ሮሜ 4

4 ¹እንግዲህ በሥጋ አባታችን የሆነው አብርሃም ምን አግኝቷል እንላለን? ²አብርሃም በሥራ ጸድቆ ቢሆን ኖሮ፣ የሚመካበት ነገር ነበረው፤ ነገር ግን በአባታችን ፊት አይደለም። ³መጽሐፍ ምን ይላል? አብርሃም አባታችንን አመነ፤ ይህም እንደ ጽድቅ ተቈጠረለት። ^a a v3 “ተቈጠረ” የሒሳብ ቃል ነው፤ አባታችን ግን ቀዝቃዛ ሒሳብ ያዥ አይደለም። አብርሃም በእርሱ ታምኖ ብቻ ነበር፤ አባታችንም ባዶ እጆቹን ተመልክቶ ጻድቅ እንደሆነ አወጀ። ⁴ለሚሠራ ሰው ደመወዝ እንደ ስጦታ ሳይሆን እንደ ዕዳ ይቈጠርለታል። ⁵ለማይሠራ፣ ነገር ግን ኀጢአተኛን የሚያጸድቀውን በሚያምን ሰው ግን እምነቱ እንደ ጽድቅ ይቈጠርለታል። ⁶ዳዊትም ደግሞ አባታችን ያለ ሥራ ጽድቅን ስለሚቈጥርለት ሰው ብፅዕና እንዲህ ይናገራል፦ ⁷“ዐመፃቸው ይቅር የተባለላቸው፣ ኀጢአታቸውም የተከደነላቸው ብፁዓን ናቸው፤ ⁸አባታችን ኀጢአቱን ከቶ የማይቈጥርበት ሰው ብፁዕ ነው።”

⁹ይህ ብፅዕና ለተገረዙ ብቻ ነውን፣ ወይስ ላልተገረዙም ጭምር? የአብርሃም እምነት እንደ ጽድቅ ተቈጠረለት እንላለን። ¹⁰እንግዲህ እንዴት ተቈጠረለት? ተገርዞ ሳለ ነውን፣ ወይስ ሳይገረዝ? ሳይገረዝ ነው እንጂ ተገርዞ ሳለ አይደለም። ¹¹ገና ሳይገረዝ ሳለ በእምነት ያገኘውን ጽድቅ ማኅተም የሚያደርግ ምልክት አድርጎ መገረዝን ተቀበለ፤ ይኸውም ሳይገረዙ ለሚያምኑ ሁሉ አባት እንዲሆን፣ ጽድቅም ለእነርሱ ደግሞ እንዲቈጠርላቸው ነው፤ ¹²ለተገረዙትም አባት እንዲሆን ነው፤ እነርሱም የተገረዙ ብቻ ሳይሆኑ፣ አባታችን አብርሃም ሳይገረዝ ሳለ የነበረውን የእምነት ፈለግ የሚከተሉ ናቸው።

¹³ለአብርሃምና ለዘሩ ዓለምን እንደሚወርስ የተሰጠው ተስፋ በሕግ ሳይሆን በእምነት ጽድቅ በኩል ነውና። ¹⁴በሕግ የሚኖሩ ወራሾች ቢሆኑ ኖሮ፣ እምነት ከንቱ ሆኖ ተስፋውም ይሻራልና። ¹⁵ሕግ ቍጣን ያመጣልና፤ ሕግ በሌለበት ግን መተላለፍ የለም።

¹⁶ስለዚህ በጸጋ ይሆን ዘንድ በእምነት ነው፤ ይኸውም ተስፋው ለዘሩ ሁሉ የተረጋገጠ እንዲሆን ነው፤ ይህም በሕግ ላሉት ብቻ ሳይሆን፣ የአብርሃምን እምነት ለሚካፈሉም ጭምር ነው፤ እርሱም የሁላችን አባት ነው፤

¹⁷“የብዙ አሕዛብ አባት አድርጌሃለሁ” ተብሎ እንደ ተጻፈ፤ ይህም ለሙታን ሕይወትን በሚሰጥ፣ የሌለውንም ነገር ወደ መኖር በሚጠራ ባመነበት በአባታችን ፊት ነው። ¹⁸ተስፋ ባይኖርም በተስፋ አመነ፤ “ዘርህ እንዲህ ይሆናል” ተብሎ እንደ ተነገረው የብዙ አሕዛብ አባት ሆነ።

¹⁹በእምነት ሳይደክም፣ መቶ ዓመት ያህል ዕድሜ ስለ ነበረው እንደ ሞተ የሆነውን ሰውነቱን፣ የሳራንም ማሕፀን መሞት ተመለከተ። ²⁰በአለማመን የአባታችንን ተስፋ አልተጠራጠረም፤ ነገር ግን በእምነት በረታ፤ ለአባታችንም ክብርን ሰጠ፤ ²¹አባታችን ተስፋ የሰጠውን ነገር ለመፈጸም ደግሞ እንደሚችል ፈጽሞ ተረዳ። ²²ስለዚህ “እንደ ጽድቅ ተቈጠረለት።” ²³ነገር ግን “ተቈጠረለት” የሚለው ቃል ስለ እርሱ ብቻ አልተጻፈም፤ ²⁴ለእኛም ደግሞ ይቈጠርልን ዘንድ እንጂ፤ እኛም ጌታችንን ኢየሱስን ከሙታን ያስነሣውን የምናምን ነን፤ ²⁵እርሱም ስለ ኀጢአታችን አልፎ ተሰጠ፤ ከአባታችንም ጋራ እንድንጸድቅ ተነሣ።