Προς Ρωμαίους 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Αφού λοιπόν δικαιωθήκαμε με την πίστη, έχουμε ειρήνη με τον Πατέρα μας μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. ²Μέσω αυτού αποκτήσαμε με την πίστη πρόσβαση σ’ αυτή τη χάρη μέσα στην οποία στεκόμαστε, και χαιρόμαστε με την ελπίδα της δόξας του Πατέρα μας. ³Κι όχι μόνο αυτό, αλλά καυχιόμαστε και για τις θλίψεις μας, γιατί η θλίψη παράγει υπομονή, ⁴και η υπομονή παράγει δοκιμασμένο χαρακτήρα, και ο δοκιμασμένος χαρακτήρας παράγει ελπίδα. ⁵Η ελπίδα δεν μας ντροπιάζει, επειδή η αγάπη του Πατέρα μας ξεχύθηκε στις καρδιές μας μέσω του Αγίου Πνεύματος που μας δόθηκε.

⁶Ενώ ήμασταν ακόμη αδύναμοι, στον κατάλληλο καιρό ο Χριστός πέθανε για τους ασεβείς. ⁷Σπάνια θα πέθαινε κανείς για έναν δίκαιο· αν και για έναν καλό άνθρωπο ίσως κάποιος να τολμούσε ακόμη και να πεθάνει. ⁸Ο Πατέρας μας όμως δείχνει τη δική του αγάπη για μας: ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί, ο Χριστός πέθανε για μας. ^a a v8 Ο Πατέρας μας αποδεικνύει την αγάπη του στον σταυρό — δίνοντας τον Υιό του για μας, ενώ ήμασταν ακόμη μακριά του.

⁹Πολύ περισσότερο λοιπόν, τώρα που δικαιωθήκαμε με το αίμα του, θα σωθούμε μέσω αυτού από την οργή. ¹⁰Αν, ως εχθροί, συμφιλιωθήκαμε με τον Πατέρα μας μέσω του θανάτου του Υιού του, πόσο περισσότερο, τώρα που συμφιλιωθήκαμε, θα μας σώσει η ζωή του; ¹¹Κι όχι μόνο αυτό — χαιρόμαστε και για τον Πατέρα μας μέσω του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μέσω του οποίου λάβαμε τώρα τη συμφιλίωση.

Θάνατος μέσω του Αδάμ, ζωή μέσω του Χριστού

¹²Έτσι, όπως η αμαρτία μπήκε στον κόσμο μέσω ενός ανθρώπου, και ο θάνατος μέσω της αμαρτίας, έτσι ο θάνατος απλώθηκε σε όλους, επειδή όλοι αμάρτησαν. ¹³Πριν από τον νόμο, η αμαρτία ήταν κιόλας στον κόσμο· αλλά η αμαρτία δεν καταλογίζεται όπου δεν υπάρχει νόμος. ¹⁴Κι όμως, ο θάνατος βασίλεψε από τον Αδάμ ως τον Μωυσή, ακόμη και πάνω σ’ εκείνους που η αμαρτία τους δεν ήταν όμοια με το παράπτωμα του Αδάμ — ο Αδάμ προεικονίζει εκείνον που επρόκειτο να έρθει.

¹⁵Το δώρο όμως δεν είναι σαν την αμαρτία: αν πολλοί πέθαναν μέσω της αμαρτίας ενός ανθρώπου, πολύ περισσότερο η χάρη του Πατέρα μας και το δώρο με τη χάρη του ενός ανθρώπου, του Ιησού Χριστού, ξεχύθηκαν πλουσιοπάροχα σε πολλούς. ¹⁶Και το δώρο δεν είναι σαν το αποτέλεσμα της αμαρτίας εκείνου του ενός ανθρώπου: η κρίση από μία αμαρτία έφερε καταδίκη, αλλά το δώρο από πολλές αμαρτίες έφερε δικαίωση. ¹⁷Γιατί αν ο θάνατος βασίλεψε μέσω εκείνου του ενός ανθρώπου εξαιτίας ενός παραπτώματος, πόσο περισσότερο εκείνοι που λαβαίνουν την πλουσιοπάροχη χάρη και το δώρο της δικαιοσύνης θα βασιλέψουν στη ζωή μέσω του ενός ανθρώπου, του Ιησού Χριστού.

¹⁸Έτσι λοιπόν, όπως ένα παράπτωμα καταδίκασε όλους, έτσι μία δίκαιη πράξη φέρνει σε όλους δικαίωση και ζωή. ¹⁹Όπως η ανυπακοή ενός ανθρώπου έκανε τους πολλούς αμαρτωλούς, έτσι η υπακοή ενός ανθρώπου θα κάνει τους πολλούς δίκαιους. ²⁰Ο νόμος τώρα παρεισέφρησε, για να αυξηθεί το παράπτωμα· αλλά όπου αυξήθηκε η αμαρτία, περίσσεψε ακόμη πιο πολύ η χάρη, ²¹ώστε, όπως η αμαρτία βασίλεψε μέσω του θανάτου, έτσι να βασιλέψει η χάρη μέσω της δικαιοσύνης για την αιώνια ζωή, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.