Vrygemaak om aan die Vader te behoort

Die wet is goed, en dit is juis die probleem. Paulus gebruik die huwelikswet om die vrylating om aan ons Vader te behoort te verduidelik, en beskryf dan die strik van binne: die goeie wil, die kwade doen, en toekyk hoe 'n verdeelde self verloor. Die kreet is nie leerstelling nie, maar uitputting: wie sal my red?

Hoofstuk 7.

Of weet julle nie, broers — ek praat met mense wat die wet ken — dat die wet oor ’n mens heers net solank hy lewe nie? ’n Getroude vrou is deur die wet aan haar man gebind solank hy lewe; as hy sterf, is sy vry van die wet van die man. Solank haar man lewe, word sy ’n egbreekster genoem as sy ’n ander man se vrou word; maar as hy sterf, is sy vry van daardie wet — nie ’n egbreekster as sy met ’n ander trou nie. So, my broers en susters, julle is ook vir die wet doodgemaak deur die liggaam van Christus, om aan ’n ander te behoort — die een wat uit die dood opgewek is — sodat ons vrug vir ons Vader kan dra. Want toe ons in die vlees was, het die hartstogte van sonde, deur die wet aangewakker, in ons liggame gewerk om vrug vir die dood voort te bring. Maar nou is ons vrygemaak van die wet, dood vir dit wat ons gebonde gehou het, sodat ons dien op die nuwe manier van die Gees, nie op die ou manier van die geskrewe wet nie.

Die wet ontbloot die mag van sonde

Wat moet ons dan sê? Is die wet sonde? Nooit nie! Tog sou ek sonde nie geken het nie, behalwe deur die wet — en ek sou nie begeerte geken het nie, as die wet nie gesê het nie: “Moenie begeer wat nie joune is nie.” Maar die sonde het ’n geleentheid deur die gebod aangegryp en in my elke begerige begeerte voortgebring. Want sonder die wet is sonde dood. Ek het eens sonder die wet gelewe; maar toe die gebod kom, het die sonde weer lewendig geword, en ek het gesterf. Ek het gevind dat juis die gebod wat lewe moes bring, eintlik die dood gebring het. Want die sonde het deur die gebod die geleentheid aangegryp, my mislei, en my deur die gebod doodgemaak. So dan, die wet is heilig, en die gebod is heilig en regverdig en goed.

Het die goeie dan vir my die dood gebring? Volstrek nie! Inteendeel, die sonde — om as sonde ontbloot te word — het deur die goeie die dood in my voortgebring, sodat die sonde deur die gebod uitermate sondig kon word. Want ons weet die wet is geestelik, maar ek is vleeslik, verkoop onder die sonde. Ek verstaan nie wat ek doen nie; want ek doen nie wat ek wil nie, maar wat ek haat, dit doen ek. As ek doen wat ek nie wil nie, stem ek saam dat die wet goed is. So nou is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon. Want ek weet dat niks goeds in my woon nie — dit wil sê, in my vlees. Want ek wil die goeie doen, maar ek kan dit nie uitvoer nie. Want ek doen nie die goeie wat ek wil nie, maar die kwaad wat ek nie wil nie — dit bly ek doen. As ek nou doen wat ek nie wil nie, is dit nie meer ek wat dit doen nie, maar die sonde wat in my woon wat dit doen. So vind ek hierdie wet: wanneer ek die goeie wil doen, is die kwaad naby. Want in my innerlike wese verlustig ek my in die wet van ons Vader. Maar ek sien ’n ander wet in my liggaam wat stryd voer teen die wet van my verstand en my gevange neem onder die wet van die sonde wat in my liggaam werk. Wat ’n ellendige mens is ek! Wie sal my red uit hierdie liggaam van die dood? Dank aan ons Vader deur Jesus Christus ons Here! So dan, ek self dien die wet van ons Vader met my verstand, maar met my vlees die wet van die sonde.