Çapkirî

Metta 23 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Îsa Li Dijî Mamosteyên Derewîn Hişyariyê Dide

Îsa heft caran dibêje ‘Xwelî li we be’ ji mamosteyên ku barên giran li ser mirovan datînin, derveyê kasê dişon, û gorên pêxemberên ku bavên wan kuştin dixemilînin — tevî ku Bavê wan tenê yek e, li ezmanan. Ew bi şîna li ser Orşelîmê diqede, bajarekî ku red kir, maleke ku wêran maye.

Beş 23.

Piştre Îsa bi elaletan û bi şagirtên xwe re peyivî,

û got: “Nivîskar û Fêrisî li ser kursiya Mûsa rûdinin.

Loma her tiştê ku ew ji we re dibêjin, bikin û biparêzin, lê ne li gorî karên wan tevbigerin—çimkî ew dibêjin, lê bi xwe nakin. Ew barên giran ên ku hilgirtina wan dijwar e girêdidin û datînin ser milên mirovan, lê ew bi xwe naxwazin ku bi tiliyeke xwe jî wan bilivînin. Ew her tiştî dikin da ku ji aliyê kesên din ve bên dîtin; ew hemaîlên xwe fireh dikin û rîşiyên xwe dirêj dikin, a a v5 Hemaîl: qutiyên biçûk ên çermîn ên ku perçeyên Nivîsara Pîroz di nav xwe de digirin, di dema nimêjê de bi eniyê û bi destê çepê ve têne girêdan. û ew ji cihê rûmetê di şahiyan de û ji kursiyên herî baş ên di kinîştan de hez dikin, û ji silavan di bazaran de, û ji vê yekê ku kesên din ji wan re ‘Rabî’ bibêjin, hez dikin. Lê divê ji we re ‘Rabî’ neyê gotin, çimkî mamosteyê we tenê yek e, û hûn hemû bira ne. Û li ser rûyê erdê ji tu kesî re nebêjin bavê xwe, çimkî Bavê we yek e, yê ku li ezmanan e. Nehêlin ku kes ji we re ‘rêber’ bibêje, çimkî rêberê we yek e, ango Mesîh. Yê herî mezin di nav we de wê bibe xizmetkarê we. Kesê ku xwe bilind bike wê nizim bibe; û kesê ku xwe nizim bike wê bilind bibe.

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Çimkî hûn Padîşahiya Bavê me li ber mirovan digirin; ne hûn bi xwe dikevinê, ne jî hûn dihêlin ku yên dixwazin bikevin, têkevinê. b b v13 Destnivîsarên herî kevn li vir ayeteke 14an nînin; kopiyên paşîn lê zêde dikin: “Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Hûn malên jinebiyan dixwin û ji bo xuyakirinê nimêjên dirêj dikin; loma hûnê cezayê mezintir werbigirin.”

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Çimkî hûn deryayê û ziminî derbas dikin da ku kesekî veguherînin ola xwe, û piştî ku ew bû, hûn wî du qatî ji xwe zêdetir dikin zarokê cehennemê.

Xwelî li we be, ey rêberên kor! Hûn dibêjin: ‘Kesê ku bi Perestgehê sond bixwe, ev tiştek nîne, lê kesê ku bi zêrê Perestgehê sond bixwe, divê soza xwe bîne cih.’ Ey ehmeqên kor! Kîjan mezintir e: zêr, an Perestgeha ku zêr pîroz dike? Û hûn dibêjin: ‘Kesê ku bi gorîgehê sond bixwe, ev tiştek nîne, lê kesê ku bi diyariya li ser wê sond bixwe, divê soza xwe bîne cih.’ Ey korno! Çimkî kîjan mezintir e, diyarî an gorîgeha ku diyariyê pîroz dike? Loma kesê ku bi gorîgehê sond dixwe, bi wê û bi her tiştê li ser wê sond dixwe. Û kesê ku bi Perestgehê sond dixwe, bi wê û bi yê ku tê de dijî sond dixwe. Û kesê ku bi ezmên sond dixwe, bi textê Bavê me û bi yê ku li ser wî rûniştiye sond dixwe.

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Hûn dehyeka pûng, şiwît û zîreyê didin, lê hûn tiştên giranbuhatir ên Şerîetê—dadperwerî, dilovanî û dilsozî—paşguh dikin. Divê we evên han bikira, bêyî ku hûn yên din paşguh bikin. Ey rêberên kor, hûn mêşekê parzûn dikin lê deveyekê daqurtînin!

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Hûn derveyê kasê û sênîkê paqij dikin, lê hundirê wan bi çavbirçîtî û zêdegaviyê tije ye. Ey Fêrisiyê kor! Berê hundirê kasê û sênîkê paqij bike, da ku derveyê wan jî paqij bibe.

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Hûn mîna gorên spîkirî ne, ku ji derve xweş xuya dibin lê ji hundir bi hestiyên miriyan û her pîsîtiyê tije ne. Bi vî awayî hûn jî ji derve li ber kesên din wekî rast xuya dibin, lê ji hundir bi durûtî û bêqanûnî tije ne.

Xwelî li we be, ey nivîskar û Fêrisî, ey durû! Çimkî hûn gorên pêxemberan ava dikin û bîrgehên rastan dixemilînin, û dibêjin: ‘Eger em di rojên bav û kalên xwe de bijiyana, me yê bi wan re tev li kuştina pêxemberan nebûya.’ Loma hûn li dijî xwe şahidiyê didin ku hûn kurên wan in ên ku pêxember kuştine. Îcar pîvana bav û kalên xwe tije bikin. Ey maran, ey nifşê marên jehrî, hûnê çawa ji cezayê cehennemê birevin? Loma, va ye, ez pêxember, mirovên zana û nivîskaran dişînim ba we—hûnê hinan ji wan bikujin û li xaçan bixin, hûnê hinan ji wan di kinîştên xwe de bi qamçiyan bixin û ji bajêr heta bajêr biçewisînin, da ku hemû xwîna rastan a ku li ser rûyê erdê hatiye rêtin, were ser we—ji xwîna Habîlê rast heta xwîna Zekeriyayê kurê Berekya, yê ku we di navbera Pîrozgehê û gorîgehê de kuşt. Bi rastî ez ji we re dibêjim, ev hemû tişt wê werin ser vî nifşî.

Îsa Li Ser Orşelîmê Digirî

Ey Orşelîm, Orşelîm—ku pêxemberan dikujî û yên ku ji te re têne şandin keviran dixî! Min çend caran xwest ku zarokên te bicivînim, çawa ku mirîşkek çêlîkên xwe di bin baskên xwe de dicivîne, lê we nexwest. Va ye, mala we wêran ji we re tê hiştin. Ez ji we re dibêjim, hûnê êdî min nebînin heta ku hûn bibêjin: ‘Pîroz be ew yê ku bi navê Bavê me tê.’”