ቤተ መቕደስ ኣይቍምን እዩ

ቤተ መቕደስ ክፈርስ ምዃኑ ምስ ተነግሮም፥ እቶም ደቀ መዛሙርቲ መዓዝ ከም ዝኸውን ሓተቱ። ኢየሱስ ብዛዕባ ውግኣት፥ ክሕደት፥ ሓሰውቲ መሲሓት፥ ዝዘሓለ ፍቕሪ፥ ከምኡ ድማ ሓደ እኳ ንክዳኑ ኽወስድ ዘይምለሰሉ ህጹፅ ህድማ ይገልፅ። ነታ መዓልቲ ባዕላ ሓደ እኳ ኣይፈልጣን — መላእኽቲ ኣይኮኑ፥ ወልድ ኣይኮነ፥ ኣቦ ጥራሕ እምበር።

ምዕራፍ 24።

ኢየሱስ ካብ ቤተ መቕደስ ክወፅእ እንተሎ፥ ደቀ መዛሙርቱ ነቲ ህንፃታታ ከርእይዎ ናብኡ መፁ።

“እዝ ዅሉ ትርእዩ ኣለኹምዶ?” ኢሉ መለሰሎም። “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፦ ኣብዙይ ሓደ እምኒ ኣብ ልዕሊ ሓደ ኣይተርፍን እዩ፤ ዅሉ ክፈርስ እዩ።”

ኢየሱስ ኣብ ደብረ ዘይት ተቐሚጡ እንተሎ፥ ደቀ መዛሙርቱ ንበይኖም ናብኡ መፂኦም ከምዙይ በልዎ፦ “እዝ ነገር እዙይ መዓዝ ከም ዝኸውን፥ ናይ ምምፃእካን ናይ መወዳእታ ዓለምን ምልክት ከዓ እንታይ ከም ዝኸውን ንገረና።”

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ ኢሉ መለሰሎም፦ “ሓደ እኳ ምእንቲ ከየስሕተኩም ተጠንቀቑ።

ብዙሓት ‘ኣነ ክርስቶስ እየ’ እናበሉ ብስመይ ክመፁ እዮም እሞ፥ ንብዙሓት ከዓ ከስሕቱ እዮም። ብዛዕባ ውግእን ወረ ውግእን ክትሰምዑ ኢኹም፤ ኣይትሸበሩ። እዙይ ክኸውን ግድን እዩ፤ መወዳእታ ግና ገና ኣይኮነን። ህዝቢ ኣብ ልዕሊ ህዝቢ፥ መንግስቲ ኸዓ ኣብ ልዕሊ መንግስቲ ክትንስእ እዩ፤ ኣብ በቦታኡ ድማ ጥሜትን ምንቅጥቃጥ ምድርን ክኸውን እዩ። እዝ ዅሉ ግና መጀመርታ ሕማም ሕርሲ እዩ።

ሽዑ ናብ መከራ ኣሕሊፎም ክህቡኹም፥ ክቐትሉኹምን እዮም፤ ኵሎም ህዝብታት ከዓ ምእንቲ ስመይ ክፀልኡኹም እዮም። በቲ ጊዜ እቱይ ብዙሓት ክዕንቀፉ እዮም፤ ንሓድሕዶም ድማ ኣሕሊፎም ክህቡን ክፀላልኡን እዮም። ብዙሓት ሓሰውቲ ነብያት ድማ ክትንስኡ እዮም፤ ንብዙሓት ሰባት ከዓ ከስሕቱ እዮም። ዓመፅ ስለ ዝበዝሕ ከዓ፥ ፍቕሪ ናይ ብዙሓት ክዝሕል እዩ፤ እቲ ክሳዕ መወዳእታ ዝዕገስ ግና ክድሕን እዩ። እዝ ወንጌል መንግስቲ እዙይ ንዅሎም ህዝብታት ንምስክር ኣብ ኵሉ ዓለም ክውረ እዩ፤ ሽዑ ድማ መወዳእታ ክመፅእ እዩ።

እምበኣር እቲ ዳንኤል ነቢይ ዝተዛረበሉ ዘጥፍእ ርዅሰት፥ ኣብ ቅዱስ ቦታ ደው ኢሉ ክትርእይዎ እንተለኹም፥ እቲ ኣንባቢ የስተውዕል፥ ሽዑ እቶም ኣብ ይሁዳ ዘለዉ ናብ እምባታት ይህደሙ።

እቲ ኣብ ናሕሲ ዘሎ፥ ካብ ቤቱ ገለ ኽወስድ ኣይውረድ፤ እቲ ኣብ ግራት ዘሎ ኸዓ፥ ክዳኑ ኽወስድ ንድሕሪት ኣይተመለስ። ኣብተን መዓልቲታት እቲኣተን ንጥኑሳትን ንዘጥብዋ ኣዴታትን ክንደይ ዘፍርሕ ኮን ይኸውን! ምህዳምኩም ብኽረምቲ ወይ ብሰንበት ከይኸውን ፀልዩ። ሽዑ ኻብ መጀመርታ ዓለም ክሳዕ ሕዚ ዘይተገብረ፥ ደጊምውን ከቶ ዘይኸውን ዓብዪ መከራ ክኸውን እዩ እሞ። እተን መዓልቲታት እቲኣተን እንተ ዘይሓፃራ ነይረ፥ ሓደ እኳ ኣይምደሓነን፤ ምእንቲ እቶም ሕሩያት ኢሉ ግና፥ እተን መዓልቲታት እቲኣተን ክሓፅራ እየን።

ሽዑ ሓደ ሰብ ‘እንሆ፥ ክርስቶስ ኣብዙይ ኣሎ’ ወይ ‘ኣብቲ ኣሎ’ እንተ በለኩም፥ ኣይትእመኑ። ሓሰውቲ መሲሓትን ሓሰውቲ ነብያትን ክትንስኡ እዮም፤ ዝከኣል እንተ ኾይኑ ነቶም ሕሩያት እኳ ኼስሕቱ፥ ዓበይቲ ምልክትን ተኣምራትን ክገብሩ እዮም። እንሆ፥ ኣቐዲመ ነጊረኩም ኣለኹ።

እምበኣር ‘እንሆ፥ ኣብ ምድረ በዳ ኣሎ’ እንተ በሉኹም ኣይትውፁ፤ ‘እንሆ፥ ኣብ ውሽጣዊ ክፍሊ ኣሎ’ እንተ በሉ ኣይትእመኑ። ከምቲ መብረቕ ካብ ምብራቕ ወፂኡ ክሳዕ ምዕራብ ዘንፀባርቕ፥ ምምፃእ ወዲ ሰብ ከዓ ከምኡ ክኸውን እዩ እሞ። ገምቢ ኣብ ዘለዎ ቦታ፥ ኣሞራታት ኣብኡ ክእከቡ እዮም።

ድሕሪ መከራ እተን መዓልቲታት እቲኣተን ብኡንቡኡ፥ ፀሓይ ክትፅልምት እያ፥ ወርሒ ብርሃን ኣይትህብን እያ፥ ከዋኽብቲ ኻብ ሰማይ ክወድቁ እዮም፥ ሓይልታት ሰማያትውን ክናወፁ እዮም። ሽዑ ምልክት ወዲ ሰብ ኣብ ሰማይ ክርአ እዩ፤ ኵሎም ህዝብታት ምድሪ ኸዓ ንወዲ ሰብ ብሓይልን ብዓብዪ ክብርን ኣብ ደመና ሰማይ ክመፅእ እንተሎ ርእዮም ክበኽዩ እዮም። ንሱ ኸዓ ንመላእኽቱ ብዓብዪ ድምፂ መለኸት ክሰዶም እዩ፤ ንሳቶም ድማ ንሕሩያቱ ኻብ ኣርባዕተ ንፋሳት፥ ካብ ሓደ ወሰን ሰማይ ክሳዕ እቲ ሓደ ወሰን ክእክብዎም እዮም።

ካብ በለስ እዝ ምሳሌ እዙይ ተምሃሩ፦ ጨንፈር ምስ ለሰለሰ፥ ቆፅሊ ምስ ኣውፅአ፥ ሓጋይ ከም ዝቐረበ ትፈልጡ ኢኹም። ከምኡውን ንስኻትኩም እዝ ዅሉ ክትርእዩ እንተለኹም፥ ኣብ ኣፍ ደገ ቐሪቡ ኸም ዘሎ ፍለጡ። እዝ ዅሉ ኽሳዕ ዝኸውን እዝ ወለዶ እዙይ ከቶ ኸም ዘይሓልፍ፥ ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ። ሰማይን ምድርን ክሓልፉ እዮም፥ ቃላተይ ግና ከቶ ኣይሓልፉን እዮም።

ኣቦ ጥራሕ እዩ ዝፈልጥ

“ነታ መዓልቲ እቲኣን ነታ ሰዓት እቲኣን ሓደ እኳ ኣይፈልጣን እዩ፤ እቶም ኣብ ሰማይ ዘለዉ መላእኽቲ ኾኑ ወልድ ኣይፈልጡን እዮም፤ ኣቦ ጥራሕ ደኣ እዩ ዝፈልጥ። ከምቲ ብመዓልቲታት ኖህ ዝነበረ፥ ምምፃእ ወዲ ሰብ ከዓ ከምኡ ክኸውን እዩ። ኖህ ናብ መርከብ ክሳዕ ዝኣተወ መዓልቲ፥ በተን ቅድሚ ማይ ጥፍኣት ዝነበራ መዓልቲታት፥ ሰባት ይበልዑን ይሰትዩን፥ ይምርዓዉን የመርዕዉን ነበሩ እሞ፤ ማይ ጥፍኣት መፂኡ ንዅሎም ክሳዕ ዝወሰዶም ከዓ ገለ ኣይፈለጡን፤ ምምፃእ ወዲ ሰብ ድማ ከምኡ ክኸውን እዩ። ክልተ ሰባት ኣብ ግራት ክኾኑ እዮም፤ ሓደ ክውሰድ እዩ፥ እቲ ካልእ ከዓ ክተርፍ እዩ። ክልተ ኣንስቲ ብመጥሓን ክጥሕና እየን፤ ሓንቲ ክትውሰድ፥ እታ ሓንቲ ድማ ክትግደፍ እያ። ስለዙይ፥ ጐይታኹም በየነይቲ መዓልቲ ኸም ዝመፅእ ኣይትፈልጡን ኢኹም እሞ፥ ንቕሑ። እዙይ ፍለጡ፦ በዓል ገዛ እቲ ሰራቒ በየነይቲ ሰዓት ለይቲ ኸም ዝመፅእ እንተ ዝፈልጥ ነይሩ፥ ነቒሑ ገዛኡ ኸይስበር ምሓለወ ነይሩ። ስለዙይ ንስኻትኩምውን ተዳለዉ፥ ወዲ ሰብ ብዘይ ትፅበይዋ ሰዓት ይመፅእ እዩ እሞ።

እምበኣር እቲ ጐይታኡ ኣብ ልዕሊ ቤተ ሰቡ ሾይሙ፥ ኣብ ጊዜኡ ምግቢ ኽህቦም ዝኣመኖ እሙንን ለባምን ባርያ መን እዩ? ጐይታኡ ምስ ተመለሰ ኸምኡ እናገበረ ዝረኽቦ ባርያ ብፁእ እዩ። ኣብ ልዕሊ ኵሉ ጥሪቱ ኸም ዝሾሞ፥ ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ። እቲ ኽፉእ ባርያ ግና ‘ጐይታይ ክመፅእ ደንጕዩ ኣሎ’ ኢሉ ብልቡ እንተ ሓሰበ፥ ነቶም ብፃይ ባሮቱ ኽወቕዖም፥ ምስ ሰከራማት ድማ ክበልዕን ክሰትን እንተ ጀመረ፥ ጐይታ እቲ ባርያ እቱይ ብዘይ ትፅበያ መዓልቲ፥ ብዘይፈልጣ ሰዓት ክመፅእ እዩ። ቆራሪፁ ኸዓ ምስ ግብዛት ከቕምጦ እዩ፤ ኣብኡ ብኽያትን ምሕርቃም ኣስናንን ክኸውን እዩ።”