રોમનોને પત્ર 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹તેથી જેઓ ખ્રિસ્ત ઈસુમાં છે તેઓને હવે કોઈ શિક્ષાપાત્રતા નથી. ²ખ્રિસ્ત ઈસુમાં, આત્માના જીવનના નિયમે તમને પાપ અને મરણના નિયમથી મુક્ત કર્યા. ³દેહને કારણે નબળો પડેલો નિયમ જે કરી શક્યો નહિ, તે આપણા પિતાએ કર્યું: પોતાના પુત્રને પાપી દેહના સ્વરૂપમાં, પાપાર્થાર્પણ તરીકે મોકલીને, તેમણે દેહમાંના પાપને શિક્ષાપાત્ર ઠરાવ્યું, ⁴કે જેથી નિયમની નેકીની માગણી આપણામાં પૂર્ણ થાય, જેઓ દેહ પ્રમાણે નહિ પણ આત્મા પ્રમાણે ચાલીએ છીએ. ⁵જેઓ દેહ પ્રમાણે જીવે છે તેઓ દેહ જે ચાહે છે તેના પર ધ્યાન આપે છે; પણ જેઓ આત્મા પ્રમાણે જીવે છે તેઓ આત્મા જે ચાહે છે તેના પર. ⁶કારણ, દેહ પર કેન્દ્રિત મન મરણ છે; આત્મા પર કેન્દ્રિત મન જીવન અને શાંતિ છે. ⁷કારણ, દેહથી શાસિત મન આપણા પિતાની વિરુદ્ધ છે; તે આપણા પિતાના નિયમને આધીન થતું નથી—ખરેખર તે થઈ શકતું જ નથી. ⁸જેઓ પાપી સ્વભાવથી શાસિત છે તેઓ આપણા પિતાને પ્રસન્ન કરી શકતા નથી.

⁹પણ જો ખરેખર આપણા પિતાનો આત્મા તમારામાં વસે છે, તો તમે દેહમાં નહિ પણ આત્મામાં છો. જેની પાસે ખ્રિસ્તનો આત્મા નથી તે તેમનો નથી. ¹⁰પણ જો ખ્રિસ્ત તમારામાં છે, તો શરીર પાપને કારણે મરેલું છે, પણ આત્મા નેકીને કારણે જીવન છે. ¹¹તેથી જેમણે ઈસુને મૂએલાંમાંથી ઉઠાડ્યા તે આપણા પિતાનો આત્મા જો તમારામાં વસે છે, તો જેમણે ખ્રિસ્તને મૂએલાંમાંથી ઉઠાડ્યા તે તમારામાં વસતા પોતાના આત્મા દ્વારા તમારાં મરણાધીન શરીરોને પણ સજીવન કરશે.

¹²તો પછી, ભાઈઓ અને બહેનો, આપણે ઋણી છીએ—પણ દેહના નહિ, કે આપણે તે પ્રમાણે જીવીએ. ¹³કારણ, જો તમે દેહ પ્રમાણે જીવશો, તો તમે મરશો; પણ જો આત્મા વડે શરીરનાં કૃત્યોને મારી નાખશો, તો તમે જીવશો. ¹⁴કારણ, જેટલા આપણા પિતાના આત્માથી દોરાય છે તેઓ સર્વ આપણા પિતાનાં બાળકો છે. ¹⁵તમે ફરી ભયમાં પડવા માટે દાસત્વનો આત્મા પામ્યા નથી, પણ પુત્રપણાનો આત્મા પામ્યા, જેના વડે આપણે પોકારીએ છીએ, “આબ્બા! પિતા!” ^a a v15 આબ્બા — ગેથસેમાનેમાં ઈસુએ પોતે પિતાને કરેલો ઘનિષ્ઠ પોકાર. પુનઃસ્થાપનના આત્મા દ્વારા, એ જ પોકાર આપણો બને છે: ઈસુ જેવી જ નિકટતાથી આપણે આપણા પિતાને પોકારીએ છીએ. ¹⁶આત્મા પોતે આપણા આત્માની સાથે સાક્ષી આપે છે કે આપણે આપણા પિતાનાં બાળકો છીએ. ¹⁷જો બાળકો છીએ, તો વારસ પણ છીએ—આપણા પિતાના વારસ, ખ્રિસ્તની સાથે સહવારસ, જો આપણે તેમની સાથે દુઃખ સહીએ, કે જેથી આપણે તેમની સાથે મહિમાવંત પણ થઈએ.

સૃષ્ટિ પિતાનાં બાળકોની રાહ જુએ છે

¹⁸આપણને જે મહિમા પ્રગટ થવાનો છે તેની આગળ હું આ યુગનાં દુઃખોને કંઈ જ ગણતો નથી. ¹⁹કારણ, સૃષ્ટિ આપણા પિતાનાં બાળકો પ્રગટ થાય તે માટે આતુર ઝંખનાથી રાહ જુએ છે. ²⁰કારણ, સૃષ્ટિ વ્યર્થતાને આધીન કરાઈ હતી—પોતાની ઇચ્છાથી નહિ, પણ જેમણે તેને આધીન કરી તેમના વડે—આશામાં, ²¹કે સૃષ્ટિ પોતે ક્ષયના દાસત્વમાંથી મુક્ત થઈને, આપણા પિતાનાં બાળકોના મહિમાની સ્વતંત્રતામાં આવશે. ²²કારણ, આપણે જાણીએ છીએ કે સમગ્ર સૃષ્ટિ અત્યાર સુધી પ્રસવવેદનામાં સાથે નિસાસા નાખતી રહી છે. ²³અને કેવળ સૃષ્ટિ જ નહિ, પણ આપણે પણ—જેઓ આત્માનાં પ્રથમ ફળ ધરાવીએ છીએ—પોતાની અંદર નિસાસા નાખીએ છીએ, આપણા પુત્રપણાના પૂર્ણ હક પુનઃસ્થાપિત થાય એટલે કે આપણાં શરીરોનો ઉદ્ધાર થાય તેની આતુરતાથી રાહ જોઈએ છીએ. ²⁴આ આશામાં આપણો ઉદ્ધાર થયો. દેખાતી આશા તે આશા નથી—જે પોતે ઓલરેડી જુએ છે તેની આશા કોણ રાખે છે? ²⁵પણ જો આપણે જે જોતા નથી તેની આશા રાખીએ, તો ધીરજથી તેની રાહ જોઈએ છીએ.

²⁶એ જ રીતે આત્મા પણ આપણી નબળાઈમાં સહાય કરે છે: આપણે જેવી રીતે પ્રાર્થના કરવી જોઈએ તેવી રીતે શાના માટે પ્રાર્થના કરવી તે આપણે જાણતા નથી, પણ આત્મા પોતે શબ્દરહિત નિસાસા સાથે આપણે માટે વિનંતી કરે છે. ²⁷અને જે હૃદયોને તપાસે છે તે આત્માનું મન જાણે છે, કારણ આત્મા આપણા પિતાની ઇચ્છા પ્રમાણે સંતો માટે મધ્યસ્થી કરે છે.

²⁸આપણે જાણીએ છીએ કે જેઓ આપણા પિતા પર પ્રેમ રાખે છે, જેઓ તેમના હેતુ પ્રમાણે તેડાયેલા છે, તેઓને માટે સર્વ વાનાં ભલાને અર્થે સાથે મળીને કામ કરે છે. ²⁹જેઓને તેમણે અગાઉથી જાણ્યા, તેઓને પોતાના પુત્રના સ્વરૂપમાં રૂપાંતર પામે તે માટે તેમણે અગાઉથી નિયુક્ત પણ કર્યા, કે જેથી તેઓ ઘણા ભાઈઓ અને બહેનોમાં પ્રથમજનિત થાય. ^b b v29 આપણા પિતાનો સાર્વકાલિક હેતુ એક કુટુંબ છે — ઈસુ પ્રથમજનિત પુત્ર, અને તેમના સ્વરૂપમાં ઘડાયેલા ઘણા ભાઈઓ અને બહેનો. આ પુનઃસ્થાપન રૂપક નથી; આપણા પિતા જે કુટુંબ હંમેશાં ઇચ્છતા હતા તે આ છે. ³⁰જેઓને તેમણે અગાઉથી નિયુક્ત કર્યા, તેઓને તેમણે તેડ્યા પણ; જેઓને તેમણે તેડ્યા, તેઓને તેમણે ન્યાયી પણ ઠરાવ્યા; જેઓને તેમણે ન્યાયી ઠરાવ્યા, તેઓને તેમણે મહિમાવંત પણ કર્યા.

³¹તો આ વાનાં વિષે આપણે શું કહીએ? જો આપણા પિતા આપણા પક્ષે છે, તો આપણી વિરુદ્ધ કોણ થઈ શકે? ³²તેમણે પોતાના પુત્રને છોડ્યા નહિ, પણ આપણા સર્વને માટે તેમને સોંપી દીધા—શું તે તેમની સાથે આપણને સર્વ વાનાં પણ મફત નહિ આપે? ³³આપણા પિતાના પસંદ કરેલાઓની વિરુદ્ધ કોણ કોઈ આરોપ મૂકે? આપણા પિતા જ ન્યાયી ઠરાવનાર છે. ³⁴કોણ શિક્ષાપાત્ર ઠરાવે છે? ખ્રિસ્ત ઈસુ—જેઓ મરણ પામ્યા, એના કરતાં વિશેષ, ઉઠાડાયા, જેઓ આપણા પિતાને જમણે હાથે છે, જેઓ ખરેખર આપણે માટે મધ્યસ્થી કરે છે.

³⁵આપણને ખ્રિસ્તના પ્રેમથી કોણ જુદા કરી શકે? દુઃખ, સંકટ, સતાવણી, દુકાળ, નગ્નતા, જોખમ, તલવાર? ³⁶જેમ લખેલું છે તેમ: “તમારે માટે અમે આખો દિવસ માર્યા જઈએ છીએ; અમને કાપવાનાં ઘેટાં ગણવામાં આવ્યા છે.”

³⁷ના, જેમણે આપણા પર પ્રેમ રાખ્યો તેમના દ્વારા આ સર્વ વાનાંમાં આપણે વિજેતાઓ કરતાંયે વિશેષ છીએ. ³⁸કારણ, મને ખાતરી છે કે નથી મરણ, નથી જીવન, નથી દૂતો, નથી અધિકારીઓ, નથી વર્તમાન, નથી ભવિષ્ય, નથી સામર્થ્યો, ³⁹નથી ઊંચાઈ, નથી ઊંડાઈ, નથી સમગ્ર સૃષ્ટિમાંનું બીજું કંઈ, આપણા પ્રભુ ખ્રિસ્ત ઈસુમાંના આપણા પિતાના પ્રેમથી આપણને જુદા કરી શકે.