Efa vita pirinty
Boky

Tsy hijoro ny Tempoly

Rehefa nolazaina fa hongotana ny tempoly, dia nanontany ny mpianatra hoe rahoviana. Nilazalaza i Jesosy ny ady, ny famadihana, ny Kristy mody, ny fitiavana mangatsiaka, ary ny fandosirana maika loatra ka tsy misy mijanona haka akanjo. Ny androny dia tsy fantatry ny olona — tsy ny anjely, tsy ny Zanaka, fa ny Ray ihany.

Toko 24.

Nivoaka avy tao amin’ny tempoly i Jesosy, dia nanatona Azy ny mpianany mba hampiseho Azy ny tranon’ny tempoly.

« Hitanareo va ireo rehetra ireo? » hoy Izy namaly. « Lazaiko marina tokoa aminareo: tsy hisy ho tavela eto ny vato iray mitambatra amin’ny iray hafa; ho rava avokoa izy rehetra. »

Nony nipetraka teo an-tendrombohitra Oliva i Jesosy, dia nanatona Azy mangingina ny mpianany ka nanontany hoe: « Lazao aminay, rahoviana no hitranga izany zavatra izany, ary inona no famantarana ny fihavianao sy ny fiafaran’izao tontolo izao? »

Namaly azy Jesosy hoe: « Mitandrema, fandraoisy mamitaka anareo.

« Fa maro no ho tonga amin’ny anarako ka hilaza hoe: “Izaho no Kristy,” dia hamitaka olona maro izy. Ho renareo ny ady sy ny vaovao momba ny ady—aza mivadi-po. Tsy maintsy hitranga izany, nefa tsy mbola ho tonga ny farany. Hitsangana hanohitra ny firenena ny firenena, ary hanohitra ny fanjakana ny fanjakana, ary hisy mosary sy horohoron-tany eny amin’ny toerana maro. Ireo rehetra ireo dia fiandohan’ny fanaintainan’ny fiterahana.

Dia hanolotra anareo hijaly izy ireo ary hamono anareo, ka halan’ny firenena rehetra ianareo noho ny anarako. Amin’izany andro izany dia maro no hianjera ary hifampamadika sy hifankahala, ary maro ny mpaminany sandoka no hiseho ka hamitaka olona maro. Satria hitombo ny tsy fanarahan-dalàna, dia hangatsiaka ny fitiavan’ny maro, fa izay maharitra hatramin’ny farany no hovonjena. Ary izao filazantsara momba ny fanjakana izao dia hotoriana eran’izao tontolo izao ho vavolombelona amin’ny firenena rehetra, dia vao ho tonga ny farany.

Koa rehefa hitanareo mijoro eo amin’ny toerana masina ilay fahavetavetana mahatonga fandravana, izay nolazain’i Daniela mpaminany—aoka ny mamaky hahatakatra— dia aoka izay any Joda handositra ho any amin’ny tendrombohitra.

« Aoka tsy hidina izay eny ambony tafo mba haka zavatra avy ao an-trano, ary aoka tsy hiverina izay any an-tsaha mba haka akanjo. Lozan’ny vehivavy bevohoka sy ny mampinono amin’izany andro izany! Mivavaha mba tsy hitranga amin’ny ririnina na amin’ny Sabata ny fandosiranareo. Fa amin’izay dia hisy fahoriana lehibe, izay tsy mbola nisy toy izany hatramin’ny fiandohan’izao tontolo izao ka mandraka androany, ary tsy hisy intsony toy izany. Raha tsy nohafohezina ireo andro ireo, dia tsy hisy olona ho tafavoaka velona; fa noho ny voafidy dia hohafohezina ireo andro ireo.

Dia raha misy milaza aminareo hoe: “Indro eto ny Kristy,” na hoe: “Any Izy,” dia aza minoa izany. Hisy Kristy sandoka sy mpaminany sandoka hitsangana, hanao famantarana lehibe sy fahagagana mba hamitaka, raha azo atao, na dia ny voafidy aza. Indro, efa nolazaiko mialoha aminareo.

Koa raha misy manao aminareo hoe: “Indro, any an-efitra Izy,” dia aza mivoaka; na hoe: “Indro, ao amin’ny efi-trano anatiny,” dia aza minoa izany. Fa tahaka ny fiposahan’ny helatra avy any atsinanana ka miseho hatrany andrefana, dia tahaka izany koa no ho fihavian’ny Zanak’Olona. Na aiza na aiza misy faty, dia any no hiangonan’ny voromahery.

Avy hatrany aorian’ny fahoriana amin’izany andro izany, dia ho maizina ny masoandro, ary tsy hampiposaka ny hazavany ny volana, ary hilatsaka avy any amin’ny lanitra ny kintana, ary hihetsika ny hery any amin’ny lanitra. Dia hiseho any an-danitra ny famantarana ny Zanak’Olona, ary hitomany ny firenena rehetra amin’ny tany, rehefa mahita ny Zanak’Olona avy eny amin’ny rahon’ny lanitra amin’ny hery sy voninahitra lehibe. Handefa ny anjeliny Izy amin’ny feon-trompetra mafy, ary hanangona ny voafidiny avy any amin’ny rivotra efatra, hatramin’ny faran’ny lanitra iray ka hatramin’ny faran’ny iray hafa.

Mianara avy amin’ny aviavy: rehefa malemy ny sampany ka mamoa ravina, dia fantatrareo fa akaiky ny fahavaratra. Toy izany koa, rehefa hitanareo izany rehetra izany, dia fantaro fa akaiky Izy, eo am-baravarana. Lazaiko marina tokoa aminareo: tsy ho lasa velively izao taranaka izao mandra-pitranga izany rehetra izany. Ho levona ny lanitra sy ny tany, fa ny teniko tsy ho levona velively.

Ny Ray ihany no mahalala

« Tsy misy mahalala izany andro na ora izany—na ny anjely any an-danitra, na ny Zanaka—fa ny Ray ihany. Tahaka ny tamin’ny andron’i Noa no ho fihavian’ny Zanak’Olona. Fa tamin’ny andro talohan’ny safodrano dia nihinana sy nisotro ny olona, nanambady sy nampanambady, mandra-pidiran’i Noa tao amin’ny fiara; ary tsy nahalala na inona na inona izy ireo mandra-pahatongan’ny safodrano ka namely azy rehetra. Toy izany no ho fihavian’ny Zanak’Olona. Hisy lehilahy roa eny an-tsaha; ny iray ho entina, ary ny iray ho avela. Hisy vehivavy roa mikosoka amin’ny fikosoham-bary; ny iray ho entina, ary ny iray ho avela. Koa miambena, satria tsy fantatrareo ny andro hihavian’ny Tompo anareo. Fantaro izao: raha fantatry ny tompon-trano ny ora amin’ny alina izay hihavian’ny mpangalatra, dia nitsinjo izy ka tsy navelany ho vaky ny tranony. Koa aoka ianareo koa ho vonona, satria tonga amin’ny ora tsy ampoizinareo ny Zanak’Olona.

Iza moa ny mpanompo mahatoky sy manan-tsaina, izay notendren’ny tompony hitantana ny ankohonany mba hanome azy ireo sakafo amin’ny fotoana mety? Sambatra izany mpanompo izany, izay ho tratry ny tompony manao izany rehefa tonga izy. Lazaiko marina tokoa aminareo: hotendreny hitantana ny fananany rehetra izy. Fa raha manao ao am-pony izany mpanompo ratsy izany hoe: “Mijanona ela ny tompoko,” ary manomboka mikapoka ireo mpiara-manompo aminy sy mihinana ary misotro miaraka amin’ny mpimamo, dia ho tonga amin’ny andro tsy ampoizin’izany mpanompo izany sy amin’ny ora tsy fantany ny tompony, ary hotapahiny ho sombintsombiny izy ka hapetrany miaraka amin’ny mpihatsaravelatsihy, izay misy fitomaniana sy fikotrokotroky ny nify. »