هيڪل بيٺي نہ رهندي
اهو ٻڌائڻ تي ته هيڪل ڊاهي ڇڏي ويندي، شاگرد پڇن ٿا ته ڪڏهن. يسوع جنگين، خيانت، ڪوڙن مسيحن، ٿڌي ٿيل پيار، ۽ اهڙي تڪڙي ڀڄڻ جو بيان ڪري ٿو جنهن ۾ ڪير ڪوٽ لاءِ به نٿو ترسي. پاڻ ڏينهن ڪوبه نٿو ڄاڻي — نه ملائڪ، نه پٽ، رڳو پيءُ.
24 1يسوع هيڪل مان نڪري رهيو هو تہ سندس شاگرد کيس هيڪل جون عمارتون ڏيکارڻ لاءِ ويجهو آيا.
2”ڇا اوهان هي سڀ ڏسو ٿا؟“ هن وراڻيو تہ ”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ هتي هڪ پٿر بہ ٻئي پٿر تي ڇڏيو نہ ويندو؛ سڀ ڊاهيا ويندا.“
3يسوع زيتون جي جبل تي ويٺو هو تہ سندس شاگرد الڳ وٽس آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان کي ٻڌاءِ تہ اهي ڳالهيون ڪڏهن ٿينديون، ۽ تنهنجي اچڻ ۽ زماني جي پڄاڻيءَ جو ڪهڙو نشان هوندو؟“
4يسوع وراڻيو تہ ”خبردار رهو تہ ڪو اوهان کي نہ ٺڳي.
5”ڇاڪاڻ تہ گھڻا منهنجي نالي سان ايندا ۽ چوندا تہ ’آءٌ مسيح آهيان‘، ۽ گھڻن کي ٺڳيندا. 6اوهان لڙايون ۽ لڙائين جون افواهون ٻڌندا، ڊڄجو نہ. اهو ٿيڻو آهي، پر اڃا پڄاڻي ناهي. 7قوم قوم تي ۽ بادشاهي بادشاهيءَ تي اٿي بيهندي، ۽ هنڌ هنڌ ڏڪار ۽ زلزلا ايندا. 8اهي سڀ ڄڻڻ وقت جي سورن جي شروعات آهن.
9تڏهن اهي اوهان کي ڏکن ۾ وجھڻ لاءِ حوالي ڪندا ۽ قتل ڪندا، ۽ منهنجي نالي ڪري سڀني قومن جي نفرت جو نشانو ٿيندا. 10انهيءَ وقت گھڻا ٿڙي پوندا، ۽ هڪ ٻئي کي دشمنن جي حوالي ڪندا ۽ هڪ ٻئي سان نفرت ڪندا، 11گھڻا ڪوڙا نبي ظاهر ٿي گھڻن ماڻهن کي ٺڳيندا، 12جيئن تہ بدڪاري وڌندي، تنهنڪري گھڻن جو پيار ٿڌو ٿي ويندو، 13پر جيڪو پڄاڻيءَ تائين ثابت قدم رهندو، سو نجات ماڻيندو. 14بادشاهيءَ جي هيءَ خوشخبري سڀني قومن لاءِ شاهديءَ طور سڄي دنيا ۾ ٻڌائي ويندي، تڏهن پڄاڻي ايندي.
15تنهنڪري جڏهن اوهان دانيال نبيءَ جي ڄاڻايل ويران ڪندڙ مڪروه شيءِ کي پاڪ جاءِ تي بيٺل ڏسو—پڙهندڙ سمجھي— 16تڏهن جيڪي يهوديه ۾ هجن، سي جبلن ڏانهن ڀڄي وڃن.
17”جيڪو ڇت تي هجي، سو گھر مان ڪا شيءِ ڪڍڻ لاءِ هيٺ نہ لهي، 18۽ جيڪو ٻنيءَ ۾ هجي، سو چوغو کڻڻ لاءِ موٽي نہ وڃي. 19پيٽ سان ۽ ٿڃ پياريندڙ عورتن لاءِ انهن ڏينهن ۾ ڪيڏي نہ ڏکي گھڙي ايندي! 20دعا گھرو تہ اوهان جو ڀڄڻ سياري ۾ يا سبت جي ڏينهن تي نہ ٿئي. 21ڇاڪاڻ تہ تڏهن اهڙو وڏو ڏک ٿيندو جهڙو دنيا جي شروعات کان وٺي اڄ تائين نہ ٿيو آهي، ۽ نہ وري ڪڏهن ٿيندو. 22جيڪڏهن اهي ڏينهن گھٽايا نہ وڃن ها تہ ڪير بہ بچي نہ سگھي ها؛ پر چونڊيلن جي خاطر اهي ڏينهن گھٽايا ويندا.
23تڏهن جيڪڏهن ڪو اوهان کي چوي تہ ’ڏسو، مسيح هتي آهي‘ يا ’هو اتي آهي‘، تہ يقين نہ ڪجو. 24ڪوڙا مسيح ۽ ڪوڙا نبي اڀري وڏا نشان ۽ عجيب ڪم ڏيکاريندا، تہ جيئن جيڪڏهن ٿي سگھي تہ چونڊيلن کي بہ ٺڳين. 25ڏسو، مون اوهان کي اڳواٽ ٻڌائي ڇڏيو آهي.
26تنهنڪري جيڪڏهن اهي اوهان کي چون تہ ’ڏسو، هو بيابان ۾ آهي‘، تہ نڪري نہ وڃجو؛ ’ڏسو، اندر وارن ڪمرن ۾ آهي‘، تہ يقين نہ ڪجو. 27جيئن وڄ اوڀر کان چمڪي اولهه تائين نظر ايندي آهي، تيئن ابنِ آدم جو اچڻ ٿيندو. 28جتي لاش هوندو، اتي گِجھون گڏ ٿينديون.
29انهن ڏينهن جي ڏک کان پوءِ ئي سج اونداهو ٿي ويندو، چنڊ پنهنجي روشني نہ ڏيندو، تارا آسمان تان ڪرندا، ۽ آسمان جون طاقتون ڏڪي وينديون. 30تڏهن آسمان ۾ ابنِ آدم جو نشان ظاهر ٿيندو، ۽ زمين جون سڀ قومون ابنِ آدم کي طاقت ۽ وڏي جلوي سان آسمان جي ڪڪرن تي ايندي ڏسي ماتم ڪنديون. 31هو پنهنجن ملائڪن کي وڏي صور جي آواز سان موڪليندو، ۽ اهي سندس چونڊيلن کي چئني هوائن کان، آسمان جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين گڏ ڪندا.
32انجير جي وڻ کان اهو سکو: جڏهن ان جي ٽاري نرم ٿي پن ڪڍي ٿي، تڏهن اوهان ڄاڻو ٿا تہ اونهارو ويجهو آهي. 33ائين ئي جڏهن اوهان هي سڀ ڳالهيون ڏسو، تڏهن ڄاڻو تہ اهو ويجهو، دروازي تي آهي. 34آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ جيستائين هي سڀ ڳالهيون پوريون نہ ٿين، تيستائين هيءَ پيڙهي ڪڏهن بہ گذري نہ ويندي. 35آسمان ۽ زمين ٽري ويندا، پر منهنجون ڳالهيون ڪڏهن بہ نہ ٽرنديون.
رڳو پيءُ ڄاڻي ٿو
36”انهيءَ ڏينهن يا ڪلاڪ کي ڪير بہ نہ ٿو ڄاڻي—نہ آسمان جا ملائڪ، نہ فرزند—رڳو پيءُ ڄاڻي ٿو. 37جيئن نوح جي ڏينهن ۾ ٿيو، تيئن ابنِ آدم جو اچڻ ٿيندو. 38ڇاڪاڻ تہ طوفان کان اڳ جي ڏينهن ۾ ماڻهو کائيندا ۽ پيئندا هئا، شاديون ڪندا ۽ ڌيئرون پرڻائيندا هئا، انهيءَ ڏينهن تائين جڏهن نوح ٻيڙيءَ ۾ گھڙيو؛ 39هنن کي ڪابہ خبر نہ پئي، جيستائين طوفان اچي هنن سڀني کي لڙهائي نہ ويو. ابنِ آدم جو اچڻ بہ ائين ئي ٿيندو. 40ٻه ماڻهو ٻنيءَ ۾ هوندا؛ هڪڙو کنيو ويندو ۽ ٻيو ڇڏيو ويندو. 41ٻه عورتون هٿ چڪيءَ تي اٽو پيهنديون؛ هڪڙي کنئي ويندي ۽ ٻي ڇڏي ويندي. 42تنهنڪري جاڳندا رهو، ڇاڪاڻ تہ اوهان نہ ٿا ڄاڻو تہ اوهان جو خداوند ڪهڙي ڏينهن ايندو. 43اهو سمجھو تہ جيڪڏهن گھر جي مالڪ کي خبر هجي ها تہ چور رات جي ڪهڙي پهر ۾ ايندو، تہ هو جاڳي پنهنجي گھر ۾ کاٽ نہ هڻڻ ڏي ها. 44تنهنڪري اوهان بہ تيار رهو، ڇاڪاڻ تہ ابنِ آدم انهيءَ گھڙيءَ ۾ ٿو اچي جنهن جي اوهان کي اميد ناهي.
45تڏهن اهو وفادار ۽ سمجھدار نوڪر ڪير آهي، جنهن کي سندس مالڪ پنهنجي گھر وارن تي مقرر ڪيو تہ هو کين مناسب وقت تي کاڌو ڏئي؟ 46انهيءَ نوڪر لاءِ چڱو ٿيندو جنهن کي سندس مالڪ موٽي اچڻ تي ائين ڪندي ڏسي. 47آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ هو کيس پنهنجي سڀني ملڪيت تي مقرر ڪندو. 48پر جيڪڏهن اهو بدڪار نوڪر پنهنجي دل ۾ چوي تہ ’منهنجي مالڪ کي اچڻ ۾ گھڻي دير ٿي رهي آهي‘، 49پنهنجن ساٿي نوڪرن کي ڪٽڻ ۽ شرابين سان گڏجي کائڻ پيئڻ شروع ڪري، 50تہ انهيءَ نوڪر جو مالڪ اهڙي ڏينهن ايندو جنهن جي هن کي اميد نہ هوندي، ۽ اهڙي گھڙيءَ ۾ جنهن جي هن کي خبر نہ هوندي. 51هو کيس ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيندو ۽ رياڪارن سان گڏ رکندو، جتي ماڻهو روئندا ۽ ڏند ڪرٽيندا.“
