رومين 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹ڀائرو، ڇا اوهان کي خبر ناهي — آءٌ شريعت ڄاڻندڙن سان ڳالهائي ٿو — تہ شريعت ماڻهوءَ تي رڳو تيستائين حڪومت ڪري ٿي جيستائين هو جيئرو آهي؟ ²شادي ڪيل عورت جيستائين سندس مڙس جيئرو آهي، تيستائين شريعت موجب مڙس سان ٻڌل آهي؛ پر جيڪڏهن مڙس مري وڃي تہ هوءَ مڙس جي شريعت کان آزاد آهي. ³جيستائين سندس مڙس جيئرو آهي، تيستائين جيڪڏهن هوءَ ڪنهن ٻئي مرد جي زال ٿئي تہ کيس زناڪار عورت سڏبو؛ پر جيڪڏهن مڙس مري وڃي تہ هوءَ انهيءَ شريعت کان آزاد آهي، ۽ ٻئي سان شادي ڪري تہ بہ زناڪار عورت ناهي. ⁴تنهنڪري منهنجا ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهين بہ مسيح جي بدن جي وسيلي شريعت لاءِ ماريا ويا، تہ جيئن ٻئي جا ٿيو — جيڪو مئلن مان جيئرو ڪيو ويو — ۽ اسين اسان جي پيءُ لاءِ ميوو آڻيون. ⁵ڇاڪاڻ تہ جڏهن اسين جسم ۾ هئاسين، تڏهن شريعت جي ڀڙڪايل گناھ جون خواهشون اسان جي بدن ۾ ڪم ڪنديون هيون، تہ جيئن موت لاءِ ميوو پيدا ٿئي. ⁶پر هاڻي اسين شريعت کان آزاد ٿي چڪا آهيون، جنهن اسان کي ٻَڌي رکيو هو تنهن لاءِ مري چڪا آهيون، تنهنڪري اسين لکيل ضابطي جي پراڻي طريقي سان نہ، پر روح جي نئين طريقي سان خدمت ڪريون ٿا.

شريعت گناھ جي طاقت کي ظاهر ڪري ٿي

⁷پوءِ اسين ڇا چئون؟ ڇا شريعت گناھ آهي؟ ڪڏهن بہ نہ! پر جيڪڏهن شريعت نہ هجي ها تہ آءٌ گناھ کي نہ ڄاڻان ها؛ ۽ جيڪڏهن شريعت ”جيڪو تنهنجو ناهي تنهن جو لالچ نہ ڪر“ نہ چوي ها تہ آءٌ لالچ کي بہ نہ سڃاڻان ها. ⁸پر گناھ حڪم جي وسيلي موقعو ماڻي مون ۾ هر قسم جو لالچ پيدا ڪيو. ڇاڪاڻ تہ شريعت کان سواءِ گناھ مئل آهي. ⁹آءٌ هڪ ڀيري شريعت کان سواءِ جيئرو هوس؛ پر جڏهن حڪم آيو، تڏهن گناھ جيئرو ٿي پيو ۽ آءٌ مري ويس. ¹⁰مون ڏٺو تہ جيڪو حڪم زندگي آڻڻ لاءِ هو، سو ئي موت کڻي آيو. ¹¹ڇاڪاڻ تہ گناھ حڪم جي وسيلي موقعو ماڻي مون کي ٺڳيو، ۽ حڪم جي ئي وسيلي مون کي ماري ڇڏيائين. ¹²تنهنڪري شريعت پاڪ آهي، ۽ حڪم بہ پاڪ، سچار ۽ چڱو آهي.

¹³پوءِ ڇا جيڪو چڱو آهي، تنهن مون لاءِ موت آندو؟ ڪڏهن بہ نہ! بلڪ گناھ، گناھ طور ظاهر ٿيڻ لاءِ، انهيءَ چڱي شيءِ جي وسيلي مون ۾ موت پيدا ڪيو، تہ جيئن حڪم جي وسيلي گناھ انتهائي گناهگار ثابت ٿئي. ¹⁴ڇاڪاڻ تہ اسان کي خبر آهي تہ شريعت روحاني آهي، پر آءٌ جسماني آهيان، گناھ جي هيٺان وڪامي ويل. ¹⁵مون کي سمجهه ۾ نہ ٿو اچي تہ آءٌ ڇا ٿو ڪريان؛ ڇاڪاڻ تہ جيڪو آءٌ چاهيان ٿو سو نہ ٿو ڪريان، پر جنهن کان نفرت ٿو ڪريان سو ٿو ڪريان. ¹⁶جيڪڏهن آءٌ اهو ٿو ڪريان جيڪو نہ ٿو چاهيان، تہ آءٌ مڃان ٿو تہ شريعت چڱي آهي. ¹⁷تنهنڪري هاڻي اهو ڪم آءٌ نہ ٿو ڪريان، پر مون ۾ رهندڙ گناھ ٿو ڪري. ¹⁸ڇاڪاڻ تہ مون کي خبر آهي تہ مون ۾، يعني منهنجي جسم ۾، ڪا چڱائي نہ ٿي رهي. چڱائي ڪرڻ جي خواهش تہ مون ۾ آهي، پر ان کي پورو ڪري نہ ٿو سگھان. ¹⁹ڇاڪاڻ تہ جيڪا چڱائي آءٌ چاهيان ٿو سا نہ ٿو ڪريان، پر جيڪا برائي نہ ٿو چاهيان، سا ڪندو رهان ٿو. ²⁰هاڻي جيڪڏهن آءٌ اهو ٿو ڪريان جيڪو نہ ٿو چاهيان، تہ اهو ڪم آءٌ نہ ٿو ڪريان، پر مون ۾ رهندڙ گناھ ٿو ڪري. ²¹تنهنڪري مون کي هي قاعدو معلوم ٿيو آهي تہ جڏهن آءٌ چڱائي ڪرڻ چاهيان ٿو، تڏهن برائي مون وٽ ئي موجود هوندي آهي. ²²ڇاڪاڻ تہ پنهنجي اندر جي انسان ۾ آءٌ اسان جي پيءُ جي شريعت مان خوش ٿيان ٿو. ²³پر مون کي پنهنجي بدن ۾ هڪ ٻي شريعت نظر اچي ٿي، جيڪا منهنجي ذهن جي شريعت سان وڙهي ٿي ۽ مون کي بدن ۾ ڪم ڪندڙ گناھ جي شريعت جو قيدي بڻائي ٿي. ²⁴آءٌ ڪهڙو نہ بدنصيب انسان آهيان! موت جي هن بدن کان مون کي ڪير ڇوٽڪارو ڏياريندو؟ ²⁵اسان جي پيءُ جو شڪر هجي، يسوع مسيح اسان جي خداوند جي وسيلي! تنهنڪري آءٌ پاڻ ذهن سان اسان جي پيءُ جي شريعت جي، پر جسم سان گناھ جي شريعت جي خدمت ڪريان ٿو.