Mga Taga-Roma 4

4 ¹Busa, unsa may atong ikaingon nga nakaplagan ni Abraham, nga atong katigulangan sa unod? ²Kay kon gipakamatarong si Abraham pinaagi sa mga buhat, aduna siyay ikapanghambog—apan dili atubangan sa atong Amahan. ³Kay unsa may giingon sa Kasulatan? Mituo si Abraham sa atong Amahan, ug kini giisip kaniya ingon nga pagkamatarong. ^a a v3 Ang “giisip” usa ka pulong sa panudlanan, apan ang atong Amahan dili bugnaw nga tigtipig ug kuwenta. Misalig lamang kaniya si Abraham, ug ang atong Amahan mitan-aw sa iyang walay sulod nga mga kamot ug mipahayag kaniya nga matarong. ⁴Sa tawo nga nagtrabaho, ang suhol dili giisip ingon nga gasa kondili ingon nga angayng bayran kaniya. ⁵Apan sa tawo nga wala magtrabaho, kondili misalig kaniya nga nagpakamatarong sa mga daotan, ang iyang pagtuo giisip ingon nga pagkamatarong. ⁶Sama usab nga si David naghisgot sa kabulahanan sa tawo nga giisipan sa atong Amahan ug pagkamatarong, gawas sa mga buhat: ⁷“Bulahan sila kansang malinapason nga mga buhat gipasaylo, ug kansang mga sala gitabonan; ⁸bulahan ang tawo nga ang iyang sala dili gayod isipon sa atong Amahan batok kaniya.”

⁹Kini bang kabulahanan alang lamang sa mga tinuli, o alang usab sa mga dili tinuli? Nag-ingon kita nga ang pagtuo ni Abraham giisip ingon nga pagkamatarong. ¹⁰Nan, giunsa kini pag-isip? Samtang siya tinuli na, o samtang dili pa tinuli? Dili samtang tinuli na, kondili samtang dili pa tinuli. ¹¹Gidawat niya ang pagtuli ingon nga ilhanan, usa ka timaan sa pagkamatarong nga iyang nabatonan pinaagi sa pagtuo samtang dili pa siya tinuli, aron siya mahimong amahan sa tanang motuo bisan dili tinuli, aron ang pagkamatarong iisip usab kanila, ¹²ug amahan sa mga tinuli nga dili lamang tinuli kondili naglakaw usab subay sa mga tunob sa pagtuo nga nabatonan sa atong amahan nga si Abraham samtang dili pa siya tinuli.

¹³Kay ang saad kang Abraham ug sa iyang kaliwat nga siya makapanunod sa kalibotan wala moabot pinaagi sa balaod, kondili pinaagi sa pagkamatarong sa pagtuo. ¹⁴Kay kon ang mga nagkinabuhi pinaagi sa balaod mao ang mga manununod, ang pagtuo nawad-an ug hinungdan ug ang saad gipakawalay bili. ¹⁵Ang balaod nagdala ug kapungot; kon diin walay balaod, wala usay kalapasan.

¹⁶Busa kini moabot pinaagi sa pagtuo, aron pinaagi sa grasya, nga nagapaseguro sa saad sa tanang kaliwat—dili lamang sa mga nahigot sa balaod kondili sa mga nakaambit usab sa pagtuo ni Abraham, nga amahan nato nga tanan,

¹⁷sumala sa nahisulat, “Gihimo ko ikaw nga amahan sa daghang kanasoran”—atubangan sa atong Amahan, nga iyang gituohan, nga naghatag ug kinabuhi sa mga patay ug nagtawag sa mga butang nga wala maglungtad aron mahimong naglungtad. ¹⁸Batok sa paglaom, mituo siya nga may paglaom, nga nahimong amahan sa daghang kanasoran, sumala sa giingon kaniya: “Mao usab unya ang imong kaliwat.”

¹⁹Wala siya maluya sa pagtuo, gihunahuna niya ang iyang kaugalingong lawas nga daw patay na—mga usa ka gatos na ka tuig ang iyang panuigon—ug ang tagoangkan ni Sara nga walay kinabuhi. ²⁰Wala siya magduhaduha sa saad sa atong Amahan tungod sa kakulang sa pagtuo, kondili gilig-on hinuon sa pagtuo, nga naghatag ug himaya sa atong Amahan, ²¹nga nagtuo gayod nga ang gisaad sa atong Amahan iya usab nga mahimo. ²²Mao kana nga “kini giisip kaniya ingon nga pagkamatarong.” ²³Apan ang mga pulong nga “kini giisip kaniya” wala isulat tungod lamang kaniya, ²⁴kondili alang usab kanato nga pagaisipan niini—kita nga nagasalig kaniya nga nagbanhaw sa atong Ginoong Jesus gikan sa mga patay, ²⁵nga gitugyan tungod sa atong mga sala ug gibanhaw aron himoon kitang matarong atubangan sa atong Amahan.