ንጉስካ ናባኻ ይመፅእ

ኣብ ኣድጊ ተወጢሑ ናብ ዝእውዩ ህዝቢ ኣተወ፥ ድሕሪኡ ነቶም ነጋዶ ኻብ ቤት ኣቦኡ ኣውፅአ። ብዛዕባ ስልጣኑ ምስ ተሓተ፥ ክምልስ ኣበየ፥ ኣብ ክንድኡ ኸዓ ብዛዕባ ክልተ ደቂ፥ ሓደ ዝብሉ ኻልእ ዝገብሩ፥ ከምኡ ድማ ንወራሲ ዝቐተሉ ሓረስቶት ነገረ።

ምዕራፍ 21።

ናብ ኢየሩሳሌም ምስ ቀረቡ፥ ኣብ ደብረ ዘይት ናብ ቤተ ፋጌ ምስ በፅሑ፥ ኢየሱስ ክልተ ደቀ መዛሙርቱ ለኣኸ፤

ከምዙይ ድማ በሎም፦ “ናብታ ኣብ ቅድሜኹም ዘላ ዓዲ ኺዱ። ብኡብኡ ድማ ዝተኣስረት ኣድግን ምስኣ ድማ ዒሉን ክትረኽቡ ኢኹም። ፈቲሕኩም ድማ ናባይ ኣምፅእዎም። ገለ ሰብ ገለ እንተ በለኩም፥ ‘ጐይታ የድልዮም ኣሎ’ በልዎ፤ ብኡብኡ ድማ ክሰዶም እዩ።”

እዝ ዝኾነ ግና፥ እቲ ነቢይ ዝበሎ ምእንቲ ኽፍፀም እዩ፦ “ንጓል ፅዮን ከምዙይ በልዋ፥ ‘እንሆ፥ ንጉስኪ፥ ትሑት ኮይኑ ኣብ ኣድጊ ተወጢሑ፥ ናባኺ ይመፅእ ኣሎ፥ ኣብ ዒሉ፥ ውላድ ናይ ፀዓኛ እንስሳ።’”

እቶም ደቀ መዛሙርቱ ድማ ከይዶም፥ ከምቲ ኢየሱስ ዝኣዘዞም ገበሩ። ነታ ኣድግን ዒሉን ኣምፂኦም፥ ክዳውንቶም ኣብ ልዕሊኦም ኣንበሩ፤ ኢየሱስ ድማ ኣብ ልዕሊ እቲ ክዳውንቲ ተቐመጠ። ዝበዝሑ ኻብቶም ህዝቢ ድማ ክዳውንቶም ኣብ መንገዲ ኣንፀፉ፤ ካልኦት ከዓ ካብ ኣእዋም ጨናፍር ቆሪፆም ኣብ መንገዲ ኣንፀፉ። እቶም ኣብ ቅድሚኡን ኣብ ድሕሪኡን ዝነበሩ ህዝቢ ድማ፥ “ሆሳእና ንወዲ ዳዊት! እቲ ብስም ኣቦና ዝመፅእ ብሩኽ እዩ! ሆሳእና ኣብ ኣርያም!” እናበሉ ይእወዩ ነበሩ። ^a

ናብ ኢየሩሳሌም ምስ ኣተወ ድማ፥ ኵላ እታ ኸተማ ተናወፀት፥ “እዝ መን እዩ?” እናበሉ ድማ ሓተቱ።

እቶም ህዝቢ ድማ “እዝ እቲ ካብ ናዝሬት ናይ ገሊላ ዝመፀ ነቢይ ኢየሱስ እዩ” በሉ።

ኢየሱስ ንቤት ኣቦኡ ይመልሳ

ሽዑ ኢየሱስ ናብ ቤተ መቕደስ ኣተወ፤ ነቶም ኣብኡ ዝሸጡን ዝዕድጉን ዝነበሩ ዅሎም ኣውፅአ፤ ጣውላታት እቶም ገንዘብ ዝልውጡን ኮፍ መበሊ እቶም ርግቢ ዝሸጡን ድማ ገልበጠ።

ከምዙይ ድማ በሎም፦ “‘ቤተይ ቤት ፀሎት ክትብሃል እያ’ ዝብል ተፅሒፉ ኣሎ፤ ንስኻትኩም ግና በዓቲ ጐሓሉ ትገብርዋ ኣለኹም።”

ኣብ ቤተ መቕደስ ድማ ዕዉራትን ሓንካሳትን ናብኡ መፁ፤ ንሱ ኸዓ ኣሕወዮም። ሊቃውንቲ ካህናትን ፀሓፍትን ግና እቲ ዝገበሮ ተኣምራትን እቶም ቆልዑ ኣብ ቤተ መቕደስ “ሆሳእና ንወዲ ዳዊት!” እናበሉ ዝእውዩን ምስ ረአዩ፥ ተቘጥዑ፥

“እዚኣቶም ዝብልዎ ዘለዉዶ ትሰምዕ ኣለኻ?” ድማ በልዎ። ኢየሱስ ከዓ “እወ፤ ‘ካብ ኣፍ ህፃናትን ዝጠብዉ ቈልዑን ምስጋና ኣዳሎኻ’ ዝብል ከቶ ኣየንበብኩምን ዲኹም?” በሎም።

ሓዲግዎም ድማ ካብታ ኸተማ ናብ ቢታንያ ወፂኡ፥ ኣብኡ ሓደረ።

እታ ነኣንባብ ዘንቀሳቕስ እምነት

ንግሆ ኣንጊሁ ናብታ ኸተማ ክምለስ እንተሎ ጠመየ።

ኣብ ጥቓ መንገዲ ሓንቲ ኦም በለስ ረአየ እሞ ናብኣ ከደ፤ ግና ቆፅሊ ጥራሕ ደኣ እምበር፥ ካልእ ኣይረኸበላን። “ደጊም ንዘለኣለም ፍረ ኣይትፍረዪ!” ድማ በላ። ብኡብኡ ኸዓ እታ ኦም በለስ ነቐፀት።

እቶም ደቀ መዛሙርቱ ድማ እዙይ ምስ ረአዩ ተገሪሞም፥ “እዛ ኦም በለስ ከመይ ኢላ ቀልጢፋ ነቐፀት?” ኢሎም ሓተቱ።

ኢየሱስ ድማ ኢሉ መለሰሎም፦ “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፥ እምነት እንተ ሃለወኩም፥ እንተ ዘይተጠራጠርኩም ከዓ፥ ነቲ ነዛ ኦም በለስ ዝኾና ጥራሕ ዘይኮነ ክትገብሩ ትኽእሉ፥ ነዝ እምባ እዙይ እውን ‘ተልዒልካ ናብ ባሕሪ ተደርበ’ እንተ በልኩምዎ፥ ክፍፀም እዩ። እንተ ኣመንኩም ድማ፥ ብፀሎት ዝለመንኩምዎ ዅሉ ክትቅበልዎ ኢኹም።”

ስልጣን እቲ ወልድ ተጠየቐ

ናብ ቤተ መቕደስ ኣትዩ ክምህር እንተሎ፥ ሊቃውንቲ ካህናትን ዓበይቲ ህዝብን ናብኡ መፂኦም፥ “እዝ ነገራት እዙይ ብኣየናይ ስልጣን ትገብሮ ኣለኻ? እዝ ስልጣን እዙይከ መን ሃበካ?” ኢሎም ሓተትዎ።

ኢየሱስ ድማ ኢሉ መለሰሎም፦ “ኣነ እውን ሓንቲ ነገር ክሓተኩም፤ መልሲ እንተ ነጊርኩምኒ፥ ኣነ እውን ብኣየናይ ስልጣን እዝ ነገራት እዙይ ከም ዝገብር ክነግረኩም እየ። ጥምቀት ዮሃንስ ካበይ ዝመፀት እያ? ካብ ሰማይ ዲያ፥ ወይ ካብ ሰብ?” ንሳቶም ድማ ንስንሳቶም ከምዙይ ኢሎም ተመያየጡ፦ “‘ካብ ሰማይ’ እንተ ኢልና፥ ‘ስለ ምንታይ ደኣ ኣይኣመንኩምዎን?’ ክብለና እዩ።

‘ካብ ሰብ’ እንተ ኢልና ኸዓ፥ ኵሎም ንዮሃንስ ከም ነቢይ ይርእይዎ እዮም እሞ፥ ነዝ ህዝቢ ንፈርሕ ኣለና።”

ንኢየሱስ ድማ “ኣይንፈልጥን” ኢሎም መለሱሉ። ንሱ ኸዓ “ኣነ እውን ብኣየናይ ስልጣን እዝ ነገራት እዙይ ከም ዝገብር ኣይነግረኩምን እየ” በሎም።

ክልተ ኣወዳት፦ ቃል ወይ ተግባር

“እንታይ ይመስለኩም? ሓደ ሰብኣይ ክልተ ኣወዳት ነበርዎ። ናብቲ ቀዳማይ መፂኡ ድማ ‘ወደይ፥ ሎሚ ኺድካ ኣብ ኣታኽልቲ ወይኒ ስራሕ’ በሎ። ንሱ ኸዓ ‘ኣይደልን’ ኢሉ መለሰ፤ ደሓር ግና ተነሲሑ ኸደ። ናብቲ ኻልኣይ ከዓ ኸይዱ ኸምኡ በሎ። እዝ ድማ ‘እወ ጐይታይ፥ ክኸይድ እየ’ ኢሉ መለሰ፤ ግና ኣይከደን። ካብዞም ክልተ ፍቓድ ኣቦኡ ዝገበረ ኣየናዩ እዩ?” ንሳቶም ድማ “እቲ ቀዳማይ” በሉ። ኢየሱስ ከዓ ከምዙይ በሎም፦ “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፥ ተቐበልቲ ቐረፅን ኣመንዝራታትን ቀቅድሜኹም ናብ መንግስቲ ኣቦና ይኣትዉ ኣለዉ።”

“ዮሃንስ ብመንገዲ ፅድቂ ናባኻትኩም መፀ፤ ንስኻትኩም ግና ኣይኣመንኩምዎን፤ ተቐበልቲ ቐረፅን ኣመንዝራታትን ግና ኣመኑ። ንስኻትኩም ድማ እዙይ ምስ ረአኹም እኳ፥ ተነሲሕኩም ኣይኣመንኩምዎን።”

እቲ ኣታኽልቲ ወይንን እቲ ዝተነፅገ ወልድን

“ካልእ ምሳሌ ስምዑ፦ ሓደ ብዓል ቤት ኣታኽልቲ ወይኒ ተኸለ፤ ብዙርያኡ ድማ ሓፁር ገበረሉ፤ ኣብ ውሽጡ ኸዓ መፅመቚ ወይኒ ኵዓተ፤ ግንቢ ዘብዐኛ ድማ ሰርሐ፤ ንሓረስቶት ኣካሪዩ ኸዓ ገሸ። ጊዜ እቶት ምስ ቀረበ ድማ፥ ፍሪኣ ምእንቲ ክእክቡ፥ ባሮቱ ናብቶም ሓረስቶት ለኣኸ። እቶም ሓረስቶት ግና ባሮቱ ሓዝዎም፤ ንሓደ ወቕዕዎ፤ ንሓደ ቐተልዎ፤ ንሓደ ድማ ብእምኒ ወገርዎ። መሊሱ ኸዓ ካብቶም ቀዳሞት ዝበዝሑ ኻልኦት ባሮት ለኣኸ፤ ንሳቶም ድማ ከምኡ ገበርዎም። ኣብ መወዳእታ ድማ ‘ንወደይ ከኽብርዎ እዮም’ ኢሉ፥ ወዱ ናብኣቶም ለኣኸ። እቶም ሓረስቶት ግና ነቲ ወዲ ምስ ረአይዎ፥ ንስንሳቶም ‘እዝ እቲ ወራሲ እዩ፤ ንዑ፥ ንቕተሎ እሞ ርስቱ ንሓዝ’ ተበሃሃሉ። ሒዞም ድማ ካብቲ ኣታኽልቲ ወይኒ ኣውፂኦም ናብ ወፃኢ ደርበይዎ፤ ቐተልዎ ኸዓ። እምበኣር እቲ ብዓል ኣታኽልቲ ወይኒ ምስ መፀ፥ ነቶም ሓረስቶት እንታይ ክገብሮም እዩ?”

ንሳቶም ድማ፦ “ነቶም እኩያት ሰባት ብኽፉእ ከጥፍኦም እዩ፤ ነቲ ኣታኽልቲ ወይኒ ከዓ በብጊዜኡ ፍሪኣ ንዝህብዎ ካልኦት ሓረስቶት ከካርዮ እዩ” ኢሎም መለሱ።

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ በሎም፦ “ኣብ መፃሕፍቲ፦ ‘እቲ ነደቕቲ ዝነፀግዎ እምኒ፥ ርእሲ መኣዝን ኮነ፤ እዙይ ካብ ኣቦና ኮነ፥ ኣብ ኣዒንትና ድማ ዜደንቕ እዩ’ ዝብል ከቶ ኣየንበብኩምንዶ?”

“ስለዙይ እብለኩም ኣለኹ፥ መንግስቲ ኣቦና ካባኻትኩም ክትውሰድ፥ ፍሪኣ ንዘፍሪ ህዝቢ ድማ ክትውሃብ እያ። ኣብዛ እምኒ እዚኣ ዝወድቕ ዅሉ ክስበር እዩ፤ ንሳ ዝወደቐቶ ዅሉ ድማ ክድቀቕ እዩ።”

እቶም ሊቃውንቲ ካህናትን ፈሪሳውያንን ምስላታቱ ምስ ሰምዑ፥ ብዛዕባኣቶም ይዛረብ ከም ዝነበረ ኣስተውዓሉ። ክሕዝዎ ደለዩ፤ ነቶም ንሱ ነቢይ ኢሎም ዝቘፀርዎ ህዝቢ ግና ፈርሑ።