Die lewe in die Gees
Die antwoord op hoofstuk sewe se uitgeputte kreet. Geen veroordeling nie, en die Gees maak van slawe kinders wat ons Vader Abba noem. Paulus maak nooit asof die lyding verby is nie — die skepping kreun, ons kreun, ons gebed skiet tekort — en tog hou hy vol dat niks daarin ons van die liefde kan skei nie.
8 1Daar is dus nou geen veroordeling vir dié wat in Christus Jesus is nie. 2In Christus Jesus het die Gees se wet van die lewe jou vrygemaak van die wet van die sonde en die dood. 3Wat die wet nie kon doen nie, omdat dit deur die vlees verswak was, het ons Vader gedoen: deur sy eie Seun te stuur in die gelykheid van sondige vlees, as ’n sondoffer, het hy die sonde in die vlees veroordeel, 4sodat die regverdige eis van die wet in ons vervul sou word, ons wat nie volgens die vlees wandel nie maar volgens die Gees. 5Dié wat volgens die vlees leef, is gerig op wat die vlees wil hê; maar dié wat volgens die Gees leef, op wat die Gees wil hê. 6Want ’n gesindheid wat op die vlees gerig is, is die dood; ’n gesindheid wat op die Gees gerig is, is lewe en vrede. 7Want die gesindheid wat deur die vlees beheers word, is vyandig teenoor ons Vader; dit onderwerp hom nie aan ons Vader se wet nie—trouens, dit kan nie. 8Dié wat deur die sondige natuur beheers word, kan ons Vader nie behaag nie.
9Maar julle is nie in die vlees nie maar in die Gees, as die Gees van ons Vader werklik in julle woon. Wie die Gees van Christus nie het nie, behoort nie aan hom nie. 10Maar as Christus in julle is, dan is die liggaam dood weens die sonde, maar die Gees is lewe weens die geregtigheid. 11As die Gees van ons Vader wat Jesus uit die dood opgewek het, in julle woon, dan sal hy wat Christus uit die dood opgewek het, ook julle sterflike liggame lewend maak deur sy Gees wat in julle woon.
12Daarom dan, broers en susters, is ons skuldenaars—maar nie aan die vlees om daarvolgens te leef nie. 13Want as julle volgens die vlees leef, sal julle sterf; maar as julle deur die Gees die praktyke van die liggaam doodmaak, sal julle leef. 14Want almal wat deur die Gees van ons Vader gelei word, is kinders van ons Vader. 15Julle het nie ’n gees van slawerny ontvang om weer in vrees terug te val nie, maar julle het die Gees van aanneming as kinders ontvang, deur wie ons roep: “Abba! Vader!” a a v15 Abba — Jesus se eie intieme uitroep tot die Vader in Getsemane. Deur die Gees van herstel word dieselfde uitroep ons s’n: ons roep na ons Vader met dieselfde nabyheid as wat Jesus het. 16Die Gees self getuig saam met ons gees dat ons kinders van ons Vader is. 17As ons kinders is, dan is ons ook erfgename—erfgename van ons Vader, mede-erfgename met Christus, as ons saam met hom ly sodat ons ook saam met hom verheerlik kan word.
Die skepping wag op die Vader se kinders
18Ek reken die lyding van hierdie tyd is niks in vergelyking met die heerlikheid wat aan ons geopenbaar sal word nie. 19Want die skepping wag met vurige verlange dat die kinders van ons Vader geopenbaar sal word. 20Want die skepping is aan vrugteloosheid onderwerp—nie uit eie keuse nie, maar deur hom wat dit onderwerp het—in die hoop, 21dat die skepping self vrygemaak sal word van sy slawerny aan die verganklikheid, tot die vryheid van die heerlikheid van ons Vader se kinders. 22Want ons weet dat die hele skepping tot nou toe saam gesug het in barensweë. 23En nie net die skepping nie, maar ons ook—ons wat die eerstelinge van die Gees het—sug in onsself terwyl ons vurig wag dat ons volle regte as kinders herstel sal word, die verlossing van ons liggame. 24In hierdie hoop is ons gered. ’n Hoop wat gesien word, is nie hoop nie—wie hoop dan nog vir wat hy reeds sien? 25Maar as ons hoop vir wat ons nie sien nie, dan wag ons daarop met geduld.
26Net so help die Gees ook ons swakheid: ons weet nie waarvoor om te bid soos ons moet nie, maar die Gees self pleit vir ons met woordelose sugte. 27Hy wat die harte deursoek, weet wat die bedoeling van die Gees is, omdat die Gees vir die gelowiges intree volgens die wil van ons Vader.
28Ons weet dat alles ten goede saamwerk vir dié wat ons Vader liefhet, dié wat geroep is volgens sy voorneme. 29Dié wat hy vooraf geken het, het hy ook voorbestem om gelykvormig te word aan die beeld van sy Seun, sodat hy die eersgeborene sou wees onder baie broers en susters. b b v29 Ons Vader se ewige voorneme is ’n gesin — Jesus die eersgebore Seun, en baie broers en susters wat aan sy gelykenis gelykvormig gemaak is. Hierdie herstel is nie ’n metafoor nie; dit is die gesin wat ons Vader nog altyd wou hê. 30Dié wat hy voorbestem het, het hy ook geroep; dié wat hy geroep het, het hy ook vrygespreek; dié wat hy vrygespreek het, het hy ook verheerlik.
31Wat sê ons dan van hierdie dinge? As ons Vader vír ons is, wie kan teen ons wees? 32Hy het sy eie Seun nie gespaar nie, maar het hom vir ons almal oorgegee—sal hy nie saam met hom ook alles vrylik aan ons skenk nie? 33Wie sal ’n aanklag inbring teen dié wat ons Vader uitverkies het? Dit is ons Vader wat vryspreek. 34Wie veroordeel? Christus Jesus—wat gesterf het, en meer nog, wat opgewek is, wat aan die regterhand van ons Vader is, wat juis vir ons intree.
35Wie kan ons skei van die liefde van Christus? Lyding, benoudheid, vervolging, hongersnood, naaktheid, gevaar, swaard? 36Soos daar geskryf staan: “Ter wille van u word ons die hele dag lank doodgemaak; ons word getel as skape vir die slagting.”
37Nee, in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur hom wat ons liefgehad het. 38Want ek is hiervan oortuig: dat geen dood of lewe, geen engele of maghebbers, geen hede of toekoms, of magte, 39geen hoogte of diepte, of enigiets anders in die hele skepping, ons van die liefde van ons Vader in Christus Jesus, ons Here, kan skei nie.
