Dood vir die sonde, lewend vir die Vader

As genade alles dek, waarom nie maar vrylik sondig nie? Paulus se antwoord is nie 'n reël nie, maar 'n dood: die doop het ons met die dood van Christus verenig, sodat 'n terugkeer na die sonde beteken om terug te gaan na 'n graf wat ons reeds verlaat het. Bied jou liggaam aan ons Vader aan — jy sal dien wat jy ook al gehoorsaam.

Hoofstuk 6.

Wat moet ons dan sê? Moet ons aanhou sondig sodat die genade kan toeneem? Beslis nie! Hoe kan ons wat vir die sonde gesterf het, nog daarin lewe? Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? Ons is dus saam met hom begrawe deur die doop in die dood, sodat, net soos Christus uit die dood opgewek is deur die heerlikheid van ons Vader, ons ook in ’n nuwe lewe kan wandel.

Want as ons met die gelykvormigheid van sy dood verenig is, sal ons sekerlik ook met sy opstanding verenig wees. Ons weet dat ons ou mens saam met hom gekruisig is om die liggaam van die sonde te vernietig, sodat ons nie langer slawe van die sonde sou wees nie. Want iemand wat gesterf het, is van die sonde vrygemaak. As ons dan saam met Christus gesterf het, glo ons dat ons ook saam met hom sal lewe. Want ons weet dat Christus, wat uit die dood opgewek is, nooit weer sterf nie; die dood heers nie meer oor hom nie. Want die dood wat hy gesterf het, het hy eens en vir altyd vir die sonde gesterf; maar die lewe wat hy lewe, lewe hy vir ons Vader. Op dieselfde manier moet julle julleself as dood vir die sonde beskou, maar as lewend vir ons Vader in Christus Jesus.

Daarom moet julle nie toelaat dat die sonde in julle sterflike liggaam heers sodat julle sy begeertes gehoorsaam nie. Moenie die lede van julle liggaam aan die sonde aanbied as wapens vir onreg nie; bied eerder julleself aan ons Vader aan as mense wat uit die dood na die lewe gebring is, en die lede van julle liggaam aan hom as wapens vir geregtigheid. Want die sonde sal nie oor julle heers nie, omdat julle nie onder die wet is nie, maar onder die genade.

Wat dan? Moet ons sondig omdat ons nie onder die wet is nie, maar onder die genade? Beslis nie! Weet julle nie dat wanneer julle julleself aan iemand as slawe aanbied om te gehoorsaam, julle slawe is van die een wat julle gehoorsaam nie—of dit die sonde is, wat tot die dood lei, of die gehoorsaamheid, wat tot geregtigheid lei? Dank aan ons Vader: julle was slawe van die sonde, maar julle het van harte die leerpatroon gehoorsaam waaraan julle toevertrou is. Nadat julle van die sonde vrygemaak is, het julle slawe van die geregtigheid geword.

Ek praat op menslike wyse, omdat julle vlees swak is. Net soos julle die lede van julle liggaam as slawe aangebied het aan onreinheid en wetteloosheid, wat tot meer wetteloosheid gelei het, bied dit nou aan as slawe van die geregtigheid, wat tot heiligheid lei. Want toe julle slawe van die sonde was, was julle vry van die geregtigheid. Watter voordeel het julle toe gehad uit die dinge waaroor julle julle nou skaam? Want daardie dinge eindig in die dood. Maar nou dat julle van die sonde vrygemaak is en slawe van ons Vader geword het, lei julle vrug tot heiligheid, en die einde is die ewige lewe. Want die loon van die sonde is die dood, maar die gawe van ons Vader is die ewige lewe in Christus Jesus, ons Here.