Mateo 24

24 ¹Samtang mobiya si Jesus sa templo, miduol kaniya ang iyang mga tinun-an aron ipakita ang mga tinukod niini.

²Mitubag siya, “Nakita ba ninyo kining tanan? Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo: walay usa ka bato dinhi nga mabilin nga magpatong sa lain; ang tanan pagagun-obon.”

³Samtang naglingkod si Jesus sa Bukid sa mga Olibo, miduol kaniya sa tago ang iyang mga tinun-an, “Sultihi kami, kanus-a mahitabo kining mga butanga, ug unsa ang ilhanan sa imong pag-anhi ug sa kataposan sa panahon?”

⁴Mitubag si Jesus, “Pagbantay kamo nga walay makalimbong kaninyo.

⁵“Kay daghan ang moanhi sa akong ngalan, nga mag-ingon, ‘Ako ang Cristo,’ ug daghan ang ilang malimbongan. ⁶Makadungog kamo bahin sa mga gubat ug sa mga balita sa gubat—ayaw kamo kalisang. Kinahanglan kini mahitabo, apan dili pa kini ang kataposan. ⁷Ang nasod mobatok sa nasod, ug ang gingharian sa gingharian, inubanan sa mga gutom ug mga linog sa nagkalainlaing dapit. ⁸Kining tanan mao lamang ang sinugdanan sa kasakit sa pagpanganak.

⁹Unya itugyan nila kamo aron sakiton ug patyon, ug pagadumtan kamo sa tanang kanasoran tungod sa akong ngalan. ¹⁰Nianang panahona daghan ang motalikod, ug magbudhi ug magdinumtanay sa usag usa, ¹¹ug daghang mini nga mga propeta ang motungha ug maglimbong sa daghang mga tawo. ¹²Tungod kay mosamot ang kadautan, ang gugma sa kadaghanan mobugnaw, ¹³apan ang molahutay hangtod sa kataposan maluwas. ¹⁴Kining maayong balita sa gingharian igamantala sa tibuok kalibotan ingon nga pagpamatuod ngadto sa tanang kanasoran, ug unya moabot ang kataposan.

¹⁵Busa kon makita ninyo ang dulumtanan nga magpagun-ob, nga gisulti ni propeta Daniel, nga nagbarog sa balaang dapit—sabton kini sa magbabasa, ¹⁶nan kadtong anaa sa Judea mokalagiw ngadto sa kabukiran.

¹⁷“Ayaw pakanaoga ang tawo nga anaa sa atop aron sa pagkuha ug bisan unsa gikan sa balay, ¹⁸ug ayaw pabalika sa uma ang tawo aron sa pagkuha sa iyang kupo. ¹⁹Pagkamakalilisang gayod niadtong mga adlawa alang sa mga mabdos ug sa mga inahan nga nagapasuso! ²⁰Pag-ampo kamo nga ang inyong pagkalagiw dili mahitabo sa tingtugnaw o sa Adlaw nga Igpapahulay. ²¹Kay nianang panahona adunay dakong kasakit, nga wala pa gayoy makatupong sukad sa sinugdanan sa kalibotan hangtod karon, ug dili na gayod matupngan pag-usab. ²²Kon kadtong mga adlawa wala pamub-i, walay bisan usa nga mabuhi; apan tungod ug alang sa mga pinili, kadtong mga adlawa pamub-an.

²³Unya kon adunay mosulti kaninyo, ‘Tan-awa, ania ang Cristo,’ o ‘Atua siya,’ ayaw kamo pagtuo niini. ²⁴Motungha ang mini nga mga Mesias ug mini nga mga propeta, nga magbuhat ug dagkong mga ilhanan ug mga katingalahan aron sa paglimbong, kon mahimo, bisan sa mga pinili. ²⁵Tan-awa, gisultihan ko na kamo nga daan.

²⁶Busa kon moingon sila, ‘Tan-awa, atua siya sa kamingawan,’ ayaw kamo panggawas; ‘Tan-awa, atua siya sa kinasuloran nga mga lawak,’ ayaw kamo pagtuo niini. ²⁷Kay maingon nga ang kilat mokidlap gikan sa sidlakan ug makita hangtod sa kasadpan, maingon usab niini ang pag-anhi sa Anak sa Tawo. ²⁸Bisan asa adunay patay nga lawas, didto magtigom ang mga buwitre.

²⁹Pagkahuman gayod sa kasakit niadtong mga adlawa, mongitngit ang adlaw, ang bulan dili na mohatag ug kahayag, mangahulog ang mga bituon gikan sa langit, ug matay-og ang mga gahom sa kalangitan. ³⁰Unya motungha sa langit ang ilhanan sa Anak sa Tawo, ug managbangotan ang tanang katawhan sa yuta, samtang makita nila ang Anak sa Tawo nga moabot diha sa mga panganod sa langit uban sa gahom ug dakong himaya. ³¹Ipadala niya ang iyang mga anghel uban sa makusog nga tingog sa trumpeta, ug tigomon nila ang iyang mga pinili gikan sa upat ka hangin, gikan sa usa ka tumoy sa langit ngadto sa pikas.

³²Tun-i kini gikan sa kahoy nga igera: inighumok sa iyang sanga ug mamukhad ang mga dahon niini, masayod kamo nga haduol na ang ting-init. ³³Maingon man usab, kon makita ninyo kining tanang mga butang, hibaloi nga haduol na kini, anaa na sa pultahan. ³⁴Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo, dili gayod mahanaw kining kaliwatana hangtod nga mahitabo kining tanang mga butang. ³⁵Ang langit ug ang yuta mahanaw, apan ang akong mga pulong dili gayod mahanaw.

Ang Amahan Lamang ang Nasayod

³⁶“Walay nasayod niadtong adlawa o takna—dili ang mga anghel sa langit, dili ang Anak—ang Amahan lamang. ³⁷Maingon sa mga adlaw ni Noe, maingon usab niini ang pag-anhi sa Anak sa Tawo. ³⁸Kay sa mga adlaw sa wala pa ang lunop, ang mga tawo nangaon ug nanginom, nangasawa ug nagpaminyo, hangtod sa adlaw nga misulod si Noe sa arka; ³⁹ug wala silay nahibaloan hangtod nga miabot ang lunop ug mibanlas kanilang tanan. Sama niini ang mahitabo sa pag-anhi sa Anak sa Tawo. ⁴⁰Duha ka lalaki ang atua sa uma; ang usa pagakuhaon ug ang usa ibilin. ⁴¹Duha ka babaye ang magagaling sa galingan nga kamot; ang usa pagakuhaon ug ang usa ibilin. ⁴²Busa pagtukaw kamo, kay wala kamo masayod kon unsang adlawa moabot ang inyong Ginoo. ⁴³Sabta ninyo kini: kon nasayran pa sa tag-iya sa balay kon unsang bahina sa kagabhion moabot ang kawatan, nagtukaw unta siya ug dili niya tugotan nga maguba ang iyang balay. ⁴⁴Busa kamo usab kinahanglan mangandam, kay ang Anak sa Tawo moabot sa takna nga wala ninyo damha.

⁴⁵Kinsa man diay ang matinud-anon ug maalamon nga sulugoon, nga gitugyanan sa agalon sa iyang panimalay aron sa paghatag kanila ug pagkaon sa hustong panahon? ⁴⁶Bulahan kadtong sulugoona nga sa pagbalik sa iyang agalon makaplagan nga nagabuhat sa ingon. ⁴⁷Sa pagkatinuod, sultihan ko kamo, itugyan niya kaniya ang tanan niyang katigayonan. ⁴⁸Apan kon kadtong dautang sulugoon moingon sa iyang kaugalingon, ‘Dugay pa mobalik ang akong agalon,’ ⁴⁹ug unya mosugod sa pagbunal sa iyang mga isigkasulugoon ug sa pagpangaon ug pag-inom uban sa mga palahubog. ⁵⁰Ang agalon niadtong sulugoona moabot sa adlaw nga wala niya damha, sa takna nga wala niya hibaloi. ⁵¹Pagaputolputolon siya ug ibutang uban sa mga tigpakaaron-ingnon, diin ang mga tawo managhilak ug managkagot sa ilang mga ngipon.”