Pavlusning oʻz xalqi uchun chekkan iztirobi
Pavlus bahs bilan emas, qaygʻu bilan boshlaydi: oʻz xalqi uchun oʻzi laʼnatlanishga ham tayyor. Soʻng ogʻir savol — Otamizning soʻzi bekor boʻldimi? — Isʼhoq, Yoqub, Firʼavn va kulol misollari bilan javob topadi. Isroil solihlikka ishonch bilan emas, oʻz kuchi bilan intilgani uchun qoqildi.
9 1Men Masihda haqiqatni soʻzlayapman, yolgʻon aytmayapman — vijdonim ham Muqaddas Ruhda men bilan birga guvohlik beradi, 2yuragimda buyuk qaygʻu, tinimsiz iztirob borligiga. 3Birodarlarim uchun, qarindoshlarim — qondosh oʻz xalqim uchun, oʻzimning laʼnatlanishimni, Masihdan ajralishimni ham tilagan boʻlardim. 4Ular isroilliklardir: toʻla farzandlik huquqi, ulugʻvorlik, ahdlar, qonun, ibodat va vaʼdalar ularnikidir. 5Ota-bobolar ham ularnikidir; inson nasli boʻyicha Masih ham ulardan kelib chiqqan. U barcha ustidan hukmron Xudo, abadiy muborakdir. Omin. a a v5 Pavlus Masihni “barcha ustidan Xudo, abadiy muborak” deb ataydi — bu Isoning toʻla ilohiy ekanini bildiruvchi Yangi Ahddagi eng aniq eʼtiroflardan biridir.
6Bu Otamizning soʻzi barbod boʻldi, degani emas. Chunki Isroildan kelib chiqqanlarning hammasi ham Isroil emas.
7Ibrohimning avlodi boʻlgani uchun ham hammasi uning farzandlari emas; aksincha: “Sening nasling Isʼhoq orqali davom etadi.”
8Demak, jismoniy farzandlar Otamizning farzandlari emas, balki vaʼda farzandlari nasl deb hisoblanadi.
9Chunki vaʼda shunday deydi: “Keyingi yili shu paytda Men qaytib kelaman va Soroning oʻgʻli boʻladi.”
10Bu yetmagandek, Rivqo ham bir erdan — otamiz Isʼhoqdan homilador boʻlgan edi. 11Bolalar hali tugʻilmay, yaxshi yo yomon hech narsa qilmay turib — Otamizning tanlashga asoslangan rejasi barqaror boʻlishi uchun,
12yaʼni amallardan emas, balki chaqiruvchidan kelib chiqishi uchun, Rivqoga: “Kattasi kichigiga xizmat qiladi,” deb aytildi. 13“Yoqubni sevdim, Esovni esa yomon koʻrdim,” deb yozilganidek. b b v13 “Yomon koʻrdim” — bu birovni boshqasidan afzal koʻrishni bildiruvchi ibroniy iborasi; bu Otamizning Yoqubni ozod tanlashi, Esovga nisbatan dushmanlik emas.
14Unda nima deymiz? Otamizda adolatsizlik bormi? Aslo!
15Zero U Musoga shunday deydi: “Kimga rahm qilsam, oʻshanga rahm qilaman; kimga shafqat koʻrsatsam, oʻshanga shafqat koʻrsataman.”
16Demak, bu insonning xohishiga yo saʼy-harakatiga emas, balki rahm qiluvchi Otamizga bogʻliqdir.
17Zero Muqaddas Bitik Firʼavnga shunday deydi: “Qudratimni senda koʻrsatishim va butun yer yuzida nomim eʼlon qilinishi uchun seni aynan shu maqsadda koʻtardim.”
18Demak, U kimni xohlasa, oʻshanga rahm qiladi va kimni xohlasa, oʻshaning yuragini qotiradi.
19Endi sen menga: “Nega U hamon ayb topadi? Uning irodasiga kim qarshi tura oladi?” deysan. 20Ey oddiy inson, Otamiz bilan bahslashadigan sen oʻzi kimsan? Yasalgan narsa oʻzini yasaganga: “Nega meni bunday qilib yaratding?” deydimi? 21Kulol loy ustidan ixtiyor egasi emasmi — bir boʻlak loydan birini sharafli, boshqasini oddiy ish uchun idish qilib yasashga? 22Agar Otamiz Oʻz gʻazabini koʻrsatish va qudratini namoyon qilishni istab, halokatga tayyorlangan gʻazab idishlariga katta sabr bilan chidagan boʻlsa-chi, 23va ulugʻvorlik uchun oldindan tayyorlagan rahm idishlariga Oʻz ulugʻvorligining boyligini namoyon qilish uchun shunday qilgan boʻlsa-chi? 24Yaʼni U bizni — yolgʻiz yahudiylardan emas, balki gʻayriyahudiylardan ham chaqirganlarni-chi?
25U Hoʻshayo kitobida aytganidek: “Mening farzandlarim boʻlmaganlarni farzandlarim deb, sevilmaganini esa sevikli deb chaqiraman.”
26“Ularga: «Sizlar Mening xalqim emassizlar», deb aytilgan oʻsha joyning oʻzida ular «barhayot Otaning farzandlari» deb ataladilar.”
27Ishayo esa Isroil haqida nido qiladi: “Isroil farzandlarining soni dengiz qumidek koʻp boʻlsa-da, faqat bir qoldigʻi najot topadi. 28Chunki Otamiz yer yuzida Oʻz hukmini toʻla-toʻkis va kechiktirmay ijro etadi.”
29Ishayo oldindan aytganidek: “Agar samoviy qoʻshinlar Otasi bizga nasl qoldirmaganida edi, biz Sadom kabi boʻlardik, Gomorra kabi qilingan boʻlardik.”
Isroil toshga qoqildi
30Unda nima deymiz? Solihlikka intilmagan gʻayriyahudiylar solihlikka — imon orqali keladigan solihlikka erishdilar; 31solihlik qonuniga intilgan Isroil esa oʻsha qonunga yeta olmadi. 32Nega? Chunki ular bunga imon orqali emas, balki goʻyo amallar orqali intildilar. Ular qoqinish toshiga qoqildilar,
33“Mana, Men Sionga qoqinish toshini, odamni qoqadigan qoyani qoʻyyapman; Unga ishongan har kim esa uyatga qolmaydi,” deb yozilganidek.