List do Rzymian 3

3 ¹Jaką więc korzyść ma Żyd? Albo jaki pożytek z obrzezania? ²Wielką pod każdym względem. Przede wszystkim tę, że powierzono im słowa naszego Ojca. ³Cóż więc? Jeśli niektórzy byli niewierni, czy ich niewierność zniweczy wierność naszego Ojca? ⁴Nie! Niech nasz Ojciec będzie prawdomówny, choćby każdy człowiek był kłamcą. Jak jest napisane: „Okazujesz się sprawiedliwy w swoich słowach i zwyciężasz, gdy jesteś sądzony”.

⁵Ale jeśli nasza niesprawiedliwość uwydatnia sprawiedliwość naszego Ojca, co powiemy? Czy nasz Ojciec jest niesprawiedliwy, gdy zsyła na nas gniew? (Mówię po ludzku). ⁶W żadnym razie! Bo jak nasz Ojciec mógłby wtedy sądzić świat? ⁷Ale jeśli przez moje kłamstwo prawda naszego Ojca tym bardziej obfituje ku jego chwale, dlaczego jeszcze jestem sądzony jako grzesznik? ⁸Czemu nie mielibyśmy mówić, jak nas niektórzy oczerniają, że mówimy: „Czyńmy zło, aby przyszło dobro”? Ich potępienie jest sprawiedliwe.

Nikt nie jest sprawiedliwy

⁹Cóż więc? Czy jesteśmy lepsi? Wcale nie — już bowiem oskarżyliśmy wszystkich, zarówno Żydów, jak i Greków, że są pod władzą grzechu, ¹⁰jak jest napisane: „Nie ma ani jednego sprawiedliwego, nawet jednego; ¹¹nikt nie rozumie; nikt nie szuka naszego Ojca. ¹²Wszyscy zboczyli z drogi; razem stali się nieużyteczni; nie ma nikogo, kto czyni dobro, nie ma ani jednego. ¹³Ich gardło jest otwartym grobem, swoimi językami zwodzą”. „Jad żmij jest pod ich wargami. ¹⁴Ich usta są pełne przekleństwa i goryczy. ¹⁵Ich nogi są szybkie do przelania krwi; ¹⁶spustoszenie i nędza znaczą ich drogi, ¹⁷a drogi pokoju nie poznali. ¹⁸Nie ma bojaźni naszego Ojca przed ich oczami”.

¹⁹A wiemy, że wszystko, co mówi prawo, mówi do tych, którzy są pod prawem, aby każde usta zamilkły i aby cały świat podlegał sądowi naszego Ojca. ²⁰Nikt nie będzie przed nim usprawiedliwiony z uczynków prawa; przez prawo bowiem przychodzi poznanie grzechu.

Usprawiedliwieni przez wiarę w Jezusa

²¹Ale teraz, niezależnie od prawa, została objawiona sprawiedliwość naszego Ojca, poświadczona przez Prawo i Proroków. ²²A ta sprawiedliwość naszego Ojca przychodzi przez wiarę w Jezusa Chrystusa do wszystkich, którzy wierzą. Nie ma bowiem różnicy, ²³gdyż wszyscy zgrzeszyli i brakuje im chwały naszego Ojca, ²⁴a są usprawiedliwieni darmo, z jego łaski, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie. ²⁵Jego to nasz Ojciec ustanowił ofiarą przebłagalną przez wiarę w jego krew, aby okazać swoją sprawiedliwość, gdyż w swojej cierpliwości pominął grzechy popełnione wcześniej, ²⁶aby okazać swoją sprawiedliwość w obecnym czasie, tak że sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia tego, kto wierzy w Jezusa.

²⁷Gdzież więc jest powód do chluby? Został wykluczony. Przez jakie prawo? Uczynków? Nie — przez prawo wiary. ²⁸Utrzymujemy bowiem, że człowiek zostaje usprawiedliwiony przez wiarę, niezależnie od uczynków prawa. ²⁹Czy nasz Ojciec jest Ojcem tylko Żydów? Czy nie także pogan? Tak, także pogan, ³⁰ponieważ jeden jest nasz Ojciec, który usprawiedliwi obrzezanych z wiary i nieobrzezanych przez wiarę.

³¹Czy więc przez wiarę unieważniamy prawo? Żadną miarą — przeciwnie, prawo utwierdzamy.