Romalılar 4

4 ¹Öyleyse bedence atamız İbrahim'in ne bulduğunu söyleyeceğiz? ²Çünkü İbrahim yaptığı işlerle aklandıysa, övünmeye hakkı vardır; ama Babamız'ın önünde değil. ³Kutsal Yazı ne diyor? «İbrahim Babamız'a iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı.» ^a a v3 «Sayıldı» bir muhasebe sözcüğüdür, ama Babamız soğuk bir muhasebeci değildir. İbrahim yalnızca O'na güvendi; Babamız da onun boş ellerine baktı ve onu doğru ilan etti. ⁴Çalışana ücreti bir armağan olarak değil, hak edilmiş olarak sayılır. ⁵Ama çalışmayan, ancak kötüyü aklayana güvenen kişinin imanı doğruluk sayılır. ⁶Nitekim Davut da, yaptığı işlere bakılmaksızın Babamız'ın doğru saydığı kişinin ne mutlu olduğunu şöyle anlatır: ⁷«Ne mutlu suçları bağışlanmış, günahları örtülmüş olanlara! ⁸Ne mutlu Babamız'ın günahını asla saymayacağı insana!»

⁹Bu mutluluk yalnız sünnetliler için mi, yoksa sünnetsizler için de mi? İbrahim'in imanının ona doğruluk sayıldığını söylüyoruz. ¹⁰Peki, bu ona hangi durumda sayıldı? Sünnetliyken mi, sünnetsizken mi? Sünnetliyken değil, sünnetsizken sayıldı. ¹¹İbrahim, sünnetsizken imanla sahip olduğu doğruluğun bir işareti, bir mührü olarak sünneti aldı. Öyle ki, sünnetsiz oldukları halde iman eden herkesin babası olsun ve böylece onlar da doğru sayılsın; ¹²aynı zamanda yalnızca sünnetli olmakla kalmayıp atamız İbrahim'in sünnetsizken sahip olduğu imanın izinden yürüyen sünnetlilerin de babası olsun.

¹³Çünkü İbrahim'e ve soyuna dünyanın mirasçısı olma vaadi Kutsal Yasa yoluyla değil, imandan gelen doğruluk yoluyla verildi. ¹⁴Eğer Yasa'ya bağlı olanlar mirasçıysa, iman boşa çıkmış ve vaat geçersiz kılınmış olur. ¹⁵Yasa gazap doğurur; Yasa'nın olmadığı yerde ise ihlal de yoktur.

¹⁶Bu nedenle vaat imana dayanır; öyle ki, lütfa dayalı olsun ve bütün soy için güvence altına alınsın; yalnız Yasa'ya bağlı olanlar için değil, İbrahim'in imanını paylaşanlar için de. İbrahim hepimizin babasıdır.

¹⁷Nitekim, «Seni birçok ulusun babası yaptım» diye yazılmıştır. Bu vaat, İbrahim'in iman ettiği Babamız'ın önünde geçerlidir; O ki ölülere yaşam verir, var olmayanı varlığa çağırır. ¹⁸İbrahim umutsuz bir durumdayken umutla iman etti ve böylece kendisine söylendiği gibi, «Senin soyun böyle olacak» sözü uyarınca birçok ulusun babası oldu.

¹⁹Yaklaşık yüz yaşında olduğu için kendi bedenini ölü gibi, Sara'nın rahmini de cansız saydığı halde imanı zayıflamadı. ²⁰İmansızlık edip Babamız'ın vaadinden kuşkuya düşmedi; tersine, imanı güçlendi ve Babamız'ı yüceltti. ²¹Babamız'ın vaat ettiğini yapmaya da gücünün yettiğine tümüyle güvendi. ²²İşte bunun için imanı ona «doğruluk sayıldı.» ²³«Ona sayıldı» sözü yalnız onun için yazılmadı; ²⁴iman bize de doğruluk sayılacak olan bizler için de yazıldı; yani Rabbimiz İsa'yı ölümden dirilten O'na güvenenler için. ²⁵İsa, suçlarımız için ölüme teslim edildi ve bizi Babamız'la doğru ilişkiye kavuşturmak için diriltildi.