چاپ شوی
کتاب

هيڅوک د زمونږ پلار د عدالت نه نۀ شى تښتېدلے

پولس هغه لوستونکي ته مخ اړوي چې د لومړي فصل له لړلیک څخه يې خوند اخیست. پر نورو قضاوت کول او همغه کارونه پخپله کول تا مجرم کوي، او دیني وړتیاوې هېڅوک نه معافوي — زموږ پلار طرفداري نه کوي، او هغه غیریهودیان چې هېڅکله يې شریعت نه درلود، کولی شي د وجدان له لارې يې پر ځای کړي.

څپرکی 2.

نو اے سړيه، تۀ څوک هم يې، چې کله په بل چا فيصله کوې نو هيڅ عُذر نۀ لرې، ځکه چې په هغه فيصله کولو سره تۀ په خپل ځان ملامتى راوړې، ولې چې تۀ هم هغه شان کارونه کوې. اوس مونږ ته دا پته ده چې د زمونږ پلار عدالت په داسې کارونو کوونکو باندې په حقه راځى. اے سړيه، تۀ چې په نورو داسې کارونو باندې فيصله کوې او پخپله هم هغه کوې، آيا تۀ دا ګمان کوې چې د زمونږ پلار د عدالت نه به وتښتې؟ آيا تۀ د هغۀ د مهربانۍ، صبر او تحمل دولت سپکوې؟ آيا تا ته دا پته نشته چې د زمونږ پلار مهربانى دې دپاره ده چې تا توبې ته راولى؟ خو د خپل سخت او بې‌توبې زړۀ په سبب تۀ د ځان دپاره قهر زېرمه کوې، د هغه قهر د ورځې دپاره چې کله به د زمونږ پلار صادق عدالت څرګنديږى. هغه به هر چا ته د هغۀ د کارونو مطابق بدله ورکوى. څوک چې د نېک کار په ثابت قدمۍ سره لوئى، عزت او بقا لټوى، هغوئ ته به هغه د تل ژوندون ورکوى. خو څوک چې خودغرض وى، حق نۀ منى او بدۍ پسې ځى، هغوئ ته به قهر او غضب رسى. هر هغه چا ته چې بدى کوى تکليف او مصيبت دے، اول يهوديانو ته او بيا يونانيانو ته، خو هر هغه چا ته چې نېکى کوى لوئى، عزت او سلامتى ده، اول يهوديانو ته او بيا يونانيانو ته هم. ځکه چې زمونږ پلار د چا طرفدارى نۀ کوى. څوک چې بې د شريعت نه ګناهګار وى هغوئ به بې د شريعت نه هم هلاکيږى، او څوک چې تر شريعت لاندې ګناهګار وى هغوئ ته به د شريعت مطابق فيصله کيږى. ځکه چې د شريعت اورېدونکى د زمونږ پلار په نزد صادق نۀ دى، بلکې څوک چې د شريعت تابعدارى کوى هغوئ به صادق وګڼلى شى. بيشکه چې کله غيريهوديان، چې شريعت نۀ لرى، په فطرى توګه هغه کارونه کوى چې شريعت يې غواړى، نو شريعت د هغوئ په زړونو کښې کار کوى، اګر چې هغوئ شريعت نۀ لرى. هغوئ د شريعت هغه کار ښايى چې د هغوئ په زړونو باندې ليکلے شوے دے، او د هغوئ ضمير ګواهى ورکوى او د هغوئ يو بل سره لګيدونکى خيالونه يې يا ملامتوى يا يې دفاع کوى. دا به په هغه ورځ کيږى چې کله زمونږ پلار د عيسىٰ مسيح په وسيله د هر چا په پټو خبرو باندې فيصله کوى، لکه څنګه چې زما انجيل وائى. a a v16 زمونږ پلار قاضى دے، خو هغه د خپل زوئ په وسيله فيصله کوى — پلار ټول عدالت عيسىٰ ته سپارلے دے.

شريعت به تا خلاص نۀ کړى

خو کۀ تۀ خپل ځان ته يهودى وائې، په شريعت بهروسه کوې او په زمونږ پلار باندې فخر کوې، کۀ تۀ د زمونږ پلار رضا پېژنې او د شريعت د ښوونې په سبب غوره څيزونه خوښوې، کۀ تۀ ځان ته دا يقين لرې چې زۀ د ړندو لار ښوونکے يم او د تيارۀ کښې د خلقو دپاره رڼا يم، د ناپوهانو اصلاح کوونکے او د ناپوخو اُستاذ يم، او په شريعت کښې علم او حقيقت لرم، نو تۀ چې نورو ته ښوونه کوې، آيا ځان ته ښوونه نۀ کوې؟ تۀ چې د غلا په خلاف وعظ کوې، آيا پخپله غلا کوې؟ تۀ چې نورو ته وائې چې زنا مۀ کوئ، آيا پخپله زنا کوې؟ تۀ چې له بتانو نه نفرت کوې، آيا د عبادت‌خانو لوټ کوې؟ تۀ چې په شريعت باندې فخر کوې، آيا د شريعت په ماتولو سره د زمونږ پلار بې‌عزتى کوې؟ لکه څنګه چې ليکلے شوے دے، ”ستاسو په سبب د زمونږ پلار نوم په قومونو کښې بدنامى کيږى.“ کۀ تۀ د شريعت تابعدارى کوې نو سُنت فائده لرى، خو کۀ تۀ شريعت ماتوې نو ستا سُنت بې‌سُنتۍ ګرځى. نو کۀ بې‌سُنته د شريعت تقاضې پوره کوى، آيا د هغۀ بې‌سُنتى به د سُنت په شان نۀ ګڼلے شى؟ هغه څوک چې په جسم بې‌سُنته وى خو د شريعت تابعدارى کوى، هغه به په تا باندې فيصله کوى، چې د ليک او سُنت سره سره شريعت ماتوې. ځکه چې يهودى هغه نۀ دے چې يواځې په ظاهره يهودى وى، او نۀ هغه سُنت دے چې يواځې په جسم کښې وى. بلکې يهودى هغه دے چې په باطن کښې يهودى وى، او سُنت هغه دے چې د زړۀ وى، د روح په وسيله، نۀ د ليکلى قانون په وسيله. د داسې چا تعريف د خلقو نه نۀ، بلکې د زمونږ پلار له طرفه کيږى.