Romalılar 3

3 ¹Öyleyse Yahudi'nin ne üstünlüğü var? Ya da sünnetin yararı nedir? ²Her yönden çoktur. Her şeyden önce, Babamız'ın sözleri onlara emanet edildi. ³Peki ne olmuş? Bazıları sadakatsizlik ettiyse, onların sadakatsizliği Babamız'ın sadakatini geçersiz mi kılacak? ⁴Asla! Her insan yalancı olsa da, Babamız gerçek olsun. Yazılmış olduğu gibi: «Sözlerinde haklı çıkarsın, yargılandığında da davayı kazanırsın.»

⁵Ama bizim haksızlığımız Babamız'ın doğruluğunu ortaya çıkarıyorsa, ne diyelim? Üzerimize gazap yağdıran Babamız haksız mı? (İnsanların düşündüğü gibi konuşuyorum.) ⁶Kesinlikle hayır! Öyle olsaydı Babamız dünyayı nasıl yargılayabilirdi? ⁷Ama benim yalanım Babamız'ın gerçeğini O'nun yüceliği için taşırıyorsa, neden hâlâ günahkâr olarak yargılanıyorum? ⁸Neden bazılarının bizi öyle söylüyoruz diye iftira ettiği gibi, «İyilik gelsin diye kötülük yapalım» demeyelim? Onların yargılanması yerindedir.

Doğru Kimse Yok

⁹Peki ne olmuş? Bizim bir üstünlüğümüz mü var? Hiç de değil—hem Yahudiler'in hem Grekler'in, hepsinin günahın pençesinde olduğunu daha önce suçlayarak belirttik, ¹⁰Yazılmış olduğu gibi: «Doğru kimse yok, bir kişi bile yok; ¹¹anlayan kimse yok; Babamız'ı arayan kimse yok. ¹²Hepsi yoldan saptı; hep birlikte yararsız oldular; iyilik yapan yok, bir kişi bile yok. ¹³Boğazları açık bir mezardır; dilleriyle hile yaparlar.» «Dudaklarının altında yılan zehiri vardır. ¹⁴Ağızları lanet ve acılıkla doludur. ¹⁵Ayakları kan dökmeye seğirtir; ¹⁶yıkım ve sefalet yollarını damgalar, ¹⁷esenlik yolunu ise tanımadılar. ¹⁸Gözlerinde Babamız korkusu yoktur.»

¹⁹Biliyoruz ki, Kutsal Yasa ne diyorsa, Yasa'nın altında olanlara söyler; öyle ki her ağız kapansın ve bütün dünya Babamız'a karşı sorumlu duruma gelsin. ²⁰Yasa'nın gereklerini yapmakla hiç kimse O'nun önünde aklanmaz; Yasa günahın bilincine vardırır.

İsa'ya İman Yoluyla Aklanmak

²¹Ama şimdi Yasa'dan bağımsız olarak, Babamız'ın doğruluğu açıklandı; buna Yasa ve Peygamberler tanıklık ediyor. ²²Babamız'ın bu doğruluğu, iman eden herkese İsa Mesih'e iman yoluyla gelir. Hiçbir ayrım yoktur; ²³çünkü herkes günah işledi ve Babamız'ın yüceliğinden yoksun kaldı, ²⁴ve Mesih İsa'da olan kurtuluş yoluyla, O'nun lütfuyla karşılıksız olarak aklanırlar. ²⁵Babamız, kendi doğruluğunu göstermek için O'nu, kanına iman yoluyla, günahları bağışlatan kurban olarak sundu; çünkü sabrıyla, daha önce işlenmiş günahları görmezden gelmişti, ²⁶şimdiki zamanda doğruluğunu göstermek için; öyle ki, hem kendisi adil olsun hem de İsa'ya güvenen herkesi aklayan olsun.

²⁷Öyleyse övünme nerede? Ortadan kalktı. Hangi yasayla? İşler yasasıyla mı? Hayır—iman yasasıyla. ²⁸Çünkü insanın, Yasa'nın gereklerini yapmadan, imanla aklandığı kanısındayız. ²⁹Yoksa Babamız yalnız Yahudiler'in Babası mı? Öteki ulusların da Babası değil mi? Evet, öteki ulusların da Babası'dır, ³⁰çünkü Babamız birdir; sünnetlileri imanla, sünnetsizleri de iman yoluyla aklayacaktır.

³¹Öyleyse bu imanla Yasa'yı geçersiz mi kılıyoruz? Asla—tersine, Yasa'yı doğruluyoruz.