റോമർ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ളവർക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു ശിക്ഷാവിധിയുമില്ല. ²ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ജീവന്റെ ആത്മാവിന്റെ നിയമം പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നിയമത്തിൽനിന്ന് നിന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കി. ³ജഡത്താൽ ബലഹീനമായിരുന്ന നിയമത്തിന് സാധിക്കാത്തത് നമ്മുടെ പിതാവ് ചെയ്തു: തന്റെ സ്വന്തം പുത്രനെ പാപജഡത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിൽ പാപയാഗമായി അയച്ച്, അവിടുന്ന് ജഡത്തിൽ പാപത്തെ ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചു, ⁴ജഡത്തെ അനുസരിച്ചല്ല ആത്മാവിനെ അനുസരിച്ച് നടക്കുന്ന നമ്മിൽ നിയമം ആവശ്യപ്പെടുന്ന നീതി നിറവേറേണ്ടതിന് തന്നെ. ⁵ജഡപ്രകാരം ജീവിക്കുന്നവർ ജഡം ആഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ മനസ്സുവയ്ക്കുന്നു; എന്നാൽ ആത്മാവിനെ അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർ ആത്മാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ. ⁶ജഡത്തിൽ ഉറപ്പിച്ച മനസ്സ് മരണമാകുന്നു; ആത്മാവിൽ ഉറപ്പിച്ച മനസ്സ് ജീവനും സമാധാനവുമാകുന്നു. ⁷ജഡം ഭരിക്കുന്ന മനസ്സ് നമ്മുടെ പിതാവിനോട് ശത്രുത്വമുള്ളതാകുന്നു; അത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിയമത്തിന് കീഴ്പെടുന്നില്ല—വാസ്തവത്തിൽ അതിന് കഴിയുകയുമില്ല. ⁸ജഡസ്വഭാവത്താൽ ഭരിക്കപ്പെടുന്നവർക്ക് നമ്മുടെ പിതാവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.

⁹എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവ് നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ജഡത്തിലല്ല, ആത്മാവിലത്രേ. ക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവില്ലാത്തവൻ അവിടുത്തേതല്ല. ¹⁰എന്നാൽ ക്രിസ്തു നിങ്ങളിലുണ്ടെങ്കിൽ, ശരീരം പാപംനിമിത്തം മരിച്ചതാകുന്നു, എന്നാൽ ആത്മാവ് നീതിനിമിത്തം ജീവനാകുന്നു. ¹¹അതുകൊണ്ട് യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവ് നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ക്രിസ്തുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച അവിടുന്ന് നിങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാവിനാൽ നിങ്ങളുടെ മർത്യശരീരങ്ങളെയും ജീവിപ്പിക്കും.

¹²ആകയാൽ സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നാം കടമുള്ളവരാകുന്നു—എന്നാൽ ജഡപ്രകാരം ജീവിക്കുവാൻ ജഡത്തോടല്ല. ¹³ജഡപ്രകാരം ജീവിച്ചാൽ നിങ്ങൾ മരിക്കും; എന്നാൽ ആത്മാവിനാൽ ശരീരത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിച്ചാൽ നിങ്ങൾ ജീവിക്കും. ¹⁴നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആത്മാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നവരെല്ലാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളാകുന്നു. ¹⁵വീണ്ടും ഭയത്തിലേക്ക് വീഴുവാൻ അടിമത്തത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയല്ല നിങ്ങൾ പ്രാപിച്ചത്, മറിച്ച് പുത്രത്വത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ പ്രാപിച്ചു; അവിടുത്തെ ആത്മാവിനാൽ നാം “അബ്ബാ, പിതാവേ!” എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ^a a v15 അബ്ബാ — ഗെത്ത്ശെമനയിൽ യേശു പിതാവിനോട് വിളിച്ച സ്വന്തം ഹൃദയംഗമമായ നിലവിളി. പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ ആ അതേ നിലവിളി നമ്മുടേതായിത്തീരുന്നു: യേശു വിളിക്കുന്ന അതേ അടുപ്പത്തോടെ നാം നമ്മുടെ പിതാവിനെ വിളിക്കുന്നു. ¹⁶നാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളാകുന്നു എന്ന് ആത്മാവുതന്നെ നമ്മുടെ ആത്മാവോടുകൂടെ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ¹⁷മക്കളെങ്കിൽ അവകാശികളും—നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അവകാശികളും ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ കൂട്ടവകാശികളും തന്നെ; അവിടുത്തോടുകൂടെ നാം കഷ്ടമനുഭവിച്ചാൽ അവിടുത്തോടുകൂടെ നാം തേജസ്കരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന് തന്നെ.

സൃഷ്ടി പിതാവിന്റെ മക്കൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു

¹⁸നമുക്ക് വെളിപ്പെടുവാനിരിക്കുന്ന തേജസ്സിനോട് തുലനം ചെയ്താൽ ഈ കാലത്തെ കഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നുമല്ല എന്ന് ഞാൻ എണ്ണുന്നു. ¹⁹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കൾ വെളിപ്പെടുന്നതിനായി സൃഷ്ടി അതിയായ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ²⁰സൃഷ്ടി വ്യർഥതയ്ക്ക് കീഴ്പെട്ടു—സ്വമനസ്സാലല്ല, അതിനെ കീഴ്പെടുത്തിയവൻനിമിത്തം—പ്രത്യാശയോടെ തന്നെ, ²¹നാശത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിതന്നെ വിടുവിക്കപ്പെട്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മക്കളുടെ തേജസ്സിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കും എന്ന പ്രത്യാശയോടെ തന്നെ. ²²സൃഷ്ടി മുഴുവനും ഇന്നുവരെ ഒന്നിച്ച് ഈറ്റുനോവോടെ ഞരങ്ങുന്നു എന്ന് നാം അറിയുന്നു. ²³സൃഷ്ടിമാത്രമല്ല, ആത്മാവിന്റെ ആദ്യഫലം ഉള്ളവരായ നാമും—നമ്മുടെ പുത്രത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണാവകാശം, അതായത് നമ്മുടെ ശരീരങ്ങളുടെ വീണ്ടെടുപ്പ്, പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനായി അതിയായി കാത്ത്—നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഞരങ്ങുന്നു. ²⁴ഈ പ്രത്യാശയിൽ നാം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. കാണുന്ന പ്രത്യാശ പ്രത്യാശയല്ല—താൻ കാണുന്നതിനായി ആരെങ്കിലും പ്രത്യാശിക്കുമോ? ²⁵എന്നാൽ നാം കാണാത്തതിനായി പ്രത്യാശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ക്ഷമയോടെ അതിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

²⁶അതുപോലെതന്നെ ആത്മാവും നമ്മുടെ ബലഹീനതയിൽ സഹായിക്കുന്നു: വേണ്ടുംവണ്ണം എന്തിനായി പ്രാർഥിക്കണമെന്ന് നാം അറിയുന്നില്ല, എന്നാൽ ആത്മാവുതന്നെ വാക്കുകളില്ലാത്ത ഞരക്കങ്ങളാൽ നമുക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുന്നു. ²⁷ആത്മാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഹിതപ്രകാരം വിശുദ്ധന്മാർക്കുവേണ്ടി മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നതിനാൽ, ഹൃദയങ്ങളെ ശോധനചെയ്യുന്നവൻ ആത്മാവിന്റെ മനസ്സ് അറിയുന്നു.

²⁸നമ്മുടെ പിതാവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക്, അതായത് അവിടുത്തെ ഉദ്ദേശ്യപ്രകാരം വിളിക്കപ്പെട്ടവർക്ക്, സകലവും നന്മയ്ക്കായി ഒത്തുവർത്തിക്കുന്നു എന്ന് നാം അറിയുന്നു. ²⁹അവിടുന്ന് മുന്നറിഞ്ഞവർ തന്റെ പുത്രന്റെ സ്വരൂപത്തോട് അനുരൂപരാകേണ്ടതിനും, അങ്ങനെ ആ പുത്രൻ അനേകം സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ആദ്യജാതനായിരിക്കേണ്ടതിനും, അവരെ അവിടുന്ന് മുന്നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. ^b b v29 നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിത്യമായ ഉദ്ദേശ്യം ഒരു കുടുംബമാകുന്നു — ആദ്യജാതനായ പുത്രൻ യേശുവും, അവിടുത്തെ സാദൃശ്യത്തോട് അനുരൂപരായ അനേകം സഹോദരീസഹോദരന്മാരും. ഈ പുനഃസ്ഥാപനം ഒരു ഉപമയല്ല; നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നും ഉണ്ടായിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച കുടുംബംതന്നെ അത്. ³⁰അവിടുന്ന് മുന്നിയമിച്ചവരെ വിളിക്കുകയും ചെയ്തു; വിളിച്ചവരെ നീതീകരിക്കുകയും ചെയ്തു; നീതീകരിച്ചവരെ തേജസ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.

³¹ആകയാൽ ഇതിനോട് നാം എന്ത് പറയും? നമ്മുടെ പിതാവ് നമുക്ക് അനുകൂലമെങ്കിൽ, ആർ നമുക്ക് പ്രതികൂലമായിരിക്കും? ³²തന്റെ സ്വന്തം പുത്രനെ അവിടുന്ന് ഒഴിവാക്കാതെ നമുക്കെല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി അവിടുത്തെ ഏൽപ്പിച്ചുതന്നുവല്ലോ—അവിടുത്തോടുകൂടെ സകലവും അവിടുന്ന് നമുക്ക് സൗജന്യമായി നല്കുകയില്ലയോ? ³³നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർക്കെതിരെ ആർ കുറ്റം ചുമത്തും? നീതീകരിക്കുന്നവൻ നമ്മുടെ പിതാവാകുന്നു. ³⁴ശിക്ഷയ്ക്കു വിധിക്കുന്നവൻ ആർ? മരിച്ച, അതിലുപരി ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുന്ന, നമുക്കുവേണ്ടി മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്ന ക്രിസ്തുയേശുതന്നെ.

³⁵ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് ആർ നമ്മെ വേർപിരിക്കും? കഷ്ടതയോ ഞെരുക്കമോ ഉപദ്രവമോ ക്ഷാമമോ നഗ്നതയോ അപകടമോ വാളോ? ³⁶“അങ്ങയെ പ്രതി ഞങ്ങൾ ദിവസം മുഴുവനും കൊല്ലപ്പെടുന്നു; അറുക്കപ്പെടുവാനുള്ള ആടുകളെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ എണ്ണപ്പെടുന്നു” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ.

³⁷അല്ല, നമ്മെ സ്നേഹിച്ചവൻ മുഖാന്തരം ഈ സകലത്തിലും നാം അത്യന്തം ജയിക്കുന്നവരാകുന്നു. ³⁸എന്തെന്നാൽ മരണമോ ജീവനോ ദൂതന്മാരോ വാഴ്ചകളോ വർത്തമാനകാര്യങ്ങളോ ഭാവികാര്യങ്ങളോ ശക്തികളോ, ³⁹ഉയരമോ ആഴമോ സകലസൃഷ്ടിയിലുള്ള മറ്റൊന്നുംതന്നെയോ നമ്മുടെ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിലുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് നമ്മെ വേർപിരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല എന്ന് ഞാൻ ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്നു.