Romana 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Koa amin’izao dia tsy misy fanamelohana intsony ho an’izay ao amin’i Kristy Jesosy. ²Fa ao amin’i Kristy Jesosy, ny lalàn’ny Fanahy mitondra fiainana no nanafaka anao tamin’ny lalàn’ny ota sy ny fahafatesana. ³Izay tsy azon’ny lalàna natao, satria nalemy noho ny nofo, dia nataon’i Raintsika: nandefa ny Zanany Tenany tamin’ny endriky ny nofo mpanota Izy, ho fanatitra noho ny ota, ka nanameloka ny ota tao amin’ny nofo, ⁴mba ho tanteraka tao amintsika ny fitakian’ny lalàna araka ny fahamarinana, isika izay tsy mandeha araka ny nofo, fa araka ny Fanahy. ⁵Izay miaina araka ny nofo dia mifantoka amin’izay irin’ny nofo; fa izay miaina araka ny Fanahy kosa dia amin’izay irin’ny Fanahy. ⁶Fa ny sain’ny nofo dia fahafatesana; ny sain’ny Fanahy kosa dia fiainana sy fiadanana. ⁷Fa ny sain’ny nofo dia fahavalo amin’i Raintsika; tsy manaiky ny lalàn’i Raintsika izy, eny, tsy afaka manaiky akory. ⁸Izay eo ambany fahefan’ny natiora mpanota dia tsy afaka mampahafaly an’i Raintsika.

⁹Fa ianareo kosa tsy ao amin’ny nofo, fa ao amin’ny Fanahy, raha marina fa mitoetra ao anatinareo ny Fanahin’i Raintsika. Ary izay tsy manana ny Fanahin’i Kristy dia tsy Azy izy. ¹⁰Fa raha ao anatinareo i Kristy, dia maty noho ny ota ny tena, fa fiainana noho ny fahamarinana ny Fanahy. ¹¹Ary raha mitoetra ao anatinareo ny Fanahin’i Raintsika, Izay nanangana an’i Jesosy tamin’ny maty, dia Izay nanangana an’i Kristy tamin’ny maty koa no hanome fiainana ny tenanareo mety maty amin’ny alalan’ny Fanahiny mitoetra ao anatinareo.

¹²Koa amin’izany, ry rahalahy sy anabavy ô, dia manam-trosa isika, nefa tsy amin’ny nofo, mba hiaina araka ny nofo. ¹³Fa raha miaina araka ny nofo ianareo, dia ho faty; fa raha amin’ny Fanahy no mamono ny asan’ny tena ianareo, dia ho velona. ¹⁴Fa izay rehetra entin’ny Fanahin’i Raintsika dia zanak’i Raintsika. ¹⁵Fa tsy nandray fanahin’ny fanandevozana ianareo, mba hiverina hatahotra, fa nandray ny Fanahin’ny maha-zanaka, izay iantsoantsika hoe: « Aba! Ray ô! » ^a a v15 Aba — ny antso akaiky nataon’i Jesosy Tenany tamin’ny Ray tao Getsemane. Amin’ny Fanahin’ny fanarenana, dia antsika koa io antso io: miantso an’i Raintsika isika amin’ny fifandraisana akaiky mitovy amin’ny an’i Jesosy. ¹⁶Ny Fanahy Mihitsy no mijoro ho vavolombelona mbamin’ny fanahintsika fa zanak’i Raintsika isika. ¹⁷Ary raha zanaka, dia mpandova — mpandova an’i Raintsika, mpiray lova amin’i Kristy, raha miara-mijaly Aminy isika, mba hiara-hankalazaina Aminy koa.

Miandry ny Zanaky ny Ray ny zavaboary

¹⁸Fa ataoko fa tsy misy dikany ny fijaliana amin’izao vanim-potoana izao raha ampitahaina amin’ny voninahitra ho aseho amintsika. ¹⁹Fa ny zavaboary dia miandry amim-paniriana mafy ny fisehoan’ny zanak’i Raintsika. ²⁰Fa ny zavaboary dia natao ho ambanin’ny zava-poana — tsy an-tsitrapony, fa noho Izay nampiambina azy — amin’ny fanantenana, ²¹fa ny zavaboary mihitsy dia hovonjena amin’ny fanandevozana ny fahasimbana, ho amin’ny fahafahan’ny voninahitry ny zanak’i Raintsika. ²²Fa fantatsika fa ny zavaboary rehetra dia miara-misento noho ny fanaintainana toy ny amin’ny fiterahana mandraka androany. ²³Ary tsy ny zavaboary ihany, fa isika koa — izay manana ny voa-vokatry ny Fanahy — dia misento ao anatintsika, miandry amim-paniriana ny hamerenana amintsika ny zon’ny zanaka tanteraka, dia ny fanavotana ny tenantsika. ²⁴Tamin’io fanantenana io no navotana isika. Ny fanantenana hita dia tsy fanantenana intsony — iza moa no manantena izay efa hitany? ²⁵Fa raha manantena izay tsy hitantsika isika, dia miandry azy amin’ny faharetana.

²⁶Toy izany koa ny Fanahy no manampy ny fahalementsika: tsy fantatsika izay tokony hangatahina amin’ny vavaka, fa ny Fanahy Mihitsy no mifona ho antsika amin’ny fisentoana tsy azo lazaina. ²⁷Ary Izay mandinika ny fo dia mahalala ny sain’ny Fanahy, satria ny Fanahy dia mifona ho an’ny olona masina araka ny sitrapon’i Raintsika.

²⁸Ary fantatsika fa ny zavatra rehetra dia miara-miasa hahasoa izay tia an’i Raintsika, dia izay voantso araka ny fikasany. ²⁹Fa izay nalahany ela dia nofaritany mialoha koa mba hampitovina amin’ny endriky ny Zanany, mba ho lahimatoa Izy eo amin’ny rahalahy sy anabavy maro. ^b b v29 Ny fikasan’i Raintsika mandrakizay dia fianakaviana — i Jesosy no Zanaka lahimatoa, ary ny rahalahy sy anabavy maro dia hampitovina amin’ny endriny. Tsy ohatra io fanarenana io; fianakaviana izay nokasain’i Raintsika hanana foana izany. ³⁰Ary izay nofaritany mialoha dia nantsoiny koa; izay nantsoiny dia nohamarininy koa; izay nohamarininy dia nankalazainy koa.

³¹Koa inona no holazaintsika amin’izany zavatra izany? Raha ho antsika i Raintsika, iza no hahatohitra antsika? ³²Izy, izay tsy namonjy ny Zanany Tenany, fa nanolotra Azy ho an’ny rehetra antsika — tsy homeny maimaim-poana koa va ny zavatra rehetra miaraka Aminy? ³³Iza no hiampanga ny voafidin’i Raintsika? I Raintsika no mamarina. ³⁴Iza no manameloka? I Kristy Jesosy — Izay maty, ary mihoatra noho izany, dia natsangana, Izay eo an-kavanan’i Raintsika, ary mifona ho antsika koa.

³⁵Iza no hampisaraka antsika amin’ny fitiavan’i Kristy? Fahoriana va, na fahasahiranana, na fanenjehana, na hanoanana, na fitanjahana, na loza, na sabatra? ³⁶Araka ny voasoratra: « Noho ny aminao no vonoina isika mandritra ny andro; isaina ho ondry hovonoina isika. »

³⁷Tsia, fa amin’izany rehetra izany dia mihoatra noho ny mpandresy isika amin’ny alalan’Izay tia antsika. ³⁸Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na mpanapaka, na izao ankehitriny, na ny ho avy, na hery, ³⁹na ny haavo, na ny halalina, na inona na inona hafa amin’ny zavaboary rehetra, dia tsy hahasaraka antsika amin’ny fitiavan’i Raintsika ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika.