List do Rzymian 2

2 ¹Nie masz więc żadnego usprawiedliwienia, kimkolwiek jesteś, gdy osądzasz drugiego — osądzając go, potępiasz samego siebie, bo czynisz to samo. ²Wiemy zaś, że sąd naszego Ojca słusznie spada na tych, którzy tak postępują. ³Czy myślisz — ty, który osądzasz innych za takie rzeczy, a sam je czynisz — że unikniesz sądu naszego Ojca? ⁴Czy może gardzisz bogactwem jego dobroci, powściągliwości i cierpliwości, nie rozumiejąc, że dobroć naszego Ojca ma cię prowadzić do opamiętania? ⁵Ale z powodu swego zatwardziałego i nieskruszonego serca gromadzisz sobie gniew na dzień gniewu, w którym objawi się sprawiedliwy sąd naszego Ojca. ⁶On odda każdemu według jego uczynków. ⁷Tym, którzy przez wytrwałe dobre czyny szukają chwały, czci i nieśmiertelności, da życie wieczne. ⁸A tych, którzy szukają samych siebie, odrzucają prawdę i idą za nieprawością, czeka gniew i zapalczywość. ⁹Ucisk i utrapienie dla każdego człowieka, który czyni zło — najpierw dla Żyda, potem dla Greka, ¹⁰ale chwała, cześć i pokój dla każdego, kto czyni dobro — najpierw dla Żyda, potem także dla Greka. ¹¹Bo nasz Ojciec nie ma względu na osoby. ¹²Ci, którzy zgrzeszyli bez prawa, bez prawa też poginą; a ci, którzy zgrzeszyli pod prawem, według prawa będą sądzeni. ¹³Bo nie ci, którzy słuchają prawa, są sprawiedliwi przed naszym Ojcem, lecz ci, którzy je wypełniają, będą usprawiedliwieni. ¹⁴Gdy bowiem poganie, którzy nie mają prawa, z natury czynią to, czego wymaga prawo, to prawo działa w nich, choć prawa nie mają. ¹⁵Pokazują oni, że dzieło prawa jest wypisane w ich sercach, o czym świadczy ich sumienie oraz sprzeczne myśli, które ich oskarżają albo bronią. ¹⁶Stanie się to w dniu, w którym nasz Ojciec przez Jezusa Chrystusa będzie sądził ukryte sprawy wszystkich ludzi — jak głosi moja ewangelia. ^a a v16 Nasz Ojciec jest sędzią, lecz sądzi przez swojego Syna — Ojciec powierzył cały sąd Jezusowi.

Prawo cię nie zbawi

¹⁷Lecz jeśli nazywasz siebie Żydem, polegasz na prawie i chlubisz się naszym Ojcem, ¹⁸jeśli znasz wolę naszego Ojca i rozpoznajesz to, co szlachetne, będąc pouczony przez prawo, ¹⁹jeśli jesteś przekonany, że jesteś przewodnikiem ślepych, światłem dla tych, którzy są w ciemności, ²⁰wychowawcą nierozumnych, nauczycielem niedojrzałych, mając w prawie kształt poznania i prawdy. ²¹Ty więc, który uczysz innych, samego siebie nie uczysz? Ty, który głosisz, że nie wolno kraść, kradniesz? ²²Ty, który mówisz, że nie wolno cudzołożyć, cudzołożysz? Ty, który brzydzisz się bożkami, okradasz świątynie? ²³Ty, który chlubisz się prawem, znieważasz naszego Ojca przez przekraczanie prawa? ²⁴Jak jest napisane: „Z waszego powodu bluźnią imieniu naszego Ojca wśród narodów.” ²⁵Obrzezanie bowiem przynosi pożytek, jeśli zachowujesz prawo; ale jeśli je przekraczasz, twoje obrzezanie staje się nieobrzezaniem. ²⁶Jeśli więc nieobrzezany zachowuje wymagania prawa, czy jego nieobrzezanie nie będzie uznane za obrzezanie? ²⁷I ten, który cieleśnie jest nieobrzezany, a wypełnia prawo, osądzi ciebie, który mając literę i obrzezanie, przekraczasz prawo. ²⁸Bo bycie Żydem nie polega jedynie na tym, co zewnętrzne, ani obrzezanie jedynie na tym, co cielesne. ²⁹Lecz Żydem jest ten, kto jest nim wewnętrznie, a obrzezaniem jest obrzezanie serca, w Duchu, a nie według litery; a jego chwała nie pochodzi od ludzi, lecz od naszego Ojca.