Νεκροί ως προς την αμαρτία, ζωντανοί για τον Πατέρα

Αν η χάρη καλύπτει τα πάντα, γιατί να μην αμαρτάνουμε ελεύθερα; Η απάντηση του Παύλου δεν είναι κανόνας αλλά θάνατος: το βάπτισμα μάς ένωσε με τον θάνατο του Χριστού, άρα η επιστροφή στην αμαρτία σημαίνει να γυρίσουμε σε έναν τάφο που έχουμε ήδη αφήσει. Πρόσφερε το σώμα σου στον Πατέρα μας — θα υπηρετείς ό,τι υπακούς.

Κεφάλαιο 6.

Τι θα πούμε, λοιπόν; Να συνεχίσουμε να αμαρτάνουμε, για να αυξηθεί η χάρη; Με κανέναν τρόπο! Εμείς που πεθάναμε ως προς την αμαρτία, πώς μπορούμε να ζούμε ακόμα μέσα σ’ αυτήν; Ή μήπως αγνοείτε ότι όσοι βαφτιστήκαμε στον Χριστό Ιησού, βαφτιστήκαμε στον θάνατό του; Ταφήκαμε, λοιπόν, μαζί του με το βάφτισμα στον θάνατο, ώστε, όπως ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς με τη δόξα του Πατέρα μας, έτσι κι εμείς να ζήσουμε μια νέα ζωή.

Γιατί αν έχουμε ενωθεί μαζί του σ’ έναν θάνατο όμοιο με τον δικό του, σίγουρα θα ενωθούμε μαζί του και σε μια ανάσταση όμοια με τη δική του. Ξέρουμε ότι ο παλιός μας εαυτός σταυρώθηκε μαζί του, για να καταστραφεί το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μην είμαστε πια σκλάβοι της αμαρτίας. Γιατί όποιος πέθανε, έχει ελευθερωθεί από την αμαρτία. Κι αν πεθάναμε μαζί με τον Χριστό, πιστεύουμε ότι θα ζήσουμε κιόλας μαζί του. Γιατί ξέρουμε ότι ο Χριστός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, δεν πεθαίνει πια· ο θάνατος δεν τον εξουσιάζει πλέον. Γιατί τον θάνατο που πέθανε, τον πέθανε μια για πάντα ως προς την αμαρτία· τη ζωή όμως που ζει, τη ζει για τον Πατέρα μας. Έτσι κι εσείς, να θεωρείτε τον εαυτό σας νεκρό ως προς την αμαρτία, αλλά ζωντανό για τον Πατέρα μας, ενωμένοι με τον Χριστό Ιησού.

Ας μη βασιλεύει, λοιπόν, η αμαρτία στο θνητό σας σώμα, ώστε να υπακούτε στις επιθυμίες του. Μην προσφέρετε τα μέλη του σώματός σας στην αμαρτία ως όπλα αδικίας· αντίθετα, προσφέρετε τον εαυτό σας στον Πατέρα μας σαν άνθρωποι που από νεκροί έγιναν ζωντανοί, και τα μέλη του σώματός σας σ’ αυτόν ως όπλα δικαιοσύνης. Γιατί η αμαρτία δεν θα σας εξουσιάζει, επειδή δεν είστε κάτω από τον νόμο αλλά κάτω από τη χάρη.

Τι λοιπόν; Να αμαρτήσουμε, επειδή δεν είμαστε κάτω από τον νόμο αλλά κάτω από τη χάρη; Με κανέναν τρόπο! Δεν ξέρετε ότι, όταν προσφέρετε τον εαυτό σας σε κάποιον ως δούλοι για να τον υπακούτε, γίνεστε δούλοι εκείνου που υπακούτε — είτε της αμαρτίας, που οδηγεί στον θάνατο, είτε της υπακοής, που οδηγεί στη δικαιοσύνη; Ευχαριστούμε όμως τον Πατέρα μας: εσείς ήσασταν δούλοι της αμαρτίας, αλλά υπακούσατε ολόψυχα στο πρότυπο της διδασκαλίας στο οποίο παραδοθήκατε. Κι αφού ελευθερωθήκατε από την αμαρτία, γίνατε δούλοι της δικαιοσύνης.

Μιλάω με ανθρώπινο τρόπο, επειδή η σάρκα σας είναι αδύναμη. Όπως προσφέρατε τα μέλη του σώματός σας δούλα στην ακαθαρσία και στην ανομία, φτάνοντας σε όλο και μεγαλύτερη ανομία, έτσι τώρα προσφέρετέ τα δούλα στη δικαιοσύνη, για να φτάσετε στον αγιασμό. Γιατί όταν ήσασταν δούλοι της αμαρτίας, ήσασταν ελεύθεροι ως προς τη δικαιοσύνη. Τι κερδίσατε, λοιπόν, τότε από εκείνα για τα οποία τώρα ντρέπεστε; Γιατί αυτά καταλήγουν στον θάνατο. Τώρα όμως που ελευθερωθήκατε από την αμαρτία και γίνατε δούλοι του Πατέρα μας, ο καρπός σας οδηγεί στον αγιασμό, και το τέλος είναι η αιώνια ζωή. Γιατί ο μισθός της αμαρτίας είναι ο θάνατος, αλλά το δώρο του Πατέρα μας είναι η αιώνια ζωή, ενωμένοι με τον Χριστό Ιησού, τον Κύριό μας.