Romalılar 8

8 ¹ Böylece Mesih İsa'ya ait olanlara artık hiçbir mahkûmiyet yoktur. ² Mesih İsa'da yaşam veren Ruh'un yasası, seni günahın ve ölümün yasasından özgür kıldı. ³ Benliğin güçsüz kıldığı için Yasa'nın yapamadığını, Babamız yaptı: Kendi Oğlu'nu günahlı benliğe benzer bir bedende, günah sunusu olarak gönderip günahı benlikte mahkûm etti. ⁴ Öyle ki, benliğe göre değil, Ruh'a göre yürüyen bizlerde Yasa'nın doğru gereği yerine gelsin. ⁵ Benliğe göre yaşayanlar benliğin isteklerine yönelir; ama Ruh'a göre yaşayanlar Ruh'un isteklerine. ⁶ Benliğe bağlı düşünce ölümdür; Ruh'a bağlı düşünce ise yaşam ve esenliktir. ⁷ Çünkü benliğe egemen olan düşünce Babamız'a düşmandır; Babamız'ın Yasası'na boyun eğmez, zaten eğemez de. ⁸ Günahlı benliğin egemenliğinde olanlar Babamız'ı hoşnut edemezler.

⁹ Ama Babamız'ın Ruhu gerçekten içinizde yaşıyorsa, siz benliğin değil, Ruh'un denetimindesiniz. Mesih'in Ruhu'ndan yoksun olan, O'na ait değildir. ¹⁰ Ama Mesih içinizdeyse, beden günah yüzünden ölü, ama Ruh doğruluk sayesinde yaşamdır. ¹¹ İsa'yı ölümden dirilten Babamız'ın Ruhu içinizde yaşıyorsa, Mesih'i ölümden dirilten O, içinizde yaşayan Ruhu aracılığıyla ölümlü bedenlerinize de yaşam verecek.

¹² Öyleyse kardeşler, benliğe göre yaşamak için ona hiçbir borcumuz yok. ¹³ Çünkü benliğe göre yaşarsanız öleceksiniz; ama bedenin işlerini Ruh aracılığıyla öldürürseniz yaşayacaksınız. ¹⁴ Çünkü Babamız'ın Ruhu'yla yönetilenlerin hepsi Babamız'ın çocuklarıdır. ¹⁵ Sizi yeniden korkuya sürükleyecek bir kölelik ruhu almadınız; tersine, kendisiyle "Abba, Baba!" diye seslendiğimiz evlatlığa kabul ediliş Ruhu'nu aldınız. ^a a v15 Abba — İsa'nın Getsemani'de Baba'ya yönelttiği içten seslenişi. Yenileyici Ruh sayesinde aynı sesleniş bizim de olur: Babamız'a, İsa'nın çağırdığı aynı yakınlıkla sesleniriz. ¹⁶ Ruh'un kendisi, bizim ruhumuzla birlikte, Babamız'ın çocukları olduğumuza tanıklık eder. ¹⁷ Çocuklarsak, aynı zamanda mirasçıyız; Babamız'ın mirasçıları, Mesih'le birlikte mirasçılarız. Yeter ki, O'nunla birlikte yüceltilmek üzere O'nunla birlikte acı çekelim.

Yaratılış, Babamız'ın Çocuklarını Bekliyor

¹⁸ Kanımca, bu çağın çektiği acılar, bize açıklanacak olan yücelikle karşılaştırılmaya değmez. ¹⁹ Çünkü yaratılış, Babamız'ın çocuklarının ortaya çıkmasını büyük bir özlemle bekliyor. ²⁰ Çünkü yaratılış amaçsızlığa teslim edildi; kendi isteğiyle değil, onu teslim edenin isteğiyle. Yine de umut vardı: ²¹ Yaratılışın kendisi de çürümeye köle olmaktan kurtarılıp Babamız'ın çocuklarının yüceliğinin özgürlüğüne kavuşacak. ²² Bütün yaratılışın şimdiye dek birlikte inleyip doğum sancısı çektiğini biliyoruz. ²³ Yalnız yaratılış değil, Ruh'un ilk ürününü almış olan bizler de evlatlığa kabul edilmeyi, yani bedenlerimizin kurtuluşunu özleyerek içimizden inliyoruz. ²⁴ Çünkü bu umutla kurtulduk. Ama görülen umut umut değildir; gördüğü şeyi kim daha umut eder ki? ²⁵ Ama görmediğimiz şeyi umut ediyorsak, onu sabırla bekleriz.

²⁶ Bunun gibi, Ruh da güçsüzlüğümüzde bize yardım eder. Ne için nasıl dua etmemiz gerektiğini bilmeyiz; ama Ruh'un kendisi, sözle anlatılamayan iniltilerle bizim için yalvarır. ²⁷ Yürekleri araştıran Babamız, Ruh'un düşüncesini bilir; çünkü Ruh, kutsallar için Babamız'ın isteğine göre aracılık eder.

²⁸ Babamız'ı sevenlerle, O'nun amacı uyarınca çağrılmış olanların iyiliği için her şeyin birlikte işlediğini biliyoruz. ²⁹ Çünkü Babamız önceden bildiği kişileri, Oğlu'nun benzerliğine dönüştürülsünler diye önceden belirledi; öyle ki, Oğul birçok kardeş arasında ilk doğan olsun. ^b b v29 Babamız'ın sonsuz amacı bir ailedir — ilk doğan Oğul İsa ve O'nun benzerliğine dönüştürülen birçok kardeş. Bu yenileniş bir mecaz değildir; Babamız'ın her zaman sahip olmak istediği ailedir. ³⁰ Önceden belirlediği kişileri çağırdı, çağırdıklarını akladı, akladıklarını da yüceltti.

³¹ Öyleyse bunlara ne diyelim? Babamız bizden yanaysa, kim bize karşı olabilir? ³² Öz Oğlu'nu bile esirgemeyip O'nu hepimiz için feda eden Babamız, O'nunla birlikte her şeyi de bize karşılıksız vermez mi? ³³ Babamız'ın seçtiklerini kim suçlayabilir? Aklayan Babamız'dır. ³⁴ Kim mahkûm edebilir? Ölmüş, üstelik dirilmiş olan, Babamız'ın sağında bulunan ve bizim için aracılık eden Mesih İsa mı?

³⁵ Bizi Mesih'in sevgisinden kim ayırabilir? Sıkıntı mı, güçlük mü, zulüm mü, kıtlık mı, çıplaklık mı, tehlike mi, kılıç mı? ³⁶ Yazılmış olduğu gibi: «Senin uğruna gün boyu öldürülüyoruz; boğazlanacak koyunlar sayılıyoruz.»

³⁷ Ama bizi seven O'nun aracılığıyla, bütün bunlarda galiplerden de üstünüz. ³⁸ Çünkü eminim ki, ne ölüm, ne yaşam, ne melekler, ne yönetimler, ne şimdiki, ne gelecek zaman, ne güçler, ³⁹ ne yükseklik, ne derinlik, ne de yaratılmış başka herhangi bir şey, bizi Rabbimiz Mesih İsa'da olan Babamız'ın sevgisinden ayırabilir.