Maʼbad omon qolmaydi
Maʼbad yer bilan yakson qilinishini eshitgan shogirdlar bu qachon boʻlishini soʻraydi. Iso urushlar, xiyonat, soxta masihlar, sovib qolgan sevgi va hech kim choponini olish uchun toʻxtamaydigan darajada shoshilinch qochishni tasvirlaydi. U kunni esa hech kim bilmaydi — na farishtalar, na Oʻgʻil, faqat Ota.
24 1Iso maʼbaddan chiqib ketayotganda, shogirdlari Unga maʼbad binolarini koʻrsatgani kelishdi.
2“Bularning hammasini koʻryapsizmi?” — javob berdi U. — “Sizlarga chinini aytay: bu yerda birorta tosh ham boshqa tosh ustida qolmaydi, hammasi buzib tashlanadi.”
3Iso Zaytun togʻida oʻtirganda, shogirdlari yolgʻiz Uning oldiga kelib dedilar: “Bizga ayting, bu voqealar qachon yuz beradi? Sizning kelishingiz va zamon oxirining alomati nima boʻladi?”
4Iso ularga javob berdi: “Ehtiyot boʻlinglar, hech kim sizlarni aldab qoʻymasin.
5“Chunki koʻp odamlar Mening nomim bilan kelib: «Men Masihman», deb daʼvo qiladi va koʻplarni aldaydi. 6Sizlar urushlar haqida va urush mishmishlari haqida eshitasizlar, lekin qoʻrqmanglar. Bu albatta yuz berishi kerak, ammo hali oxiri emas. 7Xalq xalqqa qarshi, shohlik shohlikka qarshi koʻtariladi. Joy-joylarda ocharchilik va zilzilalar boʻladi. 8Bularning hammasi tugʻruq ogʻriqlarining boshlanishidir.
9Shunda sizlarni azob chekishga topshiradilar va oʻldiradilar. Mening nomim tufayli barcha xalqlar sizlardan nafratlanadi. 10Oʻsha vaqtda koʻplar imondan qaytadi, bir-birini xoinlik bilan tutib beradi va bir-biridan nafratlanadi, 11koʻplab soxta paygʻambarlar paydo boʻlib, koʻp odamlarni aldaydi. 12Qonunsizlik avj olgani sababli, koʻpchilikning sevgisi soviydi, 13lekin oxirigacha sabr qilgan najot topadi. 14Shohlik haqidagi bu xushxabar barcha xalqlarga guvohlik boʻlishi uchun butun dunyoga eʼlon qilinadi, keyin esa oxiri keladi.
15Shunday qilib, Doniyor paygʻambar aytgan vayron qiluvchi jirkanch narsa muqaddas joyda turganini koʻrganingizda — oʻquvchi buni anglab yetsin — 16Yahudiyada boʻlganlar togʻlarga qochsin.
17“Tom ustidagi odam uydan biror narsa olish uchun pastga tushmasin, 18dalada boʻlgan odam ustki kiyimini olgani ortga qaytmasin. 19Oʻsha kunlarda homilador ayollar va emizikli onalar holiga voy! 20Qochishingiz qishda yoki Shanba kuni boʻlmasligi uchun ibodat qilinglar. 21Chunki oʻshanda shunday katta azob-uqubat boʻladiki, dunyo yaratilganidan hozirgacha bunday boʻlmagan va boshqa hech qachon boʻlmaydi. 22Agar oʻsha kunlar qisqartirilmaganda, hech kim omon qolmasdi. Lekin tanlanganlar uchun oʻsha kunlar qisqartiriladi.
23Oʻshanda kimdir sizlarga: «Qaranglar, Masih bu yerda» yoki «U ana u yerda», desa, ishonmanglar. 24Soxta masihlar va soxta paygʻambarlar paydo boʻlib, imkoni boʻlsa, hatto tanlanganlarni ham aldash uchun ulkan alomatlar va moʻjizalar koʻrsatadilar. 25Mana, Men sizlarga oldindan aytib qoʻydim.
26Shunga koʻra, agar ular: «Qaranglar, U sahroda», desa, chiqmanglar; «Qaranglar, U ichki xonalarda», desa, ishonmanglar. 27Chunki chaqmoq sharqdan chaqnab, gʻarbgacha koʻringanidek, Inson Oʻgʻlining kelishi ham shunday boʻladi. 28Oʻlaksa qayerda boʻlsa, kalxatlar oʻsha yerga toʻplanadi.
29Oʻsha kunlardagi azob-uqubatdan soʻng darhol quyosh qorayadi, oy nur bermaydi, yulduzlar osmondan tushadi va osmon kuchlari larzaga keladi. 30Shunda Inson Oʻgʻlining alomati osmonda koʻrinadi va yer yuzidagi barcha xalqlar Inson Oʻgʻlini qudrat va ulugʻ shon-sharaf bilan osmon bulutlarida kelayotganini koʻrib, qaygʻuga botadilar. 31U farishtalarini karnayning baland sadosi bilan yuboradi va ular Uning tanlaganlarini toʻrt tomondan, osmonning bir chetidan boshqa chetigacha yigʻadilar.
32Buni anjir daraxtidan oʻrganinglar: uning shoxi koʻkarib, barg chiqara boshlashi bilanoq, yoz yaqinligini bilasizlar. 33Xuddi shunga oʻxshab, bularning hammasini koʻrganingizda, bilib qoʻyinglarki, U yaqin, eshik oldida turibdi. 34Sizlarga chinini aytay, bularning hammasi yuz bermaguncha, bu avlod hech oʻtib ketmaydi. 35Osmon va yer oʻtib ketadi, lekin Mening soʻzlarim hech qachon oʻtib ketmaydi.
Faqat Ota biladi
36“U kun yoki soatni esa hech kim bilmaydi — na osmondagi farishtalar, na Oʻgʻil — faqat Ota biladi. 37Nuh kunlarida qanday boʻlgan boʻlsa, Inson Oʻgʻlining kelishi ham shunday boʻladi. 38Chunki toʻfondan oldingi kunlarda, Nuh kemaga kirgan kungacha, odamlar yeb-ichib, uylanib, turmushga chiqib yurardilar; 39toʻfon kelib, hammasini oqizib ketgunicha ular hech narsani bilmadilar. Inson Oʻgʻlining kelishi ham xuddi shunday boʻladi. 40Ikki kishi dalada boʻladi; biri olinadi, ikkinchisi qoldiriladi. 41Ikki ayol qoʻl tegirmonida un tortayotgan boʻladi; biri olinadi, ikkinchisi qoldiriladi. 42Shuning uchun hushyor turinglar, chunki Rabbingiz qaysi kuni kelishini bilmaysizlar. 43Shuni anglab olinglar: uy egasi oʻgʻri tunning qaysi pallasida kelishini bilganda edi, hushyor turib, uyini buzib kirishga yoʻl qoʻymasdi. 44Shuning uchun sizlar ham tayyor turinglar, chunki Inson Oʻgʻli siz kutmagan soatda keladi.
45Xoʻjayin oʻz xizmatkorlariga oʻz vaqtida ovqat berib turish uchun xonadoniga boshliq qilib tayinlagan sodiq va dono xizmatkor kim? 46Xoʻjayin qaytib kelganda shunday qilib turganini koʻrgan xizmatkor baxtlidir. 47Sizlarga chinini aytay, xoʻjayin uni butun mol-mulkiga boshliq qilib tayinlaydi. 48Lekin oʻsha yomon xizmatkor koʻnglida: «Xoʻjayinim uzoq vaqt kelmay turibdi», deb oʻylab, 49oʻz sheriklarini ura boshlasa, mayxoʻrlar bilan yeb-icha boshlasa, 50oʻsha xizmatkorning xoʻjayini u kutmagan kunda, u bilmagan soatda keladi. 51Xoʻjayin uni chopib tashlab, ikkiyuzlamachilar qatoriga qoʻshadi; oʻsha yerda yigʻi-sigʻi va tishlarning gʻijirlashi boʻladi.”