હવે છપાયેલી
પુસ્તક

ઇઝરાયલ માટે પાઉલનું હૃદય

પાઉલના લોકોમાં આપણા પિતા માટે સાચો ઉત્સાહ છે, પણ તે ખોટી દિશામાં છે: તેમના ન્યાયીપણાને બદલે પોતાનું ન્યાયીપણું સ્થાપવામાં. બીજો માર્ગ એકદમ પાસે છે, મુખમાં અને હૃદયમાં, અને જે કોઈ પોકારે તેને માટે ખુલ્લો છે. એમાંથી વ્યવહારુ મુશ્કેલી ઊભી થાય છે — કોઈને મોકલ્યા વિના કોઈ સાંભળતું નથી.

અધ્યાય 10.

ભાઈઓ અને બહેનો, મારા હૃદયની ઇચ્છા તથા ઇઝરાયલ માટે આપણા પિતાને મારી પ્રાર્થના એ છે કે તેઓનો ઉદ્ધાર થાય. હું તેઓ વિશે સાક્ષી આપું છું: તેઓને આપણા પિતા માટે આવેશ છે, પણ જ્ઞાન પ્રમાણે નહિ. આપણા પિતાની નેકીથી અજાણ રહીને, પોતાની નેકી સ્થાપવાનો પ્રયત્ન કરીને, તેઓએ આપણા પિતાની નેકીને તાબે થયા નહિ. કેમ કે ખ્રિસ્ત નિયમશાસ્ત્રનું ધ્યેય છે, જેથી જેઓ વિશ્વાસ કરે છે તે સર્વને નેકી મળે.

કેમ કે નિયમશાસ્ત્ર પર આધારિત નેકી વિશે મૂસા લખે છે: “આ કામો જે કરશે તે તેઓથી જીવશે.”

પરંતુ વિશ્વાસ પર આધારિત નેકી કહે છે: “તારા હૃદયમાં એમ ન કહે, ‘આકાશમાં કોણ ચઢશે?’” (એટલે કે ખ્રિસ્તને નીચે લાવવા). “અથવા ‘ઊંડાણમાં કોણ ઊતરશે?’” (એટલે કે ખ્રિસ્તને મૂએલાંમાંથી ઉપર લાવવા). પણ તે શું કહે છે? “શબ્દ તારી પાસે છે, તારા મુખમાં અને તારા હૃદયમાં છે”—એટલે વિશ્વાસનો શબ્દ જે અમે જાહેર કરીએ છીએ: જો તું તારા મુખથી કબૂલ કરે કે ઈસુ પ્રભુ છે અને તારા હૃદયમાં વિશ્વાસ કરે કે આપણા પિતાએ તેમને મૂએલાંમાંથી ઉઠાડ્યા, તો તારો ઉદ્ધાર થશે. કેમ કે હૃદયથી વિશ્વાસ કરવામાં આવે છે અને આપણા પિતા સાથે નેકી પમાય છે, મુખથી કબૂલ કરવામાં આવે છે અને ઉદ્ધાર થાય છે. કેમ કે શાસ્ત્ર કહે છે, “જે કોઈ તેમના પર વિશ્વાસ કરે છે તે શરમાશે નહિ.” યહૂદી અને ગ્રીક વચ્ચે કશો ભેદ નથી: એ જ પ્રભુ સર્વના પ્રભુ છે, અને જેઓ તેમને વિનંતી કરે છે તે સર્વ પ્રત્યે ઉદાર છે. કેમ કે “જે કોઈ આપણા પ્રભુ ઈસુના નામે વિનંતી કરે છે તેનો ઉદ્ધાર થશે.” a a v13 “જે કોઈ પ્રભુના નામે વિનંતી કરે છે તેનો ઉદ્ધાર થશે” એ વચન પાઉલ લઈને ઈસુને લાગુ પાડે છે — પ્રભુને વિનંતી કરવી એટલે તેમને વિનંતી કરવી.

તો જેમના પર તેઓએ વિશ્વાસ કર્યો નથી તેમને તેઓ કેવી રીતે વિનંતી કરી શકે? જેમના વિશે તેઓએ સાંભળ્યું નથી તેમના પર તેઓ કેવી રીતે વિશ્વાસ કરી શકે? કોઈ ઉપદેશ કર્યા વિના તેઓ કેવી રીતે સાંભળે? તેઓને મોકલ્યા વિના તેઓ તેમને કેવી રીતે જાહેર કરે? લખ્યું છે તેમ: “સુવાર્તા લાવનારાંનાં પગ કેવા સુંદર છે!”

પણ બધાએ સુવાર્તાને માન્યું નહિ, કેમ કે યશાયા કહે છે, “હે આપણા પિતા, અમારા સંદેશ પર કોણે વિશ્વાસ કર્યો?” તો વિશ્વાસ સાંભળવાથી આવે છે, અને સાંભળવું ખ્રિસ્ત વિશેના શબ્દ દ્વારા થાય છે. પણ હું પૂછું છું: શું તેઓએ સાંભળ્યું નહિ? હા, તેઓએ સાંભળ્યું: “તેઓનો અવાજ આખી પૃથ્વી પર ગયો, તેઓનાં વચનો દુનિયાના છેડા સુધી ગયાં.”

પણ હું પૂછું છું, શું ઇઝરાયલ જાણતો ન હતો? પહેલાં મૂસા કહે છે: “જે પ્રજા નથી તેઓ દ્વારા હું તમને અદેખાઈ ઉપજાવીશ, સમજ વગરની પ્રજા દ્વારા ગુસ્સો ઉપજાવીશ.”

યશાયા તો હિંમત કરીને કહે છે, “જેઓ મને શોધતા ન હતા તેઓને હું જડ્યો; જેઓ મને પૂછતા ન હતા તેઓને હું પ્રગટ થયો.”

પણ ઇઝરાયલ વિશે તે કહે છે, “આખો દિવસ મેં અનાજ્ઞાંકિત તથા હઠીલા લોક તરફ મારા હાથ લંબાવ્યા.”