متى 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹عيسىٰ د خُدائ پاک پاک ځائ نه روان وو چې د هغۀ مريدان راغلل، چې هغۀ ته يې د دغه ځائ ودانۍ وښايى.

²هغۀ جواب ورکړو، ”آيا تاسو دا ټول وينئ؟ زۀ تاسو ته رښتيا وايم، دلته به يوه تيږه هم په بله باندې پاتې نۀ شى. دا ټول به ونړولے شى.“

³کله چې عيسىٰ د زيتون په غر باندې ناست وو، نو د هغۀ مريدان ورته په خلوت کښې راغلل او ووئيل، ”مونږ ته ووايه چې دا به کله کيږى، او ستا د راتلو او د دې زمانې د آخر نښه به څۀ وى؟“

⁴عيسىٰ جواب ورکړو، ”خبردار اوسئ چې هيڅوک تاسو ونۀ غولوى.

⁵ځکه چې ډېر کسان به زما په نوم راشى او وائى به، ’زۀ مسيح يم،‘ او ډېر خلق به وغولوى. ⁶تاسو به د جنګونو او د جنګونو د اوازو په حقله اورئ، خو مۀ وارخطا کېږئ. دا ضرور کېدل په کار دى، خو آخر لا نۀ دے راغلے. ⁷قوم به د قوم خلاف پاڅيږى او بادشاهى به د بادشاهۍ خلاف، او په ځائ ځائ کښې به قحطونه او زلزلې راشى. ⁸دا ټول د پېدائش د دردونو شروع ده.

⁹بيا به تاسو تکليف ته حواله کړى او قتل به مو کړى، او زما د نوم په سبب به په ټولو قومونو کښې د کينې نيولى شئ. ¹⁰په هغه وخت کښې به ډېر کسان له ايمانه واوړى او يو بل به دوکه کړى او يو له بله به کينه وکړى، ¹¹او ډېر دروغژن نبيان به راڅرګند شى او ډېر خلق به وغولوى. ¹²ځکه چې بې‌شريعتى به زياته شى، نو د ډېرو کسانو مينه به سړه شى، ¹³خو څوک چې تر آخره صبر وکړى هغه به بچ شى. ¹⁴د بادشاهۍ دا زېرے به په ټوله دُنيا کښې د ټولو قومونو دپاره د ګواهۍ په توګه اعلان کړے شى، او بيا به آخر راشى.

¹⁵نو کله چې تاسو د تباهۍ هغه مکروه شے وګورئ چې د دانيال نبى يادونه کړې وه، چې په پاک ځائ کښې ولاړ وى — چې اورېدونکے دې پوه شى — ¹⁶نو بيا دې هغه کسان چې په يهوديه کښې دى غرونو ته وتښتى.

¹⁷څوک چې په بام باندې وى هغه دې کوزنۀ شى چې د کور نه څۀ شے راواخلى، ¹⁸او څوک چې په پټى کښې وى هغه دې بيرته راونۀ ګرځى چې خپله چادره راواخلى. ¹⁹په هغه ورځو کښې به د اميندوارو ښځو او د تى ورکوونکو ميندو دپاره څومره سخته وى! ²⁰دُعا وکړئ چې ستاسو تښتېدل دې په ژمى کښې او يا د آرام په ورځ کښې نۀ وى. ²¹ځکه چې په هغه وخت کښې به داسې لوئ تکليف وى چې د دُنيا د پېدائش نه تر اوسه داسې نۀ دے شوے، او نۀ به هيڅکله بيا داسې وى. ²²کۀ هغه ورځې لنډې نۀ وَى شوې، نو هيڅوک به بچ نۀ وو شوے، خو د غوره کړو شوو کسانو په خاطر به هغه ورځې لنډې کړى شى.

²³بيا کۀ څوک تاسو ته ووائى، ’ګورئ، مسيح دلته دے،‘ يا ’هلته دے،‘ نو باور مۀ کوئ. ²⁴ځکه چې دروغژن مسيحان او دروغژن نبيان به راپاڅيږى او داسې لوئ نښې او معجزې به ښايى چې کۀ ممکن وى نو غوره کړى شوى کسان هم وغولوى. ²⁵ګورئ، ما تاسو ته دا د وخت نه مخکښې ووئيل.

²⁶نو کۀ هغوئ تاسو ته ووائى، ’ګورئ، هغه په بيابان کښې دے،‘ نو مۀ وزئ؛ ’ګورئ، هغه په دننه کوټو کښې دے،‘ نو باور مۀ کوئ. ²⁷ځکه چې لکه څنګه چې برېښنا د ختيځ نه ځليږى او تر لوېديځه پورې ښکاره کيږى، هم هغه شان به د اِبن آدم راتلل وى. ²⁸چرته چې مُردار وى، هلته به کُنګس راغونډ شى.

²⁹د هغه ورځو د تکليف نه سمدستى پس به لمر تياره شى، سپوږمۍ به رڼا ورنۀ کړى، ستورى به د آسمان نه رالوېږى، او د آسمانونو قوتونه به ولړزيږى. ³⁰بيا به د اِبن آدم نښه په آسمان کښې ښکاره شى، او د زمکې ټول قومونه به ويرَ وکړى، او اِبن آدم به وينى چې د آسمان په ورېځو باندې په قوت او په لوئ جلال سره راځى. ³¹هغه به خپل فرښتې د ترپې په لوئ اواز سره ولېږى، او هغوئ به د هغۀ غوره کړى شوى کسان د څلورو خواؤ نه، د آسمان د يو کنارې نه تر بلې کنارې پورې راغونډ کړى.

³²د انځر د ونې نه دا زده کړئ، چې کله د هغې ښاخ نرم شى او پاڼې وکړى، نو تاسو پوهيږئ چې اوړے نزدې دے. ³³هم هغه شان، کله چې تاسو دا ټول شيان وګورئ، نو پوه شئ چې هغه نزدې دے، په دروازه کښې دے. ³⁴زۀ تاسو ته رښتيا وايم، دا نسل به هرګز تېر نۀ شى، ترڅو چې دا ټول شيان پوره نۀ شى. ³⁵آسمان او زمکه به تېر شى، خو زما خبرې به هيڅکله تېرې نۀ شى.

صرف پلار پوهيږى

³⁶هغه ورځ او هغه ساعت څوک نۀ پوهيږى — نۀ هغه فرښتې چې په آسمان کښې دى، نۀ زوئ — صرف پلار پوهيږى. ³⁷لکه څنګه چې د نوح په ورځو کښې وو، هم هغه شان به د اِبن آدم راتلل وى. ³⁸ځکه چې د طوفان نه مخکښې هغه ورځو کښې، خلق خوراک څښاک کوۀ، وادۀ يې کوۀ او وادۀ يې ورکوۀ، تر هغه ورځې پورې چې نوح کشتۍ ته ننوتو؛ ³⁹او هغوئ ته هيڅ خبر نۀ وو، ترڅو چې طوفان راغلو او هغوئ ټول يې يووړل. هم هغه شان به د اِبن آدم راتلل وى. ⁴⁰دوه سړى به په پټى کښې وى؛ يو به واخستے شى او بل به پرېښودے شى. ⁴¹دوه ښځې به په مېچن کښې اوړۀ اوړوى؛ يوه به واخستے شى او بله به پرېښودے شى. ⁴²نو ځکه خبردار اوسئ، ځکه چې تاسو نۀ پوهېږئ چې ستاسو مالِک به په کومه ورځ راځى. ⁴³دا پوه شئ، کۀ د کور څښتن ته معلومه وَى چې غل به د شپې په کوم پهر کښې راځى، نو هغۀ به ساتنه کړې وه او خپل کور به يې نۀ وو پرېښودے چې مات کړے شى. ⁴⁴نو تاسو هم تيار اوسئ، ځکه چې اِبن آدم به په هغه ساعت کښې راشى چې تاسو يې اُميد نۀ کوئ.

⁴⁵نو بيا هغه وفادار او عقلمند نوکر څوک دے، چې مالِک يې د خپل کور کارندو سرپرست مقرر کړو چې هغوئ ته په خپل وخت سره خوراک ورکوى؟ ⁴⁶د هغه نوکر دپاره به ښۀ وى چې مالِک يې کله بيرته راشى نو هغه داسې کوونکے ومومى. ⁴⁷زۀ تاسو ته رښتيا وايم، هغه به دا نوکر د خپلې ټولې مِلکيت سرپرست مقرر کړى. ⁴⁸خو کۀ هغه بد نوکر په خپل زړۀ کښې ووائى، ’زما مالِک به ډېر وخت دپاره نۀ راځى،‘ ⁴⁹او بيا شروع وکړى چې خپل ملګرى نوکران ووهى او د شرابو خورو سره خوراک څښاک وکړى، ⁵⁰نو د هغه نوکر مالِک به په داسې ورځ راشى چې هغه يې اُميد نۀ کوى، او په داسې ساعت کښې چې هغه پرې نۀ پوهيږى. ⁵¹هغه به يې ټوټې ټوټې کړى او د منافقانو سره به يې کېږدى، چرته چې خلق ژاړى او غاښونه ماروى.“