Niemand ontkom aan ons Vader se oordeel nie

Paulus draai hom na die leser wat die lys in hoofstuk een geniet het. Wie ander oordeel terwyl hy self dieselfde dinge doen, veroordeel homself, en godsdienstige geloofsbriewe stel niemand vry nie — ons Vader trek niemand voor nie, en nie-Jode wat nooit die wet gehad het nie, kan dit volgens hulle gewete onderhou.

Hoofstuk 2.

Daarom het jy geen verskoning nie, wie jy ook al is, wanneer jy iemand anders oordeel—want wanneer jy hulle oordeel, veroordeel jy jouself, omdat jy dieselfde dinge doen. Ons weet nou dat ons Vader se oordeel met reg val op dié wat sulke dinge doen. Dink jy, jy wat ander oor sulke dinge oordeel terwyl jy dit self doen, dat jy aan ons Vader se oordeel sal ontkom? Of verag jy die rykdom van sy goedheid en verdraagsaamheid en geduld, en besef jy nie dat ons Vader se goedheid bedoel is om jou tot bekering te lei nie? Maar deur jou harde, onboetvaardige hart maak jy vir jou toorn bymekaar vir die dag van toorn, wanneer ons Vader se regverdige oordeel geopenbaar sal word. Hy sal elke mens vergeld volgens wat hy gedoen het. Aan dié wat deur volhardende goeie werk heerlikheid, eer en onsterflikheid soek, sal hy die ewige lewe gee. Maar vir dié wat selfsugtig is, die waarheid verwerp en die goddeloosheid volg, wag toorn en woede. Ellende en benoudheid vir elke mens wat kwaad doen—eers die Jood, dan die Griek, maar heerlikheid, eer en vrede vir almal wat goed doen—eers die Jood, dan ook die Griek. Want ons Vader trek niemand voor nie. Sondaars sonder die wet vergaan ook sonder dit; sondaars onder die wet sal deur die wet geoordeel word. Want nie dié wat die wet hoor, is regverdig voor ons Vader nie, maar dié wat dit gehoorsaam, sal geregverdig word. Wanneer heidene, wat nie die wet het nie, immers van nature doen wat die wet vereis, is die wet in hulle aan die werk, al het hulle nie die wet nie. Hulle wys dat die werk van die wet op hulle harte geskryf staan, terwyl hulle gewete saam getuig en hulle teenstrydige gedagtes hulle aankla of verdedig. Dit gebeur op die dag wanneer ons Vader deur Jesus Christus elke mens se geheime oordeel—so sê my evangelie. ^a

Die wet sal jou nie red nie

Maar as jy jouself ’n Jood noem, op die wet steun en in ons Vader roem, as jy ons Vader se wil ken en goedkeur wat die beste is, omdat jy uit die wet onderrig word, as jy daarvan oortuig is dat jy ’n gids vir die blindes is, ’n lig vir dié wat in die duisternis is, ’n opvoeder van die dwases, ’n leermeester van die onkundiges, terwyl jy in die wet die gestalte van kennis en waarheid het. Jy leer ander—leer jy dan nie jouself nie? Jy verkondig dat ’n mens nie mag steel nie—steel jy self? Jy wat vir ander sê om nie egbreuk te pleeg nie—pleeg jy dit self? Jy wat afgode verafsku—beroof jy tempels? Jy wat in die wet roem, onteer jy ons Vader deur die wet te oortree? Soos daar geskryf staan: “Ons Vader se naam word onder die nasies gelaster oor julle.” Die besnydenis help as jy die wet onderhou; maar as jy dit oortree, word jou besnydenis onbesnedenheid. As die onbesnedene dan die vereistes van die wet onderhou, sal sy onbesnedenheid dan nie as besnydenis gereken word nie? Die een wat liggaamlik onbesnede is en die wet onderhou, sal jou oordeel wat met die letter en die besnydenis die wet oortree. Want ’n mens is nie ’n Jood op grond van die uiterlike nie, en die besnydenis is ook nie bloot iets aan die liggaam nie. Nee, ’n mens is innerlik ’n Jood, en die besnydenis is dié van die hart, deur die Gees, nie deur die geskrewe wet nie; so iemand se lof kom nie van mense nie, maar van ons Vader.