List do Rzymian 4

4 ¹Cóż więc powiemy, co znalazł Abraham, nasz praojciec według ciała? ²Bo jeśli Abraham został usprawiedliwiony z uczynków, ma się czym chlubić — ale nie przed naszym Ojcem. ³Bo cóż mówi Pismo? Abraham uwierzył naszemu Ojcu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość. ^a a v3 „Poczytane" to słowo z rachunkowości, ale nasz Ojciec nie jest chłodnym księgowym. Abraham po prostu mu zaufał, a nasz Ojciec spojrzał na jego puste ręce i uznał go za sprawiedliwego. ⁴Temu, kto pracuje, zapłaty nie poczytuje się jako daru, lecz jako należność. ⁵Temu zaś, kto nie pracuje, ale ufa temu, który usprawiedliwia bezbożnego, jego wiara zostaje poczytana za sprawiedliwość. ⁶Jak i Dawid mówi o błogosławieństwie człowieka, któremu nasz Ojciec poczytuje sprawiedliwość niezależnie od uczynków: ⁷„Błogosławieni ci, którym odpuszczono bezprawne czyny, i których grzechy zostały zakryte; ⁸błogosławiony człowiek, któremu nasz Ojciec nigdy nie policzy grzechu.”

⁹Czy to błogosławieństwo dotyczy tylko obrzezanych, czy także nieobrzezanych? Mówimy przecież, że wiara Abrahama została poczytana za sprawiedliwość. ¹⁰Jak więc została poczytana? Gdy był obrzezany, czy nieobrzezany? Nie gdy był obrzezany, lecz gdy był nieobrzezany. ¹¹Otrzymał znak obrzezania jako pieczęć sprawiedliwości, którą miał dzięki wierze, będąc jeszcze nieobrzezanym, aby był ojcem wszystkich, którzy wierzą, choć są nieobrzezani, by i im została poczytana sprawiedliwość, ¹²i ojcem obrzezanych, którzy nie tylko są obrzezani, ale też idą śladami wiary, jaką miał nasz ojciec Abraham, będąc jeszcze nieobrzezanym.

¹³Bo obietnica dana Abrahamowi i jego potomstwu, że odziedziczy świat, nie przyszła przez prawo, lecz przez sprawiedliwość z wiary. ¹⁴Bo jeśli dziedzicami są ci, którzy żyją według prawa, to wiara staje się pusta, a obietnica unieważniona. ¹⁵Prawo bowiem sprowadza gniew; gdzie zaś nie ma prawa, tam nie ma i przestępstwa.

¹⁶Dlatego obietnica jest z wiary, aby była z łaski i aby była pewna dla całego potomstwa — nie tylko dla tych, którzy są związani z prawem, ale też dla tych, którzy mają wiarę Abrahama, ojca nas wszystkich,

¹⁷jak jest napisane: „Ustanowiłem cię ojcem wielu narodów” — przed naszym Ojcem, któremu uwierzył, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, czego nie ma. ¹⁸Wbrew nadziei, uwierzył z nadzieją, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co mu powiedziano: „Takie będzie twoje potomstwo.”

¹⁹Nie osłabł w wierze i zważał, że jego własne ciało jest już niemal obumarłe — miał bowiem około stu lat — a łono Sary martwe. ²⁰Nie zwątpił w obietnicę naszego Ojca z braku wiary, lecz umocnił się w wierze, oddając chwałę naszemu Ojcu, ²¹w pełni przekonany, że to, co nasz Ojciec obiecał, może też uczynić. ²²Dlatego „zostało mu to poczytane za sprawiedliwość.” ²³Ale słowa „zostało mu to poczytane” zostały napisane nie tylko ze względu na niego, ²⁴lecz także ze względu na nas, którym ma to być poczytane — tym, którzy ufają temu, który wskrzesił z martwych naszego Pana Jezusa, ²⁵który został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony, abyśmy zostali usprawiedliwieni przed naszym Ojcem.