رومیان 3

3 ¹پس یهودی را چه برتری است؟ یا ختنه را چه فایده؟ ²از هر جهت بسیار. نخست آنکه کلام پدر ما به ایشان سپرده شد. ³پس چه گوییم؟ اگر برخی بی‌وفا بودند، آیا بی‌وفایی ایشان وفاداری پدر ما را باطل می‌کند؟ ⁴هرگز! پدر ما راست باشد، هرچند هر انسانی دروغگو باشد. چنان‌که نوشته شده است: «تا در سخنانت راست شمرده شوی، و چون داوری شوی، پیروز گردی.»

⁵امّا اگر نادرستی ما عدالت پدر ما را آشکارتر می‌سازد، چه بگوییم؟ آیا پدر ما بی‌انصاف است که غضب خود را بر ما فرود می‌آورد؟ (به زبان انسانی سخن می‌گویم.) ⁶به‌هیچ‌روی! چه در آن صورت پدر ما چگونه جهان را داوری خواهد کرد؟ ⁷امّا اگر دروغ من راستیِ پدر ما را برای جلال او افزون‌تر می‌سازد، پس چرا هنوز همچون گناهکار داوری می‌شوم؟ ⁸و چرا نگوییم — چنان‌که برخی ما را تهمت می‌زنند که چنین می‌گوییم — «بیایید بدی کنیم تا نیکی حاصل شود»؟ محکومیت چنین کسان به‌حق است.

هیچ‌کس عادل نیست

⁹پس چه گوییم؟ آیا ما برتریم؟ به‌هیچ‌روی — زیرا پیش‌تر ثابت کردیم که یهودیان و یونانیان، همه یکسان زیر سلطهٔ گناهند، ¹⁰چنان‌که نوشته شده است: «هیچ‌کس عادل نیست، حتی یکی؛ ¹¹هیچ‌کس فهیم نیست؛ هیچ‌کس در جستجوی پدر ما نیست. ¹²همه منحرف گشته‌اند؛ با هم بی‌مصرف شده‌اند؛ هیچ‌کس نیکویی نمی‌کند، حتی یکی. ¹³گلویشان گوری گشاده است؛ زبان‌های خود را برای فریب به کار می‌برند.» «زهر مار زیر لب‌های ایشان است. ¹⁴دهانشان پر از لعنت و تلخی است. ¹⁵پاهایشان برای ریختن خون شتابان است؛ ¹⁶ویرانی و بدبختی نشان راه‌های ایشان است، ¹⁷و راه سلامتی را نشناخته‌اند. ¹⁸ترس پدر ما در برابر چشمانشان نیست.»

¹⁹می‌دانیم که آنچه شریعت می‌گوید، به کسانی می‌گوید که زیر شریعت‌اند، تا هر دهانی بسته شود و تمامی جهان در برابر پدر ما مسئول گردد. ²⁰هیچ‌کس با اعمال شریعت در حضور او عادل شمرده نمی‌شود؛ شریعت آگاهی از گناه پدید می‌آورد.

عادل‌شمرده‌شدن از راه ایمان به عیسی

²¹امّا اکنون، جدا از شریعت، عدالت پدر ما آشکار شده است، که شریعت و انبیا بر آن گواهی می‌دهند. ²²این عدالتِ پدر ما از راه ایمان به عیسی مسیح است، برای همهٔ کسانی که ایمان می‌آورند؛ زیرا هیچ تفاوتی نیست، ²³چراکه همه گناه کرده‌اند و از جلال پدر ما کوتاه می‌آیند، ²⁴و به فیض او به‌رایگان عادل شمرده می‌شوند، از راه آن بازخریدی که در مسیح عیسی است. ²⁵پدر ما او را همچون قربانی کفّاره، از راه ایمان به خون او، پیش نهاد تا عدالت خود را نشان دهد؛ زیرا در بردباری خویش، از گناهانی که پیش‌تر ارتکاب یافته بود درگذشت، ²⁶تا در این زمان عدالت خود را نشان دهد، به‌گونه‌ای که هم خود عادل باشد و هم عادل‌شمارندهٔ هر کس که به عیسی ایمان دارد.

²⁷پس فخر کجاست؟ منتفی شده است. به کدام شریعت؟ به شریعت اعمال؟ نه — بلکه به شریعت ایمان. ²⁸زیرا بر این باوریم که انسان از راه ایمان، جدا از اعمال شریعت، عادل شمرده می‌شود. ²⁹آیا پدر ما تنها پدرِ یهودیان است؟ آیا پدر غیریهودیان نیز نیست؟ آری، پدر غیریهودیان نیز هست، ³⁰زیرا پدر ما یکی است، و مختونان را از راه ایمان و نامختونان را از طریق همان ایمان عادل خواهد شمرد.

³¹پس آیا با این ایمان شریعت را باطل می‌کنیم؟ هرگز — بلکه شریعت را استوار می‌سازیم.