متي 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹پوءِ يسوع ميڙن ۽ پنهنجن شاگردن سان ڳالهائيندي

²چيو تہ ”شريعت جا عالم ۽ فريسي موسيٰ جي ڪرسيءَ تي ويٺل آهن.

³”تنهنڪري جيڪي ڪجهه اهي اوهان کي چون، سو ڪريو ۽ مڃو، پر سندن ڪمن جهڙا ڪم نہ ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اهي وعظ ڪن ٿا پر پاڻ عمل نہ ٿا ڪن. ⁴اهي ڳورا ۽ کڻڻ ۾ ڏکيا بار ٻڌي ماڻهن جي ڪلهن تي رکن ٿا، پر پاڻ انهن کي هلائڻ لاءِ آڱر بہ نہ ٿا لڳائين. ⁵اهي سڀ ڪم ماڻهن کي ڏيکارڻ لاءِ ڪن ٿا؛ پنهنجا تعويذ ويڪرا ۽ پنهنجي پوشاڪ جا ڦوٽا ڊگها ڪن ٿا، ^a a v5 تعويذ: چمڙي جا ننڍا دٻا جن ۾ ڪلام جا ٽڪرا هوندا هئا، جيڪي دعا مهل پيشانيءَ ۽ کاٻي ٻانهن تي ٻڌبا هئا. ⁶ضيافتن ۾ عزت واري جاءِ ۽ عبادتخانن ۾ مٿاهيون ويهڪون پسند ڪن ٿا، ⁷بازارن ۾ سلام ٿيڻ ۽ ماڻهن کان ’ربي‘ سڏرائڻ بہ کين وڻي ٿو. ⁸پر اوهان کي ’ربي‘ نہ سڏرائڻ گهرجي، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو استاد رڳو هڪڙو آهي ۽ اوهين سڀ ڀائر آهيو. ⁹ڌرتيءَ تي ڪنهن کي بہ پنهنجو پيءُ نہ سڏيو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو هڪڙو ئي پيءُ آهي، جيڪو آسمان ۾ آهي. ¹⁰ڪو اوهان کي ’رهنما‘ بہ نہ سڏي، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو رهنما هڪڙو ئي آهي، يعني مسيح. ¹¹اوهان مان جيڪو سڀ کان وڏو آهي، سو اوهان جو خادم ٿيندو. ¹²جيڪو پاڻ کي مٿانهون ڪندو، سو نوڙايو ويندو، ۽ جيڪو پاڻ کي نوڙائيندو، سو مٿانهون ڪيو ويندو.

¹³اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! ڇاڪاڻ تہ اوهين ماڻهن جي منهن اڳيان اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جو در بند ڪريو ٿا، نہ پاڻ اندر ٿا وڃو ۽ نہ اندر وڃڻ جي ڪوشش ڪندڙن کي وڃڻ ٿا ڏيو. ^b b v13 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي آيت 14 ڪانهي؛ پوءِ جي نقلن ۾ هي اضافو ٿيل آهي: ”اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! اوهين رنڍن جا گهر کائي وڃو ٿا ۽ ڏيکاءَ لاءِ ڊگهيون دعائون ڪريو ٿا؛ تنهنڪري اوهان کي وڌيڪ سزا ملندي.“

¹⁵اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! ڇاڪاڻ تہ اوهين هڪڙو مريد ڪرڻ لاءِ سمنڊ ۽ زمين گهمي وڃو ٿا، پوءِ کيس پاڻ کان ٻيڻو جهنم جو پٽ بڻائي ڇڏيو ٿا.

¹⁶اي انڌا رهنما، اوهان تي افسوس! اوهين چئو ٿا تہ ’هيڪل جو قسم کائڻ ڪجهه ناهي، پر هيڪل جي سون جو قسم کائڻ لازم ٿي پوي ٿو.‘ ¹⁷اي انڌا بيوقوفؤ! سون وڏو آهي يا هيڪل، جيڪا سون کي پاڪ ڪري ٿي؟ ¹⁸وري اوهين چئو ٿا تہ ’قربانگاهه جو قسم کائڻ ڪجهه ناهي، پر ان تي رکيل نذراني جو قسم کائڻ لازم ٿي پوي ٿو.‘ ¹⁹اي انڌؤ! وڏو ڪهڙو آهي، نذرانو يا قربانگاهه، جيڪا نذراني کي پاڪ ڪري ٿي؟ ²⁰تنهنڪري جيڪو قربانگاهه جو قسم کائي ٿو، سو ان جو ۽ ان تي رکيل هر شيءِ جو قسم کائي ٿو. ²¹ساڳيءَ ريت جيڪو هيڪل جو قسم کائي ٿو، سو ان جو ۽ ان ۾ رهندڙ جو قسم کائي ٿو. ²²۽ جيڪو آسمان جو قسم کائي ٿو، سو اسان جي پيءُ جي تخت جو ۽ ان تي ويٺل جو قسم کائي ٿو.

²³اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! اوهين پودينو، سوئا ۽ زيري جو ڏهون حصو ڏيو ٿا، پر شريعت جون وڌيڪ اهم ڳالهيون: انصاف، رحم ۽ ايمانداري ڇڏي ڏيو ٿا. هي ڪرڻ گهرجن ها، ۽ ٻيون بہ نہ ڇڏڻ گهرجن ها. ²⁴اي انڌا رهنما، اوهين مڇر ڇاڻي ڪڍو ٿا ۽ اُٺ نگلي وڃو ٿا!

²⁵اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! اوهين پيالي ۽ ٿال کي ٻاهران صاف ڪريو ٿا، پر اندران اهي لالچ ۽ بي اعتداليءَ سان ڀريل آهن. ²⁶اي انڌا فريسي! پهرين پيالي ۽ ٿال جو اندر صاف ڪر، تہ جيئن ٻاهر بہ صاف ٿئي.

²⁷اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! اوهين اڇي ڪيل قبرن جهڙا آهيو، جيڪي ٻاهران سهڻيون ٿيون لڳن پر اندران مئل ماڻهن جي هڏن ۽ هر قسم جي ناپاڪيءَ سان ڀريل آهن. ²⁸ائين اوهين بہ ٻاهران ماڻهن کي سچار نظر اچو ٿا، پر اندران رياڪاري ۽ بدڪاريءَ سان ڀريل آهيو.

²⁹اي شريعت جا عالمؤ ۽ فريسيؤ، رياڪارؤ، اوهان تي افسوس! ڇاڪاڻ تہ اوهين نبين جون قبرون ٺاهيو ٿا ۽ سچارن جا يادگار سينگاريو ٿا، ³⁰۽ چئو ٿا تہ ’جيڪڏهن اسين پنهنجن ابن ڏاڏن جي ڏينهن ۾ هجون ها، تہ نبين جي قتل ۾ انهن سان شامل نہ ٿيون ها.‘ ³¹اهڙيءَ طرح اوهين پاڻ تي شاهدي ڏيو ٿا تہ اوهين انهن جا پٽ آهيو جن نبين کي قتل ڪيو. ³²تنهنڪري اوهين بہ پنهنجن ابن ڏاڏن جو پيمانو ڀري ڇڏيو. ³³اي نانگؤ، اي زهريلن نانگن جا ٻچؤ، اوهين جهنم جي سزا کان ڪيئن بچندا؟ ³⁴تنهنڪري آءٌ اوهان ڏانهن نبي، ڏاها ۽ شريعت جا عالم موڪليان ٿو؛ انهن مان ڪن کي اوهين قتل ڪندا ۽ صليب تي چاڙهيندا، ۽ ڪن کي پنهنجن عبادتخانن ۾ ڪوڙا هڻندا ۽ هڪ شهر کان ٻئي شهر تائين ستائيندا، ³⁵تہ جيئن ڌرتيءَ تي وهايل سڀني سچارن جو رت اوهان تي اچي، سچار هابيل جي رت کان وٺي برڪياه جي پٽ زڪرياه جي رت تائين، جنهن کي اوهان مقدس جاءِ ۽ قربانگاهه جي وچ ۾ قتل ڪيو. ³⁶آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ اهي سڀ ڳالهيون هن نسل تي اينديون.

يسوع يروشلم تي روئي ٿو

³⁷اي يروشلم، اي يروشلم! نبين کي قتل ڪندڙ ۽ پاڻ ڏانهن موڪليلن کي سنگسار ڪندڙ! ڪيترائي ڀيرا مون چاهيو تہ تنهنجي ٻارن کي ائين گڏ ڪريان جيئن ڪڪڙ پنهنجن ٻچن کي پرن هيٺان گڏ ڪري ٿي، پر تو نہ چاهيو. ³⁸ڏس، تنهنجو گهر تو لاءِ اجڙيل ڇڏيو ويو آهي. ³⁹آءٌ اوهان کي ٿو چوان تہ جيستائين اوهين نہ چوندا تہ ’برڪت وارو آهي اهو جيڪو اسان جي پيءُ جي نالي ۾ ٿو اچي،‘ تيستائين مون کي ٻيهر نہ ڏسندا.“