Pokój i nadzieja przez naszego Ojca
Usprawiedliwienie przynosi pokój z naszym Ojcem, a Paweł traktuje cierpienie jako dowód, a nie zaprzeczenie: buduje ono wytrwałość, charakter, nadzieję. Chrystus umarł za nas, gdy byliśmy jeszcze wrogami. Potem Adam i Chrystus zostają zestawieni obok siebie — jeden czyn rujnuje, jeden czyn przelewa się obfitością.
5 1Skoro więc zostaliśmy usprawiedliwieni przez wiarę, mamy pokój z naszym Ojcem przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa. 2Przez niego uzyskaliśmy też dostęp przez wiarę do tej łaski, w której trwamy, i radujemy się w nadziei chwały naszego Ojca. 3I nie tylko to, ale chlubimy się także w naszych cierpieniach, bo cierpienie rodzi wytrwałość, 4a wytrwałość rodzi wypróbowany charakter, a charakter rodzi nadzieję. 5A nadzieja nie przynosi wstydu, bo miłość naszego Ojca została wylana w naszych sercach przez Ducha Świętego, który został nam dany.
6Gdy jeszcze byliśmy słabi, we właściwym czasie Chrystus umarł za bezbożnych. 7Rzadko kto umrze za człowieka sprawiedliwego, choć za dobrego człowieka ktoś może nawet odważy się umrzeć. 8Ale nasz Ojciec okazuje swoją własną miłość ku nam przez to, że gdy jeszcze byliśmy grzesznikami, Chrystus za nas umarł. a a v8 Nasz Ojciec dowodzi swojej miłości na krzyżu — wydając za nas swojego Syna, gdy jeszcze byliśmy od niego daleko.
9Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni jego krwią, będziemy przez niego zbawieni od gniewu. 10Jeśli bowiem jako nieprzyjaciele zostaliśmy pojednani z naszym Ojcem przez śmierć jego Syna, o ileż bardziej, teraz pojednani, zbawi nas jego życie? 11I nie tylko to — ale też radujemy się w naszym Ojcu przez naszego Pana, Jezusa Chrystusa, przez którego teraz otrzymaliśmy pojednanie.
Śmierć przez Adama, życie przez Chrystusa
12Dlatego jak grzech wszedł na świat przez jednego człowieka, a przez grzech śmierć, tak śmierć przeszła na wszystkich ludzi, bo wszyscy zgrzeszyli. 13Przed prawem grzech już był na świecie, ale grzechu się nie liczy, gdy nie ma prawa. 14Jednak śmierć panowała od Adama do Mojżesza nawet nad tymi, których grzech nie był podobny do przestępstwa Adama — a Adam jest zapowiedzią tego, który miał przyjść.
15Ale z darem łaski nie jest tak jak z grzechem: jeśli bowiem przez grzech jednego człowieka umarło wielu, to o ileż bardziej łaska naszego Ojca i dar w łasce jednego człowieka, Jezusa Chrystusa, obficie spłynęły na wielu. 16I z darem nie jest tak jak ze skutkiem grzechu tego jednego człowieka: sąd bowiem z jednego grzechu przyniósł potępienie, ale dar z wielu grzechów przyniósł usprawiedliwienie. 17Jeśli bowiem przez jedno przestępstwo tego jednego człowieka śmierć zaczęła panować, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i dar sprawiedliwości, będą panować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa.
18A zatem jak przez jedno przestępstwo przyszło potępienie na wszystkich ludzi, tak przez jeden czyn sprawiedliwy przychodzi na wszystkich ludzi usprawiedliwienie i życie. 19Jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo jednego wielu stanie się sprawiedliwymi. 20A prawo wkroczyło po to, aby przestępstwo się rozmnożyło, ale gdzie rozmnożył się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, 21aby jak grzech panował w śmierci, tak łaska panowała przez sprawiedliwość ku życiu wiecznemu, przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana.