આપણા પિતા વિશ્વાસને નેકી ગણે છે

પાઉલ પોતાની દલીલને ઇબ્રાહિમ પર કસે છે, જે સુન્નત પહેલાં અને નિયમ અસ્તિત્વમાં આવ્યા પહેલાં ન્યાયી ગણાયા હતા. વિશ્વાસ મજૂરી કમાવી આપતી ચુકવણી નથી; તે મૂએલાંને જીવન આપનાર આપણા પિતા પરનો ભરોસો છે — અને એટલે જ વિદેશીઓ પણ તેમનાં સંતાન બની શકે છે.

અધ્યાય 4.

ત્યારે આપણે શું કહીએ, કે આપણા દૈહિક પૂર્વજ ઇબ્રાહિમને શું પ્રાપ્ત થયું? કેમ કે જો ઇબ્રાહિમ કરણીઓથી ન્યાયી ઠર્યા હોત, તો તેમની પાસે અભિમાન કરવા જેવું કંઈક હોત — પણ આપણા પિતા આગળ નહિ. કેમ કે શાસ્ત્ર શું કહે છે? ઇબ્રાહિમે આપણા પિતા પર વિશ્વાસ કર્યો, અને તે તેમને નેકી તરીકે ગણાયું. ^a જે કામ કરે છે, તેને મજૂરી ભેટ તરીકે નહિ, પણ દેવા તરીકે ગણાય છે. પણ જે કામ કરતો નથી, પરંતુ દુષ્ટને ન્યાયી ઠરાવનાર પર ભરોસો રાખે છે, તેનો વિશ્વાસ નેકી તરીકે ગણાય છે. જેમ દાઉદ પણ એ માણસના આશીર્વાદ વિશે બોલે છે, જેને આપણા પિતા કરણીઓ વિના નેકી ગણી આપે છે: “ધન્ય છે તેઓ, જેમનાં અધર્મી કૃત્યો માફ થયાં છે, અને જેમનાં પાપ ઢંકાયાં છે; ધન્ય છે તે માણસ, જેનું પાપ આપણા પિતા તેની વિરુદ્ધ કદી ગણશે નહિ.”

શું આ આશીર્વાદ ફક્ત સુન્નતીઓ માટે જ છે, કે બેસુન્નતીઓ માટે પણ? આપણે કહીએ છીએ કે ઇબ્રાહિમનો વિશ્વાસ નેકી તરીકે ગણાયો. ત્યારે તે કેવી રીતે ગણાયો? તેમની સુન્નત થયેલી હતી ત્યારે, કે બેસુન્નત હતા ત્યારે? સુન્નત થયેલી હતી ત્યારે નહિ, પણ બેસુન્નત હતા ત્યારે. તેમણે સુન્નત ચિહ્ન તરીકે પામી, જે નેકી તેમને હજુ બેસુન્નત હતા ત્યારે વિશ્વાસથી મળી હતી તેની મહોર તરીકે, જેથી તેઓ બેસુન્નત છતાં વિશ્વાસ કરનારા સર્વના પિતા થાય, અને તેમને પણ નેકી ગણાય, અને સુન્નતીઓના પિતા થાય, જેઓ ફક્ત સુન્નતી જ નહિ, પણ આપણા પિતા ઇબ્રાહિમ બેસુન્નત હતા ત્યારે જે વિશ્વાસ તેમને હતો, તે વિશ્વાસનાં પગલાંમાં ચાલે છે.

કેમ કે ઇબ્રાહિમ તથા તેમના વંશજને જે વચન મળ્યું કે તેઓ દુનિયાના વારસ થશે, તે નિયમશાસ્ત્ર દ્વારા નહિ, પણ વિશ્વાસની નેકી દ્વારા આવ્યું. કેમ કે જો નિયમશાસ્ત્રથી જીવનારા જ વારસ હોય, તો વિશ્વાસ વ્યર્થ થાય અને વચન રદ થાય. નિયમશાસ્ત્ર કોપ લાવે છે; જ્યાં નિયમશાસ્ત્ર નથી, ત્યાં ઉલ્લંઘન પણ નથી.

એ માટે તે વિશ્વાસથી આવે છે, જેથી કૃપાથી થાય, અને સર્વ વંશજને વચનની ખાતરી મળે — ફક્ત નિયમશાસ્ત્ર સાથે બંધાયેલાને જ નહિ, પણ ઇબ્રાહિમના વિશ્વાસમાં ભાગીદાર થનારાને પણ, જેઓ આપણા સર્વના પિતા છે,

જેમ લખેલું છે, “મેં તને ઘણી પ્રજાઓનો પિતા બનાવ્યો છે” — આપણા પિતા આગળ, જેમના પર તેમણે વિશ્વાસ કર્યો, જેઓ મૃતકોને જિવાડે છે અને જે વસ્તુઓ નથી તેમને હોવામાં બોલાવે છે. આશા વિરુદ્ધ, તેમણે આશામાં વિશ્વાસ કર્યો, અને ઘણી પ્રજાઓના પિતા થયા, જેમ તેમને કહેવામાં આવ્યું હતું: “તારો વંશ એવો થશે.”

વિશ્વાસમાં નબળા ન થતાં, તેમણે પોતાના શરીરને, જે હવે લગભગ મૃત જેવું હતું — તેઓ આશરે સો વર્ષના હતા — અને સારાના ઉજ્જડ ઉદરને ધ્યાનમાં લીધું. વિશ્વાસના અભાવમાં તેમણે આપણા પિતાના વચન વિશે શંકા ન કરી, પણ વિશ્વાસમાં બળવાન થયા, અને આપણા પિતાને મહિમા આપ્યો, એમ પૂરેપૂરા ખાતરીપૂર્વક કે આપણા પિતાએ જે વચન આપ્યું હતું, તે કરવા પણ તેઓ સમર્થ છે. એ માટે “તે તેમને નેકી તરીકે ગણાયું.” પણ “તે તેમને ગણાયું” એ શબ્દો ફક્ત તેમના માટે જ લખાયા ન હતા, પણ આપણા માટે પણ, જેમને તે ગણાશે — એટલે કે જેમણે આપણા પ્રભુ ઈસુને મૃતકોમાંથી ઉઠાડ્યા, તેમના પર ભરોસો રાખનારાઓ માટે, જેઓ આપણાં પાપોને માટે સોંપાઈ ગયા અને આપણને આપણા પિતા સાથે નેક ઠરાવવા માટે ઉઠાડવામાં આવ્યા.