Pavlusning Isroil uchun yuragi

Pavlusning xalqida Otamizga nisbatan chinakam gʻayrat bor, lekin u notoʻgʻri narsaga qaratilgan: Uning solihligi oʻrniga oʻz solihligini oʻrnatishga. Muqobil yoʻl yaqinda — ogʻizda va qalbda — va Unga iltijo qilgan har kimga ochiq. Bu esa amaliy muammoni keltirib chiqaradi: kimdir yuborilmasa, hech kim eshitmaydi.

10-bob.

Birodarlar, yuragimning istagi va Isroil xalqi uchun Otamizga qilayotgan ibodatim — ularning najot topishidir. Men ular haqida shunday guvohlik beraman: ularda Otamizga nisbatan gʻayrat bor, lekin bu gʻayrat bilimga asoslanmagan. Otamizning solihligini bilmay, oʻzlariniki boʻlgan solihlikni oʻrnatishga urinib, ular Otamizning solihligiga boʻysunmadilar. Chunki Masih — Tavrotning maqsadidir, shunday ekan, imon keltirganlarning hammasi solihlikka erishadi.

Zero Muso Tavrotga asoslangan solihlik haqida shunday yozadi: “Bularni bajargan odam ular orqali yashaydi.”

Lekin imonga asoslangan solihlik shunday deydi: “Koʻnglingda, «Kim osmonga koʻtariladi?» dema” (yaʼni, Masihni pastga olib tushish uchun). “yoki «Kim tubsizlikka tushadi?» dema” (yaʼni, Masihni oʻliklar orasidan tiriltirib olib chiqish uchun). Ammo u nima deydi? “Soʻz senga yaqindir, u sening ogʻzingda va yuragingda” — yaʼni biz eʼlon qilayotgan imon soʻzidir: Agar ogʻzing bilan Isoni Rabbiy deb tan olsang va yuragingda Otamiz Uni oʻlimdan tiriltirganiga imon keltirsang, najot topasan. Chunki inson yuragi bilan imon keltirib, Otamiz oldida oqlanadi; ogʻzi bilan tan olib, najot topadi. Zero Muqaddas Bitikda shunday deyilgan: “Unga imon keltirgan har bir kishi uyatga qolmaydi.” Yahudiy bilan yunon oʻrtasida hech qanday farq yoʻq: hammaning Rabbi birdir va Uni chaqirganlarning barchasiga saxiydir. Chunki “Rabbimiz Isoning nomini chaqirgan har bir kishi najot topadi.” ^a

Xoʻsh, imon keltirmagan Zotni ular qanday qilib chaqira oladilar? Eshitmagan Zotga qanday imon keltira oladilar? Kimdir vaʼz qilmasa, qanday eshita oladilar? Yuborilmasalar, Uni qanday eʼlon qila oladilar? Bu haqda shunday yozilgan: “Xushxabar keltirayotganlarning oyoqlari naqadar goʻzaldir!”

Lekin hamma ham xushxabarga itoat etmadi, zero Ishayo shunday deydi: “Ey Otamiz, bizning xabarimizga kim ishondi?” Demak, imon eshitishdan keladi, eshitish esa Masih haqidagi soʻz orqali boʻladi. Lekin men soʻrayman: ular eshitmadimi? Albatta eshitdilar: “Ularning tovushi butun yer yuziga, soʻzlari dunyoning chetlariga yetib bordi.”

Lekin men soʻrayman: Isroil buni bilmadimi? Avvalo Muso shunday deydi: “Men sizlarni xalq boʻlmaganlar orqali rashkka solaman, aqlsiz bir xalq orqali gʻazablantiraman.”

Ishayo esa dadillik bilan shunday deydi: “Meni izlamaganlar Meni topdilar; Meni soʻramaganlarga Oʻzimni namoyon qildim.”

Lekin Isroil haqida U shunday deydi: “Kun boʻyi itoatsiz va oʻjar xalqqa qoʻllarimni choʻzdim.”