Romalılar 8

8 ¹Böylece Mesih İsa'da olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. ²Çünkü Mesih İsa'da yaşam veren Ruh'un yasası, seni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı. ³Yasanın, benlik yüzünden güçsüz düştüğü için yapamadığını Babamız yaptı: Öz Oğlu'nu günahlı insan benzerliğinde, günah sunusu olarak gönderip günahı insan benliğinde mahkûm etti; ⁴Öyle ki, benliğe göre değil Ruh'a göre yaşayan bizlerde yasanın doğru gereği yerine gelsin. ⁵Benliğe göre yaşayanlar benliğin istediklerine, Ruh'a göre yaşayanlar ise Ruh'un istediklerine yönelirler. ⁶Benliğe dayanan düşünce ölüm, Ruh'a dayanan düşünce ise yaşam ve esenliktir. ⁷Çünkü benliğe dayanan düşünce Babamız'a düşmandır; Babamız'ın Yasası'na boyun eğmez, eğemez de. ⁸Benliğin denetiminde olanlar Babamız'ı hoşnut edemezler.

⁹Ne var ki, Babamız'ın Ruhu içinizde yaşıyorsa, siz benliğin değil, Ruh'un denetimindesiniz. Ama Mesih'in Ruhu'ndan yoksun olan, Mesih'e ait değildir. ¹⁰Eğer Mesih içinizdeyse, beden günah yüzünden ölü, ama Ruh doğruluk sayesinde yaşamdır. ¹¹İsa'yı ölümden dirilten Babamız'ın Ruhu içinizde yaşıyorsa, Mesih'i ölümden dirilten O, içinizde yaşayan Ruhu aracılığıyla ölümlü bedenlerinize de yaşam verecektir.

¹²Öyleyse kardeşler, borçluyuz; ama benliğe göre yaşamak için benliğe borçlu değiliz. ¹³Çünkü benliğe göre yaşarsanız öleceksiniz; ama bedenin kötü işlerini Ruh'la öldürürseniz yaşayacaksınız. ¹⁴Çünkü Babamız'ın Ruhu'yla yönetilenlerin hepsi Babamız'ın çocuklarıdır. ¹⁵Sizi yeniden korkuya sürükleyecek bir kölelik ruhu almadınız; oğulluk Ruhu'nu aldınız. Bu Ruh'la, «Abba, Baba!» diye sesleniriz. ^a a v15 Abba — İsa'nın Getsemani'de Baba'ya yaptığı, en içten sesleniş. Yenileyen Ruh sayesinde aynı sesleniş bizim de olur: Babamız'a, tıpkı İsa gibi aynı yakınlıkla sesleniriz. ¹⁶Ruh'un kendisi, Babamız'ın çocukları olduğumuza ruhumuzla birlikte tanıklık eder. ¹⁷Eğer çocuklarsak, aynı zamanda mirasçıyız: Babamız'ın mirasçıları, Mesih'le ortak mirasçılarız. Yeter ki, O'nunla birlikte yüceltilmek için O'nunla birlikte acı çekelim.

Yaratılış Baba'nın Çocuklarını Bekliyor

¹⁸Kanımca bu çağın acıları, bize açıklanacak olan yücelikle karşılaştırılmaya değmez. ¹⁹Çünkü yaratılış, Babamız'ın çocuklarının ortaya çıkmasını büyük bir özlemle bekliyor. ²⁰Çünkü yaratılış amaçsızlığa teslim edildi; kendi isteğiyle değil, onu teslim edenin isteğiyle, ama umutla teslim edildi. ²¹Çünkü yaratılışın kendisi de çürümeye köle olmaktan kurtulacak ve Babamız'ın çocuklarının yüceliğinin özgürlüğüne kavuşacaktır. ²²Bütün yaratılışın şu ana dek birlikte inleyip doğum sancısı çektiğini biliyoruz. ²³Yalnız yaratılış değil, Ruh'un ilk ürününe sahip olan bizler de oğulluk hakkımızın tam olarak geri verilmesini, yani bedenlerimizin kurtuluşunu özlemle bekleyerek içimizden inliyoruz. ²⁴Çünkü bu umutla kurtulduk. Ama görülen umut, umut değildir. Gördüğü şeyi kim umut eder ki? ²⁵Ama görmediğimiz şeyi umut ediyorsak, sabırla bekleriz.

²⁶Bunun gibi, Ruh da güçsüzlüğümüzde bize yardım eder. Nasıl dua etmemiz gerektiğini bilmeyiz, ama Ruh'un kendisi sözle anlatılamaz iniltilerle bizim için yalvarır. ²⁷Yürekleri araştıran, Ruh'un ne düşündüğünü bilir; çünkü Ruh, Babamız'ın isteğine göre kutsallar için aracılık eder.

²⁸Biliyoruz ki, Babamız'ı sevenlerin, O'nun amacı uyarınca çağrılmış olanların iyiliği için her şey birlikte etkindir. ²⁹Çünkü Babamız önceden bildiği kişileri, Oğlu'nun benzerliğine dönüşsünler diye önceden belirledi. Öyle ki Oğul, birçok kardeş arasında ilk doğan olsun. ^b b v29 Babamız'ın sonsuz amacı bir ailedir — ilk doğan Oğul İsa ve O'nun benzerliğine dönüşmüş birçok kardeş. Bu yenilenme bir mecaz değildir; Babamız'ın en baştan beri sahip olmak istediği ailedir. ³⁰Önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdıklarını akladı, akladıklarını da yüceltti.

³¹Öyleyse buna ne diyelim? Babamız bizden yanaysa, kim bize karşı olabilir? ³²Öz Oğlu'nu bile esirgemeyip O'nu hepimiz için feda eden Babamız, O'nunla birlikte bize her şeyi de bağışlamaz mı? ³³Babamız'ın seçtiklerini kim suçlayabilir? Aklayan Babamız'dır. ³⁴Kim mahkûm edebilir? Ölmüş, üstelik dirilmiş, Babamız'ın sağında olan ve bizim için aracılık eden Mesih İsa mı?

³⁵Bizi Mesih'in sevgisinden kim ayırabilir? Sıkıntı mı, elem mi, zulüm mü, kıtlık mı, çıplaklık mı, tehlike mi, kılıç mı? ³⁶Yazılmış olduğu gibi: «Senin uğruna bütün gün öldürülüyoruz, kesime giden koyunlar sayılıyoruz.»

³⁷Ama bizi seven O'nun sayesinde bütün bu durumlarda galiplerden üstünüz. ³⁸Eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki ne de gelecek zaman, ne güçler, ³⁹ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka herhangi bir şey bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Babamız'ın sevgisinden ayırmaya yetecektir.