ମନ୍ଦିର ଠିଆ ହୋଇ ରହିବ ନାହିଁ

ମନ୍ଦିର ଭୂମିସାତ୍ ହେବ ବୋଲି ଶୁଣି ଶିଷ୍ୟମାନେ ପଚାରନ୍ତି କେବେ। ଯୀଶୁ ଯୁଦ୍ଧ, ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା, ଭଣ୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାନେ, ଶୀତଳ ହୋଇଯାଇଥିବା ପ୍ରେମ, ଏବଂ ଏପରି ଜରୁରୀ ପଳାୟନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଯେ କେହି ଚାଦର ନେବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅଟକିବ ନାହିଁ। ସେହି ଦିନ ନିଜେ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ — ଦୂତମାନେ ନୁହଁନ୍ତି, ପୁତ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, କେବଳ ପିତା।

ଅଧ୍ୟାୟ 24।

ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିଯାଉଥିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରର ଗୃହସମୂହ ଦେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆସିଲେ।

ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଏସମସ୍ତ ଦେଖୁଅଛ? ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ରହିବ ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯିବ।”

ଯୀଶୁ ଜୀତପର୍ବତ ଉପରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଏକାନ୍ତରେ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ, ଏସମସ୍ତ କେବେ ଘଟିବ, ଆଉ ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ଓ ଯୁଗାନ୍ତର ଚିହ୍ନ କଅଣ?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସାବଧାନ, କେହି ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ ନ କରେ।

କାରଣ ଅନେକେ ମୋହର ନାମରେ ଆସି, ‘ମୁଁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ’ ବୋଲି କହି ଅନେକଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରିବେ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଜନରବ ଶୁଣିବ—ଭୟଭୀତ ହୁଅ ନାହିଁ। ଏସମସ୍ତ ଅବଶ୍ୟ ଘଟିବ, ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ହିଁ ଯୁଗାନ୍ତ ନୁହେଁ। ଗୋଟିଏ ଜାତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଜାତି, ଓ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ରାଜ୍ୟ ଉଠିବ, ପୁଣି ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଭୂମିକମ୍ପ ହେବ। ଏସମସ୍ତ ତ ପ୍ରସବବେଦନାର ଆରମ୍ଭ ମାତ୍ର।

ସେତେବେଳେ ଲୋକେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଭୋଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମର୍ପଣ କରିବେ ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ପୁଣି ମୋହର ନାମ ସକାଶୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଘୃଣିତ ହେବ। ସେହି ସମୟରେ ଅନେକେ ବିଘ୍ନ ପାଇବେ, ପରସ୍ପରକୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ ଓ ପରସ୍ପରକୁ ଘୃଣା କରିବେ, ଆଉ ଅନେକ ଭଣ୍ଡ ଭାବବାଦୀ ଉଠି ଅନେକଙ୍କୁ ଭ୍ରାନ୍ତ କରିବେ। ଅଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରୁ ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରେମ ଶୀତଳ ହୋଇଯିବ, ମାତ୍ର ଯେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରେ, ସେ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇବ। ଆଉ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ପ୍ରତି ସାକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଵରୂପ ରାଜ୍ୟର ଏହି ସୁସମାଚାର ସମଗ୍ର ଜଗତରେ ଘୋଷିତ ହେବ, ପୁଣି ସେତେବେଳେ ଯୁଗାନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ।

ଅତଏବ ଦାନିୟେଲ ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥିତ ଯେଉଁ ଧ୍ଵଂସକାରକ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ତାହା ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିବ—ପାଠକ ବୁଝନ୍ତୁ— ସେତେବେଳେ ଯେଉଁମାନେ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରେ ଥାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ପର୍ବତମାଳାକୁ ପଳାୟନ କରନ୍ତୁ।

ଯେ ଛାତ ଉପରେ ଥାଏ, ସେ ଗୃହରୁ କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଘେନିଯିବା ନିମନ୍ତେ ତଳକୁ ନ ଓହ୍ଲାଉ, ଆଉ ଯେ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥାଏ, ସେ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଘେନିଯିବା ନିମନ୍ତେ ବାହୁଡ଼ି ନ ଯାଉ। ସେହି ସମୟରେ ଯେଉଁ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଗର୍ଭବତୀ ଓ ସ୍ତନ୍ୟଦାୟିନୀ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କି ସନ୍ତାପ! ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଳାୟନ ଯେପରି ଶୀତକାଳରେ କିମ୍ବା ବିଶ୍ରାମବାରରେ ନ ଘଟେ, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। କାରଣ ସେତେବେଳେ ଏପରି ମହା କ୍ଲେଶ ଘଟିବ, ଯାହା ଜଗତର ଆରମ୍ଭରୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ଘଟି ନାହିଁ, ପୁଣି କେବେ ଆଉ ଘଟିବ ନାହିଁ। ଆଉ ସେହି ସମୟ ଯଦି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ନ କରାଯାʼନ୍ତା, ତେବେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ବଞ୍ଚନ୍ତା ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କ ସକାଶେ ସେହି ସମୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରାଯିବ।

ସେତେବେଳେ ଯଦି କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ, ‘ଦେଖ, ଏଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ,’ କିମ୍ବା ‘ସେଠାରେ ସେ ଅଛନ୍ତି,’ ବୋଲି କହେ, ତେବେ ବିଶ୍ଵାସ କର ନାହିଁ। କାରଣ ଭଣ୍ଡ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଭଣ୍ଡ ଭାବବାଦୀମାନେ ଉଠିବେ, ଆଉ ଯଦି ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ତେବେ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ସୁଦ୍ଧା ଭ୍ରାନ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମହା ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ଦେଖାଇବେ। ଦେଖ, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଅଛି।

ଅତଏବ ସେମାନେ ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ, ‘ଦେଖ, ସେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ଅଛନ୍ତି,’ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତେବେ ବାହାରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ; ‘ଦେଖ, ସେ ଅନ୍ତରାଗାରରେ ଅଛନ୍ତି,’ ବୋଲି କହିଲେ ବିଶ୍ଵାସ କର ନାହିଁ। କାରଣ ବିଜୁଳି ଯେପରି ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଚମକି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ସେପରି ହେବ। ଯେଉଁଠାରେ ଶବ ଥାଏ, ସେହିଠାରେ ଶାଗୁଣାମାନେ ଏକତ୍ର ହେବେ।

ସେହି ସମୟର କ୍ଲେଶ ପରେ ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହେବ, ଚନ୍ଦ୍ର ଆଲୋକ ଦେବ ନାହିଁ, ନକ୍ଷତ୍ରସମୂହ ଆକାଶରୁ ଖସିପଡ଼ିବ, ପୁଣି ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତିସମୂହ କମ୍ପିତ ହେବ। ସେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଆକାଶରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଆଉ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ବିଳାପ କରିବେ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପରାକ୍ରମ ଓ ମହା ମହିମା ସହିତ ଆକାଶର ମେଘମାଳାରେ ଆଗମନ କରିବା ଦେଖିବେ। ସେ ଆପଣା ଦୂତମାନଙ୍କୁ ମହା ତୂରୀଧ୍ଵନି ସହିତ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ଆଉ ସେମାନେ ଆକାଶର ଏକ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚତୁର୍ଦିଗରୁ ତାହାଙ୍କ ମନୋନୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ।

ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷଠାରୁ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶିକ୍ଷା କର; ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଡାଳ କୋମଳ ହୋଇ ପତ୍ର ମେଲାଏ, ସେତେବେଳେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ସନ୍ନିକଟ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ। ସେହିପରି ଏସମସ୍ତ ଘଟଣା ଦେଖିଲେ ତାହା ସନ୍ନିକଟ, ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ବୋଲି ଜାଣ। ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏସମସ୍ତ ନ ଘଟିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବଂଶ କୌଣସିମତେ ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ ହେବ, କିନ୍ତୁ ମୋହର ବାକ୍ୟ କଦାପି ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।

କେବଳ ପିତା ଜାଣନ୍ତି

ସେହି ଦିନ ଓ ଦଣ୍ଡ କେହି ଜାଣେ ନାହିଁ—ସ୍ଵର୍ଗର ଦୂତମାନେ ନୁହନ୍ତି, ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ନୁହନ୍ତି—କେବଳ ପିତା ଜାଣନ୍ତି। ନୋହଙ୍କ ସମୟରେ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ସେପରି ହେବ। କାରଣ ଜଳପ୍ଳାବନର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ସେହି ସମୟରେ, ନୋହ ଜାହାଜ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଲୋକେ ଭୋଜନପାନ କରୁଥିଲେ ଓ ବିବାହ କରୁଥିଲେ ଓ ବିବାହ ଦେଉଥିଲେ, ପୁଣି ଜଳପ୍ଳାବନ ଆସି ସେସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭସାଇ ନ ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ କିଛି ଜାଣି ନ ଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ସେପରି ହେବ। ସେତେବେଳେ ଦୁଇ ଜଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଥିବେ; ଜଣକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଛଡ଼ାଯିବ। ଦୁଇ ସ୍ତ୍ରୀ ଚକି ପେଷୁଥିବେ; ଜଣକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଛଡ଼ାଯିବ। ଅତଏବ ଜାଗ୍ରତ ଥାଅ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ କେଉଁ ଦିନ ଆସିବେ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଏହା ବୁଝ, ଚୋର ରାତ୍ରିର କେଉଁ ପ୍ରହରରେ ଆସିବ, ତାହା ଗୃହସ୍ଵାମୀ ଜାଣିଥିଲେ ସେ ଜାଗ୍ରତ ରହି ଆପଣା ଗୃହ ସିନ୍ଧି ହେବାକୁ ଦେଇ ନ ଥାʼନ୍ତା। ଏହେତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଅ, କାରଣ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଶା ନ କର, ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସିବେ।

ତେବେ ସେହି ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦାସ କିଏ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଭୁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଆପଣା ପରିଜନଙ୍କୁ ଆହାର ଦେବା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ? ପ୍ରଭୁ ଆସି ଯେଉଁ ଦାସକୁ ଏପରି କରୁଥିବା ଦେଖିବେ, ସେ ଦାସ ଧନ୍ୟ। ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେ ତାହାକୁ ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ‘ମୋହର ପ୍ରଭୁ ବିଳମ୍ବ କରୁଅଛନ୍ତି,’ ବୋଲି ଯଦି ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଦାସ ଆପଣା ମନରେ କହେ, ଆଉ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀ ଦାସମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଓ ମଦ୍ୟପମାନଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନପାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ତେବେ ଯେଉଁ ଦିନ ସେହି ଦାସ ଆଶା ନ କରିବ ଓ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ସେ ନ ଜାଣିବ, ସେହି ଦିନ ଓ ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ଆସିବେ। ପୁଣି ସେ ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟି ପାଖଣ୍ଡୀମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ତାହାର ନିରୂପିତ ସ୍ଥାନ ଦେବେ; ସେଠାରେ ରୋଦନ ଓ ଦନ୍ତର କିଡ଼ିମିଡ଼ି ହେବ।”