Ruhdagi hayot
Yettinchi bobdagi holdan toygan faryodga javob. Hech qanday hukm yoʻq, Ruh esa qullarni Otamizni “Abba” deb chaqiradigan farzandlarga aylantiradi. Pavlus azob-uqubat tugadi deb hech qachon da'vo qilmaydi — yaratilish ingraydi, biz ingraymiz, ibodatga soʻz topolmaymiz — shunga qaramay, bularning hech biri bizni sevgidan ajrata olmasligini taʼkidlaydi.
8 1Shunday ekan, endi Iso Masihda boʻlganlar uchun hech qanday hukm yoʻq. 2Iso Masihda hayot baxsh etuvchi Ruhning qonuni seni gunoh va oʻlim qonunidan ozod qildi. 3Nafs tufayli ojiz boʻlib qolgan qonun bajarolmagan ishni Otamiz qildi: U Oʻz Oʻgʻlini gunohkor nafs qiyofasida, gunoh uchun qurbonlik sifatida yuborib, nafsdagi gunohni hukm qildi. 4Toki qonunning solih talabi nafsga koʻra emas, balki Ruhga koʻra yuradigan bizlarda bajo boʻlsin. 5Nafsga koʻra yashaydiganlar nafs istaydigan narsalar haqida oʻylaydilar; Ruhga koʻra yashaydiganlar esa Ruh istaydigan narsalar haqida oʻylaydilar. 6Chunki nafsga qaratilgan fikr-xayol — oʻlim, Ruhga qaratilgan fikr-xayol esa hayot va tinchlikdir. 7Chunki nafsga boʻysungan fikr-xayol Otamizga dushmandir; u Otamizning qonuniga boʻysunmaydi — aslida boʻysuna olmaydi ham. 8Gunohkor nafsga boʻysunganlar Otamizni rozi qila olmaydilar.
9Lekin sizlar nafsda emas, balki Ruhdasizlar — agar Otamizning Ruhi sizlarda yashasa, albatta. Kimda Masihning Ruhi boʻlmasa, u Masihga tegishli emas. 10Agar Masih sizlarda boʻlsa, tana gunoh tufayli oʻlik, Ruh esa solihlik tufayli hayotdir. 11Agar Isoni oʻlimdan tiriltirgan Otamizning Ruhi sizlarda yashasa, Masihni oʻlimdan tiriltirgan Zot sizlarda yashayotgan Oʻz Ruhi orqali oʻladigan tanalaringizni ham tiriltiradi.
12Shunday ekan, birodarlar, biz qarzdormiz — lekin nafsga koʻra yashaydigan darajada, nafs oldida qarzdor emasmiz. 13Chunki nafsga koʻra yashasangiz, oʻlasizlar; lekin Ruh orqali tananing qilmishlarini oʻldirsangiz, yashaysizlar. 14Zero, Otamizning Ruhi yetaklaganlarning hammasi Otamizning farzandlaridir. 15Sizlar qaytadan qoʻrquvga tushadigan qullik ruhini emas, balki farzandlik Ruhini oldingizlar. Shu Ruh orqali biz: “Abba! Ota!” deb nido qilamiz. a a v15 Abba — Isoning Gatsamoniyda Otaga qilgan samimiy nidosi. Tiklanish Ruhi orqali oʻsha nido bizniki ham boʻladi: biz Otamizga Iso qilgani kabi yaqinlik bilan murojaat qilamiz. 16Ruhning Oʻzi bizning ruhimiz bilan birga biz Otamizning farzandlari ekanligimizga guvohlik beradi. 17Agar farzand boʻlsak, demak merosxoʻrmiz ham — Otamizning merosxoʻrlari va Masih bilan birga hammerosxoʻrlarmiz; agar U bilan birga azob cheksak, U bilan birga ulugʻlanamiz ham.
Borliq Otamizning farzandlarini kutmoqda
18Men bu zamonning azob-uqubatlarini bizga zohir boʻladigan ulugʻvorlik oldida hech narsa deb bilaman. 19Zero, butun borliq Otamizning farzandlari zohir boʻlishini intiqlik bilan kutmoqda. 20Chunki borliq oʻz ixtiyori bilan emas, balki oʻzini boʻysundirgan Zotning irodasi bilan behudalikka boʻysundirildi — umid bilan, 21toki borliqning oʻzi ham chirish qulligidan ozod boʻlib, Otamiz farzandlarining ulugʻvor erkinligiga erishsin. 22Zero, biz bilamizki, butun borliq shu paytgacha birga nola qilib, tugʻuruq ogʻriqlarini chekib kelmoqda. 23Faqat borliqgina emas, Ruhning ilk hosiliga ega boʻlgan bizlar ham oʻz ichimizda nola qilamiz; farzandlik huquqimiz toʻliq tiklanishini, yaʼni tanamizning qutqarilishini intiqlik bilan kutamiz. 24Biz shu umid bilan najot topdik. Koʻrinib turgan umid — umid emas; axir, koʻrib turgan narsasiga kim umid qiladi? 25Lekin koʻrmayotgan narsamizga umid qilsak, uni sabr bilan kutamiz.
26Shuningdek, Ruh ham bizning ojizligimizda yordam beradi: biz nima haqida va qanday ibodat qilishimiz kerakligini bilmaymiz, lekin Ruhning Oʻzi soʻzsiz nolalar bilan biz uchun iltijo qiladi. 27Qalblarni sinab koʻruvchi Zot Ruhning fikrini biladi, chunki Ruh Otamizning irodasiga koʻra azizlar uchun shafoat qiladi.
28Biz bilamizki, Otamizni sevadiganlar, yaʼni Uning maqsadiga koʻra chaqirilganlar uchun hamma narsa yaxshilik sari birga ishlaydi. 29U oldindan bilganlarini Oʻz Oʻgʻlining qiyofasiga monand boʻlishga oldindan belgilab ham qoʻydi, toki Oʻgʻil koʻplab birodarlar orasida toʻngʻich boʻlsin. b b v29 Otamizning abadiy maqsadi — bu bir oila: toʻngʻich Oʻgʻil Iso va Uning qiyofasiga monand koʻplab birodarlar. Bu tiklanish majoziy gap emas; bu — Otamiz azaldan istagan oiladir. 30U oldindan belgilaganlarini chaqirdi ham; chaqirganlarini oqladi ham; oqlaganlarini ulugʻladi ham.
31Bunga nima deymiz? Agar Otamiz biz tomonda boʻlsa, kim bizga qarshi tura oladi? 32U Oʻz Oʻgʻlini ayamay, Uni hammamiz uchun fido qildi — U bilan birga bizga hamma narsani ham bepul bermasmikan? 33Otamiz tanlaganlarni kim ayblay oladi? Axir, oqlaydigan Zot — Otamizning Oʻzi. 34Kim hukm qiladi? Iso Masih — U oʻldi, bundan-da ortigʻi, tirildi, Otamizning oʻng tomonida turibdi va biz uchun shafoat qilmoqda.
35Kim bizni Masihning sevgisidan ajrata oladi? Azobmi, qiyinchilikmi, taʼqibmi, ochlikmi, yalangʻochlikmi, xavf-xatarmi yoki qilichmi? 36Bitilganidek: “Sen uchun biz kun boʻyi oʻlimga mahkummiz; soʻyiladigan qoʻylar kabi hisoblanamiz.”
37Yoʻq, bularning barchasida bizni sevgan Zot orqali biz gʻoliblardan-da ortiqmiz. 38Zero, men aminmanki, na oʻlim, na hayot, na farishtalar, na hukmdorlar, na hozirgi, na kelajak, na qudratlar, 39na balandlik, na chuqurlik, na butun borliqdagi boshqa biron narsa bizni Rabbimiz Iso Masihdagi Otamizning sevgisidan ajrata olmaydi.