હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પોતાના લોકો માટે પાઉલની વેદના

પાઉલ દલીલથી નહિ, પણ શોકથી શરૂઆત કરે છે: પોતાના લોકો માટે તે પોતે શાપિત થવા પણ તૈયાર છે. પછી કઠણ પ્રશ્ન — શું આપણા પિતાનું વચન નિષ્ફળ ગયું છે? — જેનો ઉત્તર ઇસ્હાક, યાકૂબ, ફારુન અને એક કુંભાર દ્વારા અપાય છે. ઇઝરાયલ ભરોસાથી નહિ પણ પ્રયત્નથી ન્યાયીપણું મેળવવા ગયો અને ઠોકર ખાધી.

અધ્યાય 9.

હું ખ્રિસ્તમાં સત્ય બોલું છું, જૂઠું નહિ—પવિત્ર આત્મામાં મારી સાથે મારી અંતઃકરણ સાક્ષી આપે છે, કે મારા હૃદયમાં મહાન શોક તથા અવિરત વેદના છે. મારા ભાઈભાંડુઓ માટે, મારા પોતાના લોહીના લોકો માટે, હું પોતે શાપિત થવા, ખ્રિસ્તથી જુદો થવા ઇચ્છત. તેઓ ઇઝરાયલીઓ છે: પુત્રો તરીકેના સંપૂર્ણ હક, મહિમા, કરારો, નિયમ, આરાધના અને વચનો તેમનાં છે. પૂર્વજો તેમના છે; તેઓમાંથી, માનવ વંશ પ્રમાણે, ખ્રિસ્ત આવ્યા, જે સર્વ પર ઈશ્વર છે, સદાકાળ ધન્ય. આમીન. a a v5 પાઉલ ખ્રિસ્તને "સર્વ પર ઈશ્વર, સદાકાળ ધન્ય" કહે છે—ઈસુ સંપૂર્ણપણે દિવ્ય છે એની નવા કરારની સૌથી સ્પષ્ટ ઘોષણાઓમાંની એક.

આનો અર્થ એ નથી કે આપણા પિતાનો શબ્દ નિષ્ફળ ગયો છે, કારણ, ઇઝરાયલમાંથી ઊતરી આવેલા બધા જ ઇઝરાયલ નથી.

ઇબ્રાહિમના વંશના બધા તેના બાળકો નથી; બલકે, “ઇસહાક દ્વારા તારો વંશ ગણાશે.”

એટલે કે, દેહનાં બાળકો આપણા પિતાનાં બાળકો નથી, પણ વચનનાં બાળકો વંશ તરીકે ગણાય છે.

કારણ, વચન કહે છે: “આવતે વર્ષે આ સમયે હું આવીશ, અને સારાને દીકરો થશે.”

એટલું જ નહિ, પણ રિબકાને પણ એક જ માણસથી, આપણા પિતા ઇસહાકથી, ગર્ભ રહ્યો, જ્યારે તેઓ હજી જન્મ્યા ન હતા, અને તેમણે કંઈ સારું કે ખોટું કર્યું ન હતું—જેથી પસંદગી દ્વારા આપણા પિતાનો હેતુ સ્થિર રહે,

કાર્યોથી નહિ, પણ બોલાવનારથી, તેને કહેવામાં આવ્યું: “મોટો નાનાની સેવા કરશે.” જેમ લખેલું છે, “યાકૂબ પર મેં પ્રેમ કર્યો, પણ એસાવને મેં ધિક્કાર્યો.” b b v13 'ધિક્કાર્યો' એ એકને બીજા કરતાં પસંદ કરવા માટેની હિબ્રૂ કહેવત છે—આપણા પિતાની યાકૂબની મુક્ત પસંદગી, એસાવ પ્રત્યે દ્વેષ નહિ.

તો પછી આપણે શું કહીએ? આપણા પિતામાં અન્યાય છે? કદાપિ નહિ!

કારણ, તેમણે મૂસાને કહ્યું, “જેના પર હું દયા કરું તેના પર દયા કરીશ, અને જેના પર હું કરુણા કરું તેના પર કરુણા કરીશ.”

તો પછી એ માનવ ઇચ્છા કે શ્રમ પર નહિ, પણ દયા કરનાર આપણા પિતા પર આધાર રાખે છે.

કારણ, શાસ્ત્ર ફારુનને કહે છે: “આ જ કારણસર મેં તને ઊભો કર્યો, જેથી મારું સામર્થ્ય તારામાં બતાવું, અને મારું નામ આખી પૃથ્વીમાં પ્રગટ કરાય.”

તો પછી જેના પર તેઓ ઇચ્છે તેના પર દયા કરે છે, અને જેને ઇચ્છે તેને કઠણ કરે છે.

તો તું મને પૂછશે, “તો તેઓ હજી દોષ કેમ કાઢે છે? તેમની ઇચ્છાનો સામનો કોણ કરે છે?” પણ, ઓ માનવ, આપણા પિતા સાથે તકરાર કરનાર તું કોણ છે? ઘડાયેલું શું પોતાના ઘડનારને કહે છે, “તમે મને આવો કેમ બનાવ્યો?” શું કુંભારને માટી પર અધિકાર નથી કે એક જ પિંડમાંથી એક પાત્ર માનને માટે અને બીજું અપમાનને માટે બનાવે? જો આપણા પિતા, પોતાનો કોપ બતાવવા તથા પોતાનું સામર્થ્ય જણાવવા ઇચ્છતા હોવા છતાં, વિનાશને માટે તૈયાર કરાયેલાં કોપનાં પાત્રોને ધીરજથી સહન કરતા રહ્યા, જેથી મહિમાને માટે અગાઉથી તૈયાર કરાયેલાં દયાનાં પાત્રો માટે પોતાના મહિમાની સમૃદ્ધિ પ્રગટ કરે, એટલે આપણે, જેમને તેમણે બોલાવ્યા છે, ફક્ત યહૂદીઓમાંથી જ નહિ પણ વિદેશીઓમાંથી પણ?

જેમ હોશિયામાં તેઓ કહે છે, “જેઓ મારાં બાળકો ન હતાં તેમને હું મારાં બાળકો કહીશ, અને જે પ્રિય ન હતી તેને પ્રિય કહીશ.”

“અને જે જ ઠેકાણે તેમને કહેવામાં આવ્યું હતું, ‘તમે મારા લોક નથી,’ ત્યાં જ તેઓ ‘જીવંત પિતાનાં બાળકો’ કહેવાશે.”

યશાયા ઇઝરાયલ વિશે પોકારે છે: “જોકે ઇઝરાયલનાં બાળકો સમુદ્રની રેતી જેટલાં અસંખ્ય હોય, તોપણ કેવળ શેષ જ બચાવાશે, કારણ, આપણા પિતા પૃથ્વી પર પોતાનો ન્યાય સંપૂર્ણપણે તથા વિલંબ વિના પૂરો કરશે.”

અને જેમ યશાયાએ અગાઉથી કહ્યું હતું: “જો આકાશનાં સૈન્યોના પિતાએ આપણને વંશ ન રહેવા દીધો હોત, તો આપણે સદોમ જેવા થાત, ગમોરાહ જેવા બનાવાત.”

ઇઝરાયલ એ પથ્થર પર ઠોકર ખાધી

તો પછી આપણે શું કહીએ? નેકીની પાછળ ન દોડનાર વિદેશીઓએ નેકી પ્રાપ્ત કરી, એટલે વિશ્વાસથી મળતી નેકી; પણ ઇઝરાયલ, જે નેકીના નિયમની પાછળ દોડ્યું, તે નિયમ સુધી પહોંચ્યું નહિ. કેમ? કારણ, તેઓએ એની પાછળ વિશ્વાસથી નહિ પણ જાણે કાર્યોથી દોડ્યા. તેઓએ ઠોકર ખવડાવનાર પથ્થર પર ઠોકર ખાધી,

જેમ લખેલું છે, “જુઓ, હું સિયોનમાં ઠોકર ખવડાવનાર પથ્થર મૂકું છું, એવો ખડક જે ઠોકરરૂપ છે; પણ જે તેમના પર ભરોસો રાખે છે તે શરમાશે નહિ.”