متى 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹عيسىٰ بيا په مثالونو کښې هغوئ ته وفرمائيل چې،

²”د زمونږ پلار بادشاهى د داسې يو بادشاه په شان ده چې خپل زوئ دپاره يې د وادۀ مېلمستيا تيار کړه. ³هغۀ خپل نوکران ولېږل چې بلل شوى مېلمانۀ د وادۀ مېلمستيا ته راوبلى، خو هغوئ د راتلو نه اِنکار وکړو. ⁴هغۀ بيا نور نوکران ولېږل او ورته يې ووئيل، ’بلل شوو ته ووايئ: ګورئ، ما خپله ډوډۍ تياره کړې ده، زما غويان او فربه شوى څاروى حلال شوى دى، هر څۀ تيار دى. د وادۀ مېلمستيا ته راشئ.‘ ⁵خو هغوئ پرې خيال ونۀ کړو او لاړل، يو خپل پټى ته او بل خپل کاروبار ته، ⁶او پاتې خلقو د هغۀ نوکران ونيول، بدسلوکى يې ورسره وکړه او ووژل يې. ⁷بادشاه ډېر په قهر شو، خپل لښکر يې ولېږلو، هغه خونيان يې هلاک کړل او د هغوئ ښار يې وسوزولو. ⁸بيا هغۀ خپلو نوکرانو ته ووئيل، ’د وادۀ مېلمستيا تياره ده، خو بلل شوى خلق د دې لائق نۀ وُو. ⁹نو تاسو لويو لارو ته لاړ شئ او څوک چې مومئ هغه د وادۀ مېلمستيا ته راوبلئ.‘ ¹⁰هغه نوکران لارو ته ووتل او څوک چې يې وموندل ټول يې راجمع کړل، بد او ښۀ، او د وادۀ تالار په مېلمنو ډک شو.

¹¹”خو کله چې بادشاه د مېلمنو ليدو ته راننوتو، نو هغۀ يو داسې سړے وليدو چې د وادۀ جامې يې نۀ وې اغوستې. ¹²هغۀ ترې تپوس وکړو، ’اے دوسته، تۀ دې د وادۀ جامو نه بغير دلته څنګه راننوتې؟‘ خو هغه چپ پاتې شو. ¹³بيا بادشاه نوکرانو ته ووئيل، ’د هغۀ لاسونه او پښې وتړئ او بهرنۍ تيارې ته يې وغورزوئ، چرته چې به ژړا او د غاښونو چيچل وى.‘ ¹⁴ځکه چې بلل شوى ډېر دى، خو غوره شوى لږ دى.“

زمونږ پلار ته هغه څۀ ورکوئ چې د هغۀ دى

¹⁵بيا فريسيان لاړل او صلاح يې وکړه چې هغه د هغۀ په خبرو کښې څنګه ونيسى.

¹⁶هغوئ خپل مريدان د هېروديانو سره هغۀ ته ولېږل او ورته يې ووئيل چې، ”اُستاذه، مونږ پوهېږو چې تۀ رښتونے يې او د خُدائ پاک لاره په حقله رښتيا ښائى، تۀ د هيچا پرواه نۀ کوې، ځکه چې تۀ د خلقو مرتبې ته په کتو فيصله نۀ کوې. ¹⁷نو مونږ ته ووايه، ستا څۀ خيال دے: قيصر ته د محصول ورکول روا دى کۀ نه؟“

¹⁸خو عيسىٰ د هغوئ په بدنيتۍ پوهېدو، نو هغۀ وفرمائيل، ”اے منافقانو، تاسو ولې زما اِمتحان اخلئ؟ ¹⁹هغه سِکه راوښيئ چې د محصول دپاره کارولے کيږى.“ هغوئ يو دينار ورته راوړو.

²⁰هغۀ ورته وفرمائيل، ”دا د چا شکل او د چا نوم دے؟“

²¹هغوئ ووئيل، ”د قيصر.“ بيا هغۀ ورته وفرمائيل، ”نو هغه څۀ چې د قيصر دى قيصر ته ورکوئ، او هغه څۀ چې د زمونږ پلار دى زمونږ پلار ته.“

²²کله چې هغوئ دا واورېدل، نو حيران شول، او هغه يې پرېښودو او لاړل.

زمونږ پلار د ژوندو خُدائ پاک دے

²³په هم هغه ورځ صدوقيان هغۀ ته راغلل، هغه چې وائى بيا ژوندى کېدل نشته، او هغۀ ته يې تپوس وکړو، ²⁴او ورته يې ووئيل، ”اُستاذه، موسىٰ فرمائيلى دى: کۀ يو سړے بې اولاده مړ شى، نو د هغۀ ورور دې د هغۀ کونډه ته واده وکړى او د خپل ورور دپاره دې نسل پېدا کړى. ²⁵اوس زمونږ په مينځ کښې اوۀ وروڼه وُو. اول واده وکړو، مړ شو او بې اولاده خپله ښځه يې خپل ورور ته پرېښوده. ²⁶همدغه شان دوېم او درېم، تر اووم پورې. ²⁷تر ټولو وروستو، هغه ښځه هم مړه شوه. ²⁸نو د بيا ژوندى کېدو په وخت کښې به هغه د دې اوو نه د چا ښځه وى؟ ځکه چې هغه د ټولو ښځه وه.“

²⁹عيسىٰ جواب ورکړو، ”تاسو په غلطۍ کښې يئ، تاسو نۀ په صحيفو پوهېږئ او نۀ د زمونږ پلار په قدرت. ³⁰ځکه چې د بيا ژوندى کېدو په وخت کښې به خلق نۀ واده کوى او نۀ به ورته واده کيږى، بلکې په آسمان کښې به د فرښتو په شان وى. ³¹اوس، د مړو د بيا ژوندى کېدو په حقله، آيا تاسو هغه څۀ نۀ دى لوستى چې زمونږ پلار درته فرمائيلى دى:

³²’زۀ د اِبراهيم، د اِسحاق او د يعقوب خُدائ پاک يم‘؟ هغه د مړو خُدائ پاک نۀ دے، بلکې د ژوندو.“

³³کله چې خلقو دا واورېدل، نو د هغۀ په تعليم باندې حيران شول.

له خپل پلار سره په خپل ټول هستۍ مينه کوئ

³⁴خو کله چې فريسيانو واورېدل چې هغۀ صدوقيان چپ کړل، نو هغوئ يو ځائ راجمع شول. ³⁵د هغوئ نه يو، چې د شريعت عالم وو، د هغۀ اِمتحان اخستو دپاره ترې تپوس وکړو، ³⁶”اُستاذه، په شريعت کښې لويه حُکم کوم دے؟“

³⁷هغۀ ورته وفرمائيل، ”له خپل پلار سره په خپل ټول زړۀ، په خپل ټول روح او په خپل ټول عقل مينه کوه. ³⁸دا لويه او اولنۍ حُکم دے. ³⁹او دوېمه د دې په شان ده: د خپل ګاونډى سره دې داسې مينه کوه لکه د خپل ځان سره. ⁴⁰په دې دوو حُکمونو ټول شريعت او پېغمبران ولاړ دى.“

مسيح د چا زوئ دے؟

⁴¹کله چې فريسيان يو ځائ راجمع وُو، نو عيسىٰ ترې تپوس وکړو، ⁴²”د مسيح په حقله ستاسو څۀ خيال دے؟ هغه د چا زوئ دے؟“ هغوئ ورته ووئيل، ”د داؤد.“

⁴³هغۀ ترې تپوس وکړو، ”نو داؤد بيا د روحُ القُدس په وسيله هغه ولې مالِک بولى، چې وائى،

⁴⁴’زمونږ پلار زما مالِک ته وفرمائيل، ”زما ښى اړخ ته کښېنه، تر هغې چې ستا دښمنان ستا د پښو لاندې کړم“‘؟

⁴⁵نو کۀ داؤد مسيح مالِک بولى، نو مسيح د داؤد زوئ څنګه کېدے شى؟“

⁴⁶هيچا هغۀ ته د يوې کلمې جواب هم ورنۀ کړے شو، او د هغې ورځې نه بيا هيچا جرأت ونۀ کړو چې ترې نور څۀ تپوس وکړى.