Afaka mba ho an’ny Ray

Tsara ny lalàna, ary izany no olana. Paoly mampiasa ny lalàna momba ny fanambadiana hanazavana ny fanafahana mba ho an'Rayntsika, avy eo mamaritra ny fandrika avy any anatiny: te hanao ny tsara, manao ny ratsy, mijery ny tena mizarazara resy. Ny fitarainana dia tsy fampianarana fa havizanana: iza no hamonjy ahy?

Toko 7.

Sa tsy fantatrareo, ry rahalahy—fa miteny amin’ireo mahalala ny lalàna aho—fa ny lalàna dia manapaka ny olona raha mbola velona ihany izy? Ny vehivavy manam-bady dia voafatotry ny lalàna amin’ny vadiny raha mbola velona izy; fa raha maty ny vadiny, dia afaka amin’ny lalàn’ny vady izy. Raha mbola velona ny vadiny, dia atao hoe vehivavy mpijangajanga izy raha lasa vadin’ny lehilahy hafa; fa raha maty ny vadiny, dia afaka amin’izany lalàna izany izy—tsy mpijangajanga izy raha manambady olon-kafa. Koa, ry rahalahiko sy anabaviko, dia natao maty ho an’ny lalàna ianareo koa tamin’ny alalan’ny tenan’i Kristy, mba ho an’ny Hafa—Ilay natsangana tamin’ny maty—mba hamoa ho an’i Raintsika isika. Fa fony isika mbola tao amin’ny nofo, dia ny filan’ny ota, izay nohetsehin’ny lalàna, no niasa tao amin’ny tenantsika hamoa ho an’ny fahafatesana. Fa ankehitriny dia afaka amin’ny lalàna isika, efa maty tamin’izay namatotra antsika, ka manompo amin’ny fomba vaovao araka ny Fanahy, fa tsy amin’ny fomba taloha araka ny soratra.

Ny Lalàna mampiharihary ny herin’ny ota

Ahoana àry no holazaintsika? Ota va ny lalàna? Sanatria! Kanefa tsy ho fantatro ny ota raha tsy tamin’ny lalàna—ary tsy ho fantatro ny filàna raha tsy nilaza ny lalàna hoe: «Aza maniry izay tsy anao.» Fa ny ota, nahita fahafahana tamin’ny didy, dia namoaka tao amiko ny faniriana rehetra. Fa raha tsy misy lalàna, dia maty ny ota. Fony taloha dia velona aho tsy nisy lalàna; fa rehefa tonga ny didy, dia velona indray ny ota, ary maty aho. Ary hitako fa ilay didy izay natao hitondra fiainana dia nitondra fahafatesana tokoa. Fa ny ota, nahita fahafahana tamin’ny didy, dia namitaka ahy, ary tamin’ny didy no namono ahy. Koa masina ny lalàna, ary masina sy marina ary tsara ny didy.

Moa ilay tsara va no nitondra fahafatesana ho ahy? Sanatria! Fa ny ota—mba ho fantatra ho ota—no namoaka fahafatesana tao amiko tamin’ny alalan’ilay tsara, mba ho tena ota indrindra ny ota tamin’ny alalan’ny didy. Fa fantatsika fa ara-panahy ny lalàna, fa izaho kosa ara-nofo, namidy ho eo ambanin’ny ota. Tsy azoko ny zavatra ataoko; fa tsy izay tiako no ataoko, fa izay halako no ataoko. Raha izay tsy tiako no ataoko, dia manaiky aho fa tsara ny lalàna. Koa ankehitriny dia tsy izaho intsony no manao izany, fa ny ota mitoetra ato amiko. Fa fantatro fa tsy misy tsara mitoetra ato amiko—izany hoe ato amin’ny nofoko. Fa te hanao ny tsara aho, nefa tsy vitako. Fa ny tsara tiako dia tsy ataoko, fa ny ratsy tsy tiako no ataoko mandrakariva. Ary raha izay tsy tiako no ataoko, dia tsy izaho intsony no manao azy, fa ny ota mitoetra ato amiko no manao azy. Koa hitako ity lalàna ity: rehefa te hanao tsara aho, dia eo akaikiko ny ratsy. Fa ao amin’ny tenako anatiny dia mifaly amin’ny lalàn’i Raintsika aho. Fa hitako ny lalàna hafa ao amin’ny tenako, miady amin’ny lalàn’ny saiko ary mahabanjina ahy ho amin’ny lalàn’ny ota izay miasa ao amin’ny tenako. Indrisy aho, olona mahantra! Iza no hamonjy ahy amin’izao tena mitondra fahafatesana izao? Fisaorana ho an’i Raintsika amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika! Koa izaho ihany dia manompo ny lalàn’i Raintsika amin’ny saiko, fa ny lalàn’ny ota kosa amin’ny nofoko.