Romalılar 7

7 ¹Yoksa bilmiyor musunuz kardeşler —yasayı bilenlere sesleniyorum— yasa, insana ancak yaşadığı sürece egemendir. ²Evli bir kadın, kocası yaşadıkça yasayla ona bağlıdır; ama kocası ölürse, kadın kocaya bağlayan yasadan özgür olur. ³Kocası yaşarken başka bir erkeğin karısı olursa, zina eden kadın diye anılır; ama kocası ölürse, kadın o yasadan özgürdür ve başka biriyle evlenirse zina etmiş olmaz. ⁴Öyleyse kardeşlerim, siz de Mesih'in bedeni aracılığıyla yasa karşısında öldürüldünüz; öyle ki, başka birine —ölümden dirilmiş olana— ait olalım ve Babamız için ürün verelim. ⁵Çünkü benliğin denetimindeyken, yasanın kışkırttığı günahlı tutkular bedenlerimizde etkindi ve ölüme götüren ürünü verdi. ⁶Ama şimdi, bizi tutsak eden şeye ölerek yasadan özgür kılındık; öyle ki, yazılı yasanın eski yolunda değil, Ruh'un yeni yolunda kulluk edelim.

Yasa Günahın Gücünü Açığa Çıkarır

⁷Öyleyse ne diyelim? Yasa günah mı? Asla! Yine de yasa olmasaydı günahın ne olduğunu bilmezdim; yasa, «Sana ait olmayanı arzulama» demeseydi, arzulamanın ne olduğunu da bilmezdim. ⁸Ama günah, buyruk aracılığıyla fırsat yakalayarak içimde her türlü açgözlü arzuyu üretti. Çünkü yasa olmadan günah ölüdür. ⁹Bir zamanlar yasadan ayrı yaşıyordum; ama buyruk gelince günah canlandı, ben de öldüm. ¹⁰Yaşam getirmesi gereken buyruğun, aslında ölüm getirdiğini gördüm. ¹¹Çünkü günah, buyruk aracılığıyla fırsat yakalayarak beni aldattı ve buyruk aracılığıyla beni öldürdü. ¹²Öyleyse yasa kutsaldır, buyruk da kutsal, doğru ve iyidir.

¹³Öyleyse iyi olan bana ölüm mü getirdi? Kesinlikle hayır! Tersine, günah —günah olarak açığa çıksın diye— iyi olan aracılığıyla içimde ölümü üretti; öyle ki, buyruk aracılığıyla günah son derece günahlı olsun. ¹⁴Çünkü yasanın ruhsal olduğunu biliyoruz; ama ben benliğe aitim, günaha köle olarak satılmışım. ¹⁵Ne yaptığımı anlamıyorum; çünkü istediğimi yapmıyorum, nefret ettiğimi yapıyorum. ¹⁶İstemediğimi yapıyorsam, yasanın iyi olduğunu kabul ediyorum demektir. ¹⁷Öyleyse artık bunu yapan ben değil, içimde yaşayan günahtır. ¹⁸Çünkü içimde, yani benliğimde iyi bir şeyin yaşamadığını biliyorum. İyilik yapmayı istiyorum, ama bunu gerçekleştiremiyorum. ¹⁹Çünkü istediğim iyiliği yapmıyorum, istemediğim kötülüğü yapıp duruyorum. ²⁰İstemediğimi yapıyorsam, bunu yapan artık ben değil, içimde yaşayan günahtır. ²¹Böylece şu yasayı görüyorum: Ben iyilik yapmak isterken, kötülük hemen yanı başımda duruyor. ²²Çünkü iç varlığımda Babamız'ın yasasından zevk alıyorum. ²³Ama bedenimde başka bir yasa görüyorum; bu yasa, aklımın yasasına karşı savaşıyor ve beni bedenimde etkin olan günahın yasasına tutsak ediyor. ²⁴Ne zavallı bir insanım! Bu ölüm bedeninden beni kim kurtaracak? ²⁵Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Babamız'a şükürler olsun! Öyleyse ben aklımla Babamız'ın yasasına, ama benliğimle günahın yasasına kulluk ediyorum.