Atine Paulus kanggo Israel
Bangsané Paulus pancèn sregep tumrap Rama kita, nanging ngarah marang sing kliru: ngadegaké kabeneran dhéwé tinimbang kabeneran saka Panjenengané. Dalan liyané wis cedhak, ana ing cangkem lan ing ati, lan kabuka kanggo sapa waé sing nyebut. Sing nuwuhaké prekara nyata — ora ana sing krungu yèn ora ana sing diutus.
10 1Para sadulur, pepenginane atiku lan pandongaku marang Rama kita tumrap Israel yaiku supaya padha kaslametake. 2Aku nekseni bab wong-wong mau: padha duwe kamempengan kanggo Rama kita, nanging ora adhedhasar kawruh. 3Amarga ora mangerteni kabenerane Rama kita lan padha ngudi netepake kabenerane dhewe, mula ora padha sumuyud marang kabenerane Rama kita. 4Awit Sang Kristus iku pungkasane angger-anggering Toret, supaya saben wong kang pracaya nampa kabeneran.
5Awit Musa nyerat bab kabeneran kang adhedhasar angger-anggering Toret: “Wong kang nglakoni iku bakal urip marga saka iku.”
6Nanging kabeneran kang adhedhasar pracaya ngucap mangkene: “Aja ngucap sajroning atimu, ‘Sapa kang bakal munggah menyang swarga?’” (yaiku kanggo nurunake Sang Kristus), 7“utawa, ‘Sapa kang bakal mudhun menyang jurang kang njero?’” (yaiku kanggo ngunggahake Sang Kristus saka ing antarane wong mati). 8Nanging kepriye uni iku? “Pangandika iku cedhak karo kowe, ana ing tutukmu lan ing atimu,” yaiku pangandikaning pracaya kang padha dakwartakake: 9Awit yen kowe ngakoni kalawan tutukmu yen Gusti Yesus iku Gusti, lan pracaya sajroning atimu yen Rama kita wis mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati, kowe bakal kaslametake. 10Awit kanthi ati wong pracaya temah kabenerake ana ing ngarsane Rama kita, lan kanthi tutuk wong ngakoni temah kaslametake. 11Awit Kitab Suci ngandika: “Saben wong kang pracaya marang Panjenengane ora bakal kwirangan.” 12Ora ana bedane antarane wong Yahudi lan wong Yunani, awit Gusti kang padha iku dadi Gustine wong kabeh, sarta loma marang kabeh wong kang padha nyebut asmane. 13Awit “saben wong kang nyebut asmane Gusti kita Yesus bakal kaslametake.” a a v13 Paulus njupuk prasetya yen “saben wong kang nyebut asmane Sang Yehuwah bakal kaslametake” banjur ditrapake marang Gusti Yesus — nyebut asmane Gusti iku padha karo nyebut asmane Panjenengane.
14Dadi kepriye anggone bisa nyebut Panjenengane kang durung dipracaya? Lan kepriye anggone bisa pracaya marang Panjenengane kang durung tau dikrungu? Lan kepriye anggone bisa krungu yen ora ana wong kang nggelarake? 15Lan kepriye anggone bisa nggelarake Panjenengane yen ora kautus? Kaya kang wis katulis: “Saiba endahe sikile wong kang padha nggawa kabar kabungahan!”
16Nanging ora kabeh padha mbangun turut marang kabar kabungahan iku, awit Nabi Yesaya matur: “Dhuh Rama, sinten ingkang pitados dhateng pawartos kawula?” 17Dadi pracaya iku tuwuh saka pangrungu, lan pangrungu iku lumantar pangandika bab Sang Kristus. 18Nanging aku takon: apa wong-wong mau padha ora krungu? Iya, padha krungu: “Swarane sumebar ing salumahing bumi, lan tembunge tekan ing poncoting jagad.”
19Nanging aku takon, apa Israel ora mangerti? Pisanan Musa kandha: “Aku bakal njalari kowe padha kumeren marang bangsa kang dudu bangsa, lan nggawe kowe padha nepsu marang bangsa kang tanpa pangerten.”
20Nabi Yesaya malah kanthi kendel ngucap: “Aku wis ketemu dening wong-wong kang ora nggoleki Aku; Aku ngatingal marang wong-wong kang ora takon bab Aku.”
21Nanging tumrap Israel Rama kita ngandika: “Sadina muput Aku wis megarake astaKu marang bangsa kang mbangkang lan wangkot.”