Rum 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Mulane saiki wis ora ana paukuman tumrap wong-wong kang ana ing Gusti Yesus Kristus. ²Ing Gusti Yesus Kristus, angger-anggering Sang Roh kang nguripi wis mardikakake kowe saka angger-anggering dosa lan pati. ³Apa kang ora bisa katindakake dening angger-angger, awit saka ringkihe marga daging, iku wis katindakake dening Rama kita: Panjenengane ngutus Kang Putra piyambak kanthi rupa daging kang dosa, dadi kurban pangruwating dosa, banjur ngukum dosa ana ing daging, ⁴supaya tuntutaning kabeneran saka angger-angger iku kayektenan ana ing kita, kang lakune ora manut daging nanging manut Sang Roh. ⁵Wong kang urip manut daging, iku mikirake apa kang dikarepake dening daging; nanging wong kang urip manut Sang Roh, mikirake apa kang dikarsakake dening Sang Roh. ⁶Awit pikiran kang tumuju marang daging iku pati; nanging pikiran kang tumuju marang Sang Roh iku urip lan tentrem-rahayu. ⁷Awit pikiran kang dikuwasani dening daging iku sesatron karo Rama kita; ora sumuyud marang angger-anggering Rama kita—malah pancen ora bisa. ⁸Wong kang dikuwasani dening daging ora bisa ndadekake renaning panggalihe Rama kita.

⁹Nanging kowe padha ora ana ing daging, nanging ana ing Sang Roh, anggere Rohe Rama kita pancen dedalem ana ing kowe. Sing sapa ora kadunungan Rohe Sang Kristus, iku dudu kagungane. ¹⁰Nanging manawa Sang Kristus ana ing kowe, sanadyan badan iku mati marga saka dosa, nanging Sang Roh iku urip marga saka kabeneran. ¹¹Dadi manawa Rohe Rama kita, kang wis mungokake Gusti Yesus saka ing antarane wong mati, iku dedalem ana ing kowe, mesthi Panjenengane kang wis mungokake Sang Kristus saka ing antarane wong mati iya bakal nguripake badanmu kang kena ing pati, srana Rohe kang dedalem ana ing kowe.

¹²Dadi, para sadulur, kita iki padha wong kang kautangan—nanging ora marang daging, supaya urip manut daging. ¹³Awit manawa kowe urip manut daging, kowe bakal mati; nanging manawa srana Sang Roh kowe padha mateni panggawening badan, kowe bakal urip. ¹⁴Awit sakabehe wong kang katuntun dening Rohe Rama kita, iku para putrane Rama kita. ¹⁵Kowe padha ora nampani rohing pangawulan, satemah tumiba ing wedi maneh, nanging kowe padha nampani Rohing kaputran, kang njalari kita padha sesambat: “Abba! Rama!” ^a a v15 Abba — sesambate Gusti Yesus piyambak kang kebak katresnan marang Sang Rama ana ing Taman Getsemani. Srana Sang Roh kang mulihake, sesambat kang padha iku dadi sesambat kita: kita padha nyebut marang Rama kita kanthi raket kang padha kaya Gusti Yesus. ¹⁶Sang Roh piyambak nekseni bebarengan karo roh kita, yen kita iki para putrane Rama kita. ¹⁷Manawa kita iki para putra, dadi iya para ahli-waris—ahli-warise Rama kita, tunggal ahli-waris karo Sang Kristus, anggere kita padha melu nandhang sangsara karo Panjenengane, supaya kita iya padha kaluhurake bebarengan karo Panjenengane.

Sakehing Titah Ngenteni Para Putrane Rama kita

¹⁸Aku nganggep yen sangsara ing jaman saiki iki ora timbang karo kamulyan kang bakal kalairake marang kita. ¹⁹Awit sakehing titah ngenteni kanthi banget ing pangarep-arep marang kalairaking para putrane Rama kita. ²⁰Awit sakehing titah wis katelukake marang kasia-siaan—ora saka karepe dhewe, nanging saka karsane Panjenengane kang nelukake—kanthi pangarep-arep, ²¹yaiku yen sakehing titah mau iya bakal kaluwaran saka pambudak marang karusakan, lumebu ing kamardikane kamulyan para putrane Rama kita. ²²Awit kita padha sumurup, yen sakehing titah nganti saiki padha sesambat lan ngrasakake lara bebarengan kaya wong kang arep nglairake. ²³Lan ora mung sakehing titah bae, nanging uga kita—kang wis padha nampani wiwitaning pametune Sang Roh—iya padha sesambat ana ing batin, ngarep-arep kanthi banget marang kayektening kaputran kita kang sampurna, yaiku katebusing badan kita. ²⁴Awit ing sajroning pangarep-arep iki kita padha kapitulungan rahayu. Nanging pangarep-arep kang katon iku dudu pangarep-arep—awit sapa ta kang ngarep-arep marang apa kang wis dideleng? ²⁵Nanging manawa kita ngarep-arep marang apa kang durung kita deleng, kita padha ngenteni kanthi sabar.

²⁶Samono uga Sang Roh iya mbiyantu ing karingkihan kita: amarga kita padha ora sumurup apa kang kudu kita suwun sajrone ndedonga kang samesthine, nanging Sang Roh piyambak nyuwunake kita kanthi sesambat kang ora kena kaucapake. ²⁷Lan Panjenengane kang mirsani isining ati, nguningani karsane Sang Roh, amarga Sang Roh anggone nyuwunake para suci iku laras karo karsane Rama kita.

²⁸Kita padha sumurup, yen sadhengah prakara iku tansah nyambut-gawe bebarengan ndadekake becik tumrap wong kang padha nresnani Rama kita, yaiku wong kang padha katimbalan miturut karsane Panjenengane. ²⁹Awit sapa kang wis kapirsan dening Panjenengane wiwit sakawit, iku iya wis katemtokake saka ing sadurunge, supaya padha madha rupa karo Kang Putra, satemah Panjenengane dadi kang pambarep ing antarane sadulur akeh. ^b b v29 Karsane Rama kita kang langgeng iku sawijining brayat—Gusti Yesus minangka Putra kang pambarep, lan sadulur akeh kang padha katrepake karo rupane. Pamulihan iki dudu mung pasemon; iki pancen brayat kang wiwit-wiwitan dikarsakake dening Rama kita. ³⁰Lan sapa kang wis katemtokake saka ing sadurunge, iku iya katimbalan; lan sapa kang katimbalan, iku iya kabenerake; lan sapa kang kabenerake, iku iya kaluhurake.

³¹Dadi apa kang bakal kita kandhakake ngenani bab iki kabeh? Manawa Rama kita mbelani kita, sapa kang bisa nglawan kita? ³²Panjenengane ora ngeman marang Kang Putra piyambak, nanging malah masrahake Panjenengane kanggo kita kabeh—mangka apa Panjenengane ora bakal iya maringake samubarang kabeh marang kita bebarengan karo Panjenengane? ³³Sapa kang bakal nggugat para pilihane Rama kita? Rama kita piyambak kang mbenerake. ³⁴Sapa kang ngukum? Gusti Yesus Kristus—kang wis seda, luwih saka iku, kang wis kawungokake, kang lenggah ing tengene Rama kita, lan kang nyuwunake kita.

³⁵Sapa kang bakal bisa megatake kita saka katresnane Sang Kristus? Sangsara, kasusahan, panguya-uya, paceklik, kawudan, bebaya, utawa pedhang? ³⁶Kaya kang wis katulis: “Awit saka Paduka, kawula sami kapejahan sadinten muput; kawula sami kaanggep kados menda sembelehan.”

³⁷Ora, malah ing sajroning prakara iki kabeh kita padha unggul banget srana Panjenengane kang wis ngasihi kita. ³⁸Awit aku mesthekake, yen pati utawa urip, para malaekat utawa para panguwasa, prakara saiki utawa prakara kang bakal kelakon, utawa kekuwatan apa bae, ³⁹dhuwur utawa jero, utawa titah liya apa bae, kabeh iku ora bisa megatake kita saka katresnane Rama kita ana ing Gusti Yesus Kristus, Gusti kita.