Kasusahane Paulus kanggo Bangsane
Paulus mbukak nganggo susah, dudu bantahan: dhèwèké gelem dikutuk dhéwé kanggo bangsané. Banjur pitakonan sing abot — apa pangandikané Rama kita wis gagal? — diwangsuli nganggo Iskak, Yakub, Pringon lan juru gawé gendhi. Israèl kesandhung amarga ngudi kabeneran lumantar usaha, dudu lumantar pitados.
9 1Aku ngucapake kayekten ana ing Kristus, ora goroh — rumangsaning atiku melu nekseni bebarengan karo aku ana ing Sang Roh Suci, 2yaiku yen atiku ngrasakake kasusahan kang gedhe lan kasedhihan kang tanpa kendhat. 3Aku malah kepengin supaya aku dhewe kena ing ipat-ipat, kapisah saka Kristus, kanggo sadulur-sadulurku, bangsaku dhewe kang tunggal getih. 4Wong-wong mau iku wong Israel; wong-wong mau kang kaparingan hak minangka para putra kang sampurna, kamulyan, prajanjian-prajanjian, paringe angger-angger, pangibadah, lan janji-janji. 5Para leluhur iku kagungane wong-wong mau; lan saka wong-wong mau, manut turunan kamanungsan, miyos Sang Kristus, kang jumeneng Allah kang ngratoni samubarang kabeh, kang pinuji ing salawas-lawase. Amin. a a v5 Paulus nyebut Kristus minangka “Allah kang ngratoni samubarang kabeh, kang pinuji ing salawas-lawase” — salah sawijining pratela kang paling cetha ing Prajanjian Anyar yen Gusti Yesus iku saestu Allah.
6Iki ora ateges yen pangandikane Rama kita wis gagal, awit ora kabeh kang tedhak saka Israel iku Israel.
7Lan ora kabeh turune Abraham iku dadi anak-anake; nanging, “Turunmu bakal kasebut lantaran Iskak.”
8Tegese, anak-anak miturut daging iku dudu putrane Rama kita, nanging anak-anaking prajanjian kang kaetung minangka turun.
9Awit janji mau mangkene surasane: “Ing wektu kaya saiki taun ngarep Aku bakal teka, lan Sara bakal nduwe anak lanang.”
10Lan ora mung iku bae, nanging Ribkah uga ngandheg saka wong lanang siji, yaiku Iskak, leluhur kita, 11sanajan durung lair, lan durung nglakoni apa-apa kang becik utawa ala — supaya karsane Rama kita adhedhasar pamilihan bisa tetep santosa,
12ora saka panggawe, nanging saka Panjenengane kang nimbali, Ribkah kadhawuhan: “Kang tuwa bakal ngladeni kang enom.” 13Kaya kang wis katulis, “Yakub Daktresnani, nanging Esap Daksengiti.” b b v13 “Daksengiti” iku ungkapan basa Ibrani kanggo milih kang siji ngungkuli liyane — pamilihe Rama kita kang mardika marang Yakub, dudu rasa sengit marang Esap.
14Banjur apa kang kudu kita kandhakake? Apa Rama kita tumindak ora adil? Babar pisan ora!
15Awit Panjenengane ngandika marang Nabi Musa: “Aku bakal ngasihi sapa bae kang Dakkasihi, lan Aku bakal nduwe welas marang sapa bae kang Dakwelasi.”
16Dadi iku ora gumantung marang kekarepan utawa pambudidayane manungsa, nanging marang Rama kita, kang kagungan sih-rahmat.
17Awit Kitab Suci ngandika marang Prabu Pringon: “Aku wis njumenengake kowe iku pancen kanggo prelu iki, yaiku supaya Aku bisa ngatingalake pangwasaKu ana ing kowe, lan supaya asmaKu kawartakake ing salumahing bumi.”
18Dadi Panjenengane paring sih-rahmat marang sapa kang dikarsakake, lan ngatogake atine sapa kang dikarsakake.
19Mulane kowe bakal takon marang aku: “Yagene Panjenengane isih nggoleki kaluputan? Sapa kang bisa nglawan karsane?” 20Nanging, he manungsa, kowe iku sapa, dene wani madoni marang Rama kita? Apa barang kang digawe bisa matur marang kang nggawe: “Yagene kula Paduka damel kados mekaten?” 21Apa kundhi ora duwe wewenang tumrap lempung, kanggo gawe prabot kang kajen saka saglundhung lempung kang padha, lan prabot liyane kang asor? 22Kepriye yen Rama kita, kang karsa ngatingalake bebendune lan nedahake pangwasane, kanthi sabar banget wis ngampet marang prabot-prabot bebendu kang kacawisake kanggo karusakan, 23supaya kawedharna kasugihaning kamulyane tumrap prabot-prabot sih-rahmat, kang wis kacawisake dening Panjenengane sadurunge kanggo kamulyan, 24yaiku kita kabeh kang wis katimbalan dening Panjenengane, ora mung saka wong Yahudi bae, nanging uga saka bangsa-bangsa liya?
25Kaya kang dipangandikakake dening Panjenengane ing kitab Hosea: “Aku bakal nyebut kang dudu anakKu dadi anakKu, lan wong wadon kang ora Daktresnani dadi kang Daktresnani.”
26“Lan ana ing panggonan iku uga, kang biyen wong-wong mau padha dikandhani, ‘Kowe iku dudu umatKu,’ ana ing kono wong-wong mau bakal diarani ‘para putrane Rama kang gesang.’”
27Nabi Yesaya nguwuh-uwuh bab Israel: “Sanajan cacahe anak-anak Israel kaya wedhi ing sagara, mung kekarene bae kang bakal kaslametake, 28awit Rama kita bakal netepi putusane ing salumahing bumi, kanthi sampurna lan tanpa kasuwen.”
29Lan kaya kang wis kameca dening Nabi Yesaya: “Saupama Rama panggedhening wadyabala swarga ora nilari turun marang kita, mesthi kita wis padha dadi kaya Sodom, lan kagawe kaya Gomora.”
Israel Kesandhung ing Watu
30Banjur apa kang kudu kita kandhakake? Bangsa-bangsa liya kang ora ngoyak kabeneran, malah oleh kabeneran, yaiku kabeneran kang saka pracaya; 31nanging Israel, kang ngoyak angger-anggering kabeneran, ora bisa tekan ing angger-angger mau. 32Yagene mangkono? Awit anggone ngoyak iku ora kanthi pracaya, nanging kaya-kaya srana panggawe. Wong-wong mau padha kesandhung ing watu sandhungan,
33kaya kang wis katulis, “Delengen, Aku masang watu sandhungan ana ing Sion, sawijining watu karang kang njalari kesandhung; lan sapa kang pracaya marang Panjenengane, ora bakal kawirangan.”