning yozuvi?”

Ular: “Qaysarniki”, — deyishdi. Shunda U ularga dedi: “Unda Qaysarnikini Qaysarga, Otamiznikini Otamizga bering.”

Buni eshitib, ular hayratda qolishdi; Uni tashlab, ketib qolishdi.

Otamiz tiriklarning Xudosidir

Oʻsha kuni tirilish yoʻq, deydigan sadduqiylar Uning oldiga kelib, Undan soʻrashdi: “Ustoz, Muso aytgan: agar biror odam farzandsiz oʻlsa, uning birodari beva qolgan xotinga uylanib, birodari uchun nasl qoldirishi kerak. Oramizda yetti aka-uka bor edi. Birinchisi uylanib, farzandsiz oʻldi va xotinini birodariga qoldirdi. Ikkinchisi ham, uchinchisi ham, to yettinchisigacha shunday boʻldi. Hammasidan keyin ayol ham oʻldi. Xoʻsh, tirilishda u ayol yetti birodarning qay biriga xotin boʻladi? Axir, ularning hammasi unga uylangan edi.”

Iso javob berdi: “Sizlar adashyapsizlar — na Muqaddas Bitiklarni, na Otamizning qudratini bilasizlar. Chunki tirilishda odamlar na uylanishadi, na turmushga chiqishadi, balki osmondagi farishtalarga oʻxshaydilar. Oʻliklarning tirilishiga kelsak, Otamiz sizlarga aytgan soʻzni oʻqimadingizmi:

«Men Ibrohimning Xudosi, Ishoqning Xudosi va Yoqubning Xudosiman»? U oʻliklarning emas, balki tiriklarning Xudosidir.”

Olomon buni eshitib, Uning taʼlimotiga hayron qoldi.

Otangizni butun borligʻingiz bilan seving

Farziylar esa Uning sadduqiylarni jim qoldirganini eshitib, bir joyga toʻplanishdi. Ularning orasidan biri, Tavrot bilimdoni, Uni sinash uchun savol berdi: “Ustoz, Tavrotda eng buyuk amr qaysi?”

U unga dedi: “Otangni butun qalbing bilan, butun joning bilan va butun aql-idroking bilan sev. Mana shu eng buyuk va birinchi amrdir. Ikkinchisi ham unga oʻxshaydi: Qoʻshningni oʻzingdek sev. Butun Tavrot va Paygʻambarlar bitiklari shu ikki amrga asoslanadi.”

Masih kimning oʻgʻli?

Farziylar toʻplanib turganlarida, Iso ulardan soʻradi: “Masih haqida nima deb oʻylaysizlar? U kimning oʻgʻli?” Ular Unga: “Dovudniki”, — deyishdi.

U ulardan soʻradi: “Unda nega Dovud Muqaddas Ruh orqali Uni Rabbim deb ataydi? Axir, u shunday degan:

«Otamiz Rabbimga dedi: “Mening oʻng tomonimda oʻtir, toki Sening dushmanlaringni oyogʻing ostiga qoʻygunimcha”»?

Agar Dovud Masihni Rabbim deb atasa, unda Masih qanday qilib uning oʻgʻli boʻladi?”

Hech kim Unga biror soʻz javob berolmadi va oʻsha kundan boshlab hech kim Undan boshqa narsa soʻrashga jurʼat etmadi.