റോമർ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ഞാൻ ക്രിസ്തുവിൽ സത്യം പറയുന്നു, വ്യാജമല്ല; പരിശുദ്ധാത്മാവിൽ എന്റെ മനസ്സാക്ഷിയും എനിക്കു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു, ²എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വലിയ ദുഃഖവും ഇടവിടാത്ത വേദനയും എനിക്കുണ്ടെന്ന്. ³എന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാർക്കുവേണ്ടി, രക്തബന്ധത്താൽ എന്റെ സ്വന്തജനത്തിനുവേണ്ടി, ഞാൻതന്നെ ശപിക്കപ്പെട്ടവനായി ക്രിസ്തുവിൽനിന്നു വേർപെട്ടുപോകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുമായിരുന്നു. ⁴അവർ ഇസ്രായേല്യരാകുന്നു: പുത്രത്വത്തിന്റെ പൂർണാവകാശവും തേജസ്സും ഉടമ്പടികളും ന്യായപ്രമാണവും ആരാധനയും വാഗ്ദാനങ്ങളും അവരുടേതാണ്. ⁵പിതാക്കന്മാരും അവരുടേതാണ്; മനുഷ്യവംശപരമ്പരയാൽ അവരിൽനിന്നു ക്രിസ്തു വരുന്നു; അവിടുന്ന് സകലത്തിനും മീതെയുള്ള ദൈവമായി എന്നേക്കും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ. ആമേൻ. ^a a v5 ക്രിസ്തുവിനെ “സകലത്തിനും മീതെയുള്ള ദൈവം, എന്നേക്കും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ” എന്നു പൗലോസ് വിളിക്കുന്നു — യേശു പൂർണമായും ദൈവമാണെന്നുള്ള പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ ഒന്ന്.

⁶നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം വൃഥാവായിപ്പോയി എന്ന് ഇതിനർഥമില്ല; ഇസ്രായേലിൽനിന്നു ജനിച്ച എല്ലാവരും ഇസ്രായേൽ അല്ലല്ലോ.

⁷അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതിയായ എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കളുമല്ല; “യിസ്ഹാക്കിലൂടെ നിന്റെ സന്തതി വിളിക്കപ്പെടും” എന്നല്ലോ.

⁸അതായത്, ജഡത്തിന്റെ മക്കൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളല്ല, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ മക്കളത്രേ സന്തതിയായി എണ്ണപ്പെടുന്നത്.

⁹“അടുത്ത വർഷം ഈ സമയത്തു ഞാൻ വരും, സാറായ്ക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകും” എന്നല്ലോ വാഗ്ദാനം പറയുന്നത്.

¹⁰ഇതു മാത്രമല്ല, റിബേക്കയും ഒരു പുരുഷനാൽ, നമ്മുടെ പിതാവായ യിസ്ഹാക്കിനാൽ, ഗർഭം ധരിച്ചു; ¹¹മക്കൾ ജനിക്കുകയോ നന്മയോ തിന്മയോ ഒന്നും ചെയ്യുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ലെങ്കിലും — തിരഞ്ഞെടുപ്പിനാലുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിലനില്ക്കേണ്ടതിന്,

¹²പ്രവൃത്തികളാലല്ല, വിളിക്കുന്നവനാൽത്തന്നെ, “മൂത്തവൻ ഇളയവനെ സേവിക്കും” എന്ന് അവളോടു പറയപ്പെട്ടു. ¹³“യാക്കോബിനെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചു, ഏശാവിനെ ഞാൻ വെറുത്തു” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ. ^b b v13 “വെറുത്തു” എന്നത് ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുള്ള എബ്രായ ഭാഷാശൈലിയാണ് — ഏശാവിനോടുള്ള ശത്രുതയല്ല, യാക്കോബിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.

¹⁴എന്നാൽ നാം എന്തു പറയേണ്ടു? നമ്മുടെ പിതാവിങ്കൽ അനീതിയുണ്ടോ? ഒരിക്കലും ഇല്ല!

¹⁵“എനിക്കു കരുണ തോന്നുന്നവനോടു ഞാൻ കരുണ കാട്ടും, എനിക്കു കനിവു തോന്നുന്നവനോടു ഞാൻ കനിവു കാട്ടും” എന്ന് അവിടുന്ന് മോശയോടു പറയുന്നു.

¹⁶അതിനാൽ അതു മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛയെയോ പ്രയത്നത്തെയോ ആശ്രയിച്ചല്ല, കരുണ കാട്ടുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിനെ ആശ്രയിച്ചത്രേ.

¹⁷“ഇതേ കാരണത്താൽ ഞാൻ നിന്നെ ഉയർത്തി; നിന്നിൽ എന്റെ ശക്തി കാണിക്കേണ്ടതിനും എന്റെ നാമം സർവഭൂമിയിലും ഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിനുംതന്നെ” എന്ന് തിരുവെഴുത്തു ഫറവോനോടു പറയുന്നു.

¹⁸അതിനാൽ അവിടുന്ന് ഇച്ഛിക്കുന്നവനോടു കരുണ കാട്ടുന്നു, ഇച്ഛിക്കുന്നവനെ കഠിനപ്പെടുത്തുന്നു.

¹⁹“പിന്നെ അവിടുന്ന് എന്തിനു കുറ്റം കണ്ടെത്തുന്നു? അവിടുത്തെ ഇഷ്ടത്തോട് ആർ എതിർത്തുനില്ക്കുന്നു?” എന്നു നീ എന്നോടു ചോദിക്കും. ²⁰എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു തർക്കിക്കുവാൻ, വെറും മനുഷ്യനായ നീ ആരാകുന്നു? മെനഞ്ഞെടുത്തത് മെനഞ്ഞവനോട്, “നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കിയത് എന്തിന്?” എന്നു ചോദിക്കുമോ? ²¹ഒരേ മൺകട്ടയിൽനിന്ന് ഒന്നു മാനത്തിനും മറ്റൊന്ന് അപമാനത്തിനുമായി പാത്രം ഉണ്ടാക്കുവാൻ, കളിമണ്ണിന്മേൽ കുശവനു അധികാരമില്ലയോ? ²²തന്റെ ക്രോധം കാണിക്കുവാനും തന്റെ ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തുവാനും ഇച്ഛിച്ച നമ്മുടെ പിതാവ്, നാശത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ട ക്രോധപാത്രങ്ങളെ ഏറെ ക്ഷമയോടെ സഹിച്ചുവെങ്കിൽ, ²³തേജസ്സിനായി മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിയ കരുണാപാത്രങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തന്റെ തേജസ്സിന്റെ സമൃദ്ധി വെളിപ്പെടുത്തേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് അങ്ങനെ ചെയ്തുവെങ്കിൽ, അതിൽ എന്ത്? ²⁴യെഹൂദരിൽനിന്നു മാത്രമല്ല, വിജാതീയരിൽനിന്നുംകൂടി അവിടുന്ന് വിളിച്ച നമ്മെത്തന്നെ.

²⁵ഹോശേയയിൽ അവിടുന്ന് പറയുന്നതുപോലെ: “എന്റെ മക്കൾ അല്ലാത്തവരെ ഞാൻ എന്റെ മക്കൾ എന്നും, പ്രിയയല്ലാത്തവളെ പ്രിയ എന്നും വിളിക്കും.”

²⁶“ ‘നിങ്ങൾ എന്റെ ജനമല്ല’ എന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞ ആ സ്ഥലത്തുതന്നെ, അവിടെ അവർ ‘ജീവനുള്ള പിതാവിന്റെ മക്കൾ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.”

²⁷യെശയ്യാവ് ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറയുന്നു: “ഇസ്രായേൽ മക്കൾ കടൽക്കരയിലെ മണൽപോലെ എണ്ണമറ്റവരായിരുന്നാലും, ഒരു ശേഷിപ്പു മാത്രമേ രക്ഷിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ; ²⁸നമ്മുടെ പിതാവ് ഭൂമിയിന്മേൽ തന്റെ വിധി പൂർണമായും താമസംകൂടാതെയും നടത്തുമല്ലോ.”

²⁹യെശയ്യാവ് മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ: “സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് നമുക്കു ഒരു സന്തതിയെ ശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, നാം സൊദോമിനെപ്പോലെ ആകുമായിരുന്നു, ഗൊമോറയ്ക്കു സമമാകുമായിരുന്നു.”

ഇസ്രായേൽ ആ കല്ലിന്മേൽ ഇടറിവീണു

³⁰എന്നാൽ നാം എന്തു പറയേണ്ടു? നീതിയെ പിന്തുടരാത്ത വിജാതീയർ നീതി പ്രാപിച്ചു, വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതിതന്നെ; ³¹നീതിയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ പിന്തുടർന്ന ഇസ്രായേലോ ആ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എത്തിയതുമില്ല. ³²എന്തുകൊണ്ട്? വിശ്വാസത്താലല്ല, പ്രവൃത്തികളാൽ എന്നപോലെ അവർ അതിനെ പിന്തുടർന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ. അവർ ഇടർച്ചക്കല്ലിന്മേൽ ഇടറിവീണു,

³³“ഇതാ, ഇടർച്ചക്കല്ലും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന പാറയും ഞാൻ സീയോനിൽ വെക്കുന്നു; അവിടുത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവൻ ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ.