ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮೂಲಕ ಶಾಂತಿಯೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ

ನೀತಿವಂತರಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಪೌಲನು ಸಂಕಟವನ್ನು ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದಲ್ಲ, ಆಧಾರವೆಂದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ: ಅದು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನೂ ಗುಣಶೀಲವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಾವು ಇನ್ನೂ ಶತ್ರುಗಳಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮಗಾಗಿ ಸತ್ತನು. ಆಮೇಲೆ ಆದಾಮನನ್ನೂ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೂ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ — ಒಂದು ಕೃತ್ಯ ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೃತ್ಯ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 5.

ಹೀಗಿರಲು, ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನಾವು ನೀತಿವಂತರಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ನಮಗೆ ಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಆತನ ಮೂಲಕವೇ ನಾವು ನಿಂತಿರುವ ಈ ಕೃಪೆಯೊಳಗೆ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಹಿಮೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಪಡುತ್ತೇವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬಾಧೆಯು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮ ಬಾಧೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚಳಪಡುತ್ತೇವೆ, ತಾಳ್ಮೆಯು ಪರೀಕ್ಷಿತ ಗುಣವನ್ನು, ಪರೀಕ್ಷಿತ ಗುಣವು ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿಯು ನಮ್ಮ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಸುರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಚಿಕೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಇನ್ನೂ ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದಾಗ, ತಕ್ಕ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದುಷ್ಟರಿಗೋಸ್ಕರ ಮರಣಹೊಂದಿದರು. ನೀತಿವಂತನಿಗೋಸ್ಕರ ಯಾರಾದರೂ ಮರಣಹೊಂದುವುದು ಅಪರೂಪ; ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವನಿಗೋಸ್ಕರ ಯಾರಾದರೂ ಮರಣಕ್ಕೂ ಧೈರ್ಯಮಾಡಬಹುದೇನೊ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲಣ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ: ನಾವು ಇನ್ನೂ ಪಾಪಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮಗೋಸ್ಕರ ಮರಣಹೊಂದಿದರು. ^a

ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಆತನ ರಕ್ತದಿಂದ ನೀತಿವಂತರಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಾವು, ಆತನ ಮೂಲಕ ಕೋಪದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವೆವು. ಶತ್ರುಗಳಾಗಿದ್ದ ನಾವು ಆತನ ಪುತ್ರನ ಮರಣದ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಈಗ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ನಮ್ಮನ್ನು ಆತನ ಜೀವವು ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುವುದಲ್ಲವೆ? ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ—ನಾವು ಈಗ ಯಾರ ಮೂಲಕ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೊ ಆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸಪಡುತ್ತೇವೆ.

ಆದಾಮನ ಮೂಲಕ ಮರಣ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ಜೀವ

ಹೀಗಿರಲು, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಕ ಪಾಪವು ಲೋಕದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ಮರಣವೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು; ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಮರಣವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಬ್ಬಿತು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಪಾಪವು ಲೋಕದಲ್ಲಿತ್ತು; ಆದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಇಲ್ಲದಿರುವಲ್ಲಿ ಪಾಪವು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆದಾಮನ ಅಪರಾಧಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪಾಪಮಾಡದಿದ್ದವರ ಮೇಲೆಯೂ ಆದಾಮನಿಂದ ಮೋಶೆಯವರೆಗೆ ಮರಣವು ಆಳಿತು—ಆದಾಮನು ಬರಲಿದ್ದಾತನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಆದರೆ ಆ ಉಚಿತದಾನವು ಆ ಪಾಪದಂತಿಲ್ಲ: ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಪಾಪದ ಮೂಲಕ ಅನೇಕರು ಸತ್ತದ್ದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಕೃಪೆಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಕೃಪೆಯಿಂದಾದ ಉಚಿತದಾನವೂ ಅನೇಕರಿಗೆ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೇರಳವಾಗಿ ಹರಿಯಿತು. ಇದಲ್ಲದೆ ಆ ಉಚಿತದಾನವು ಆ ಒಬ್ಬನ ಪಾಪದ ಫಲದಂತಿಲ್ಲ: ಒಂದೇ ಪಾಪದಿಂದ ಬಂದ ತೀರ್ಪು ದಂಡನೆಯನ್ನು ತಂದಿತು, ಆದರೆ ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಂದ ಆ ಉಚಿತದಾನವು ನೀತಿನಿರ್ಣಯವನ್ನು ತಂದಿತು. ಒಂದೇ ಅಪರಾಧದ ನಿಮಿತ್ತ ಆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಕ ಮರಣವು ಆಳಿದ್ದಾದರೆ, ಕೃಪೆಯ ಹೇರಳತೆಯನ್ನೂ ನೀತಿಯೆಂಬ ಉಚಿತದಾನವನ್ನೂ ಹೊಂದುವವರು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬ ಆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮೂಲಕ ಜೀವದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಳುವರು.

ಹಾಗಾದರೆ, ಒಂದೇ ಅಪರಾಧವು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ದಂಡನೆಯನ್ನು ತಂದಂತೆ, ಒಂದೇ ನೀತಿಕ್ರಿಯೆಯು ಎಲ್ಲರಿಗೆ ನೀತಿನಿರ್ಣಯವನ್ನೂ ಜೀವವನ್ನೂ ತರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಅವಿಧೇಯತೆಯು ಅನೇಕರನ್ನು ಪಾಪಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ವಿಧೇಯತೆಯು ಅನೇಕರನ್ನು ನೀತಿವಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು. ಅಪರಾಧವು ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಬಂತು; ಆದರೆ ಪಾಪವು ಹೆಚ್ಚಿದಲ್ಲಿ ಕೃಪೆಯು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೇರಳವಾಯಿತು, ಪಾಪವು ಮರಣದಲ್ಲಿ ಆಳಿದಂತೆ, ಕೃಪೆಯು ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೂಲಕ ನ್ಯಾಯನೀತಿಯ ಮೂಲಕ ನಿತ್ಯಜೀವಕ್ಕಾಗಿ ಆಳುವಂತೆ ಆಯಿತು.