Maty ho an’ny Ota, Velona ho an’ny Ray

Raha mandrakotra ny zavatra rehetra ny fahasoavana, nahoana no tsy manota afa-malaza? Tsy fitsipika ny valin'i Paoly fa fahafatesana: ny batisa nampiray antsika tamin'ny an'i Kristy, ka ny miverina amin'ny ota dia miverina any amin'ny fasana efa navelantsika. Atolory Rayntsika ny vatanareo, fa hanompo izay ankatoavinareo ianareo.

Toko 6.

Inona ary no holazaintsika? Hitoetra amin’ny ota va isika mba hitombo ny fahasoavana? Sanatria! Hataontsika ahoana no mbola hiaina ao amin’ny ota isika izay efa maty tamin’ny ota? Sa tsy fantatrareo va fa isika rehetra izay natao batisa tao amin’i Kristy Jesosy dia natao batisa tao amin’ny fahafatesany? Koa nalevina niaraka taminy tamin’ny batisa ho amin’ny fahafatesana isika, mba hhandehanantsika koa amin’ny fiainana vaovao, tahaka ny nanangana an’i Kristy avy amin’ny maty ny voninahitr’i Raintsika.

Fa raha efa nampiraisina tamin’ny fitoviana amin’ny fahafatesany isika, dia ho tafaray amin’ny fitsanganany koa tokoa. Fantatsika fa ny toetsika taloha dia nohomboana tamin’ny hazo fijaliana niaraka taminy, mba ho levona ny tenan’ny ota, ka tsy ho andevon’ny ota intsony isika. Fa izay maty dia afaka amin’ny ota. Ary raha maty niaraka tamin’i Kristy isika, dia mino fa hiaina niaraka taminy koa. Fa fantatsika fa i Kristy, izay natsangana tamin’ny maty, dia tsy maty intsony; tsy manjaka Aminy intsony ny fahafatesana. Fa ny fahafatesana izay nahafatesany dia fahafatesana ho an’ny ota indray mandeha ho an’ny rehetra; ary ny fiainana izay iainany dia fiainana ho an’i Raintsika. Dia toy izany koa ny aminareo: hevero fa maty ho an’ny ota ianareo, fa velona ho an’i Raintsika ao amin’i Kristy Jesosy.

Koa aza avela hanjaka ao amin’ny tenanareo izay mety maty ny ota, ka hankatoavinareo ny filàny. Aza atolotrareo ho an’ny ota ny rantsam-batanareo ho fiadiana hanaovana ny tsy marina; fa atolory ho an’i Raintsika ny tenanareo, toy izay efa nentina avy amin’ny fahafatesana ho amin’ny fiainana, ary atolory Aminy ny rantsam-batanareo ho fiadiana hanaovana ny fahamarinana. Fa ny ota tsy hanjaka aminareo, satria tsy eo ambanin’ny lalàna ianareo, fa eo ambanin’ny fahasoavana.

Ahoana ary? Hanota va isika satria tsy eo ambanin’ny lalàna fa eo ambanin’ny fahasoavana? Sanatria! Tsy fantatrareo va fa raha manolo-tena ho andevo ho an’olona iray ianareo mba hankatò, dia andevon’izay hankatoavinareo ianareo—na ny ota, izay mitondra ho amin’ny fahafatesana, na ny fankatoavana, izay mitondra ho amin’ny fahamarinana? Isaorana anie i Raintsika, fa ianareo izay andevon’ny ota taloha dia nankatò tamin’ny fo ny fomba fampianarana izay nanolorana anareo. Ary nony afaka tamin’ny ota ianareo, dia tonga andevon’ny fahamarinana.

Miteny araka ny fomban’olombelona aho, noho ny fahalemen’ny nofonareo. Tahaka ny nanolorana ny rantsam-batanareo ho andevon’ny fahalotoana sy ny fandikan-dalàna, izay nitarika ho amin’ny fandikan-dalàna bebe kokoa, dia atolory ho andevon’ny fahamarinana ankehitriny ireo, izay mitarika ho amin’ny fahamasinana. Fa fony ianareo mbola andevon’ny ota, dia afaka tamin’ny fahamarinana. Inona ary no tombony azonareo tamin’izay menatra ianareo ankehitriny? Fa ny faran’izany zavatra izany dia fahafatesana. Fa ankehitriny, satria afaka tamin’ny ota ianareo ary tonga andevon’i Raintsika, dia mitondra ho amin’ny fahamasinana ny vokatrareo, ary ny farany dia fiainana mandrakizay. Fa fahafatesana no tambin’ny ota, fa fiainana mandrakizay kosa no fanomezan’i Raintsika ao amin’i Kristy Jesosy Tompontsika.