Hech kim Otamizning hukmidan qochib qutula olmaydi

Pavlus birinchi bobdagi roʻyxatdan zavqlanib oʻtirgan oʻquvchiga yuzlanadi. Oʻzing ham xuddi shunday ishlarni qilib, boshqalarni hukm qilish seni ayblaydi, diniy maqom esa hech kimni ozod qilmaydi — Otamiz hech kimni ajratmaydi, qonunga ega boʻlmagan gʻayriyahudiylar esa uni vijdoni bilan bajarishi mumkin.

2-bob.

Shunday ekan, ey kim boʻlishingdan qatʼi nazar, boshqa birovni hukm qilganingda hech qanday uzring yoʻq. Zero, boshqani hukm qilib, oʻzingni oʻzing mahkum etasan, chunki sen ham oʻsha ishlarni qilasan. Bizga maʼlumki, Otamizning hukmi bunday ishlarni qiladiganlar ustiga haqli ravishda tushadi. Ey bunday ishlarni oʻzing qilib turib, boshqalarni shu ishlar uchun hukm qiladigan odam, Otamizning hukmidan qochib qutularman deb oʻylaysanmi? Yoki Otamizning mehribonligi seni tavbaga yetaklash uchun ekanini anglamay turib, Uning behad mehribonligini, bagʻrikengligini va sabr-toqatini mensimaysanmi? Lekin sen oʻzingning qaysar, tavba qilmas yuraging tufayli, Otamizning odil hukmi oshkor boʻladigan gʻazab kuni uchun oʻzingga gʻazab toʻplamoqdasan. U har kimga qilgan ishiga yarasha qaytaradi. Sabr bilan ezgu ishlar qilib, ulugʻvorlik, sharaf va oʻlmaslikni izlaydiganlarga U abadiy hayot ato etadi. Ammo xudbin boʻlib, haqiqatni rad etib, yovuzlikka ergashadiganlarni gʻazab va qahr kutadi. Yomonlik qiladigan har bir inson uchun — avval yahudiy, keyin yunon uchun — kulfat va azob boʻladi, lekin ezgulik qiladigan har bir kishi uchun — avval yahudiy, keyin yunon uchun ham — ulugʻvorlik, sharaf va tinchlik boʻladi. Chunki Otamiz hech kimga yon bosmaydi. Qonunsiz gunoh qilganlar qonunsiz halok boʻladilar; qonun ostida gunoh qilganlar esa qonun boʻyicha hukm qilinadilar. Zero, Otamiz oldida qonunni eshitadiganlar solih emas, balki qonunga amal qiladiganlar oqlanadi. Darhaqiqat, qonunga ega boʻlmagan gʻayriyahudiylar qonun talab qilgan narsani tabiatan bajarganda, qonunga ega boʻlmasalar-da, qonun ularning ichida amal qiladi. Ular qonunning amali yuraklariga yozilganini koʻrsatadilar; vijdonlari ham bunga guvohlik beradi, bir-biriga zid fikrlari esa yo ularni ayblaydi, yo himoya qiladi. Men vaʼz qilayotgan Xushxabarga koʻra, bu Otamiz har kimning sirlarini Iso Masih orqali hukm qiladigan kunda yuz beradi. ^a

Qonun sizlarni qutqarmaydi

Ammo sen oʻzingni yahudiy deb atasang, qonunga tayansang va Otamiz bilan faxrlansang, qonundan taʼlim olganing uchun Otamizning irodasini bilsang va eng aʼloni maʼqullasang, oʻzingni koʻrlarga yoʻlboshchi, zulmatdagilarga nur, nodonlarni toʻgʻri yoʻlga soluvchi, gʻoʻrlarga ustoz deb ishonsang — zero qonunda bilim va haqiqatning mujassam shaklini oʻzingda saqlaysan. Boshqalarni oʻrgatasan-u, oʻzingni oʻrgatmaysanmi? Oʻgʻirlik qilmaslikni vaʼz qilasan-u, oʻzing oʻgʻirlik qilasanmi? Boshqalarga zino qilmanglar deb aytasan-u, oʻzing zino qilasanmi? Butlardan nafratlanasan-u, oʻzing ibodatxonalarni talaysanmi? Qonun bilan faxrlanasan-u, qonunni buzib, Otamizni behurmat qilasanmi? Zero, shunday yozilgan: “Sizlar tufayli Otamizning nomi xalqlar orasida haqoratlanmoqda.” Agar qonunga amal qilsang, sunnat foyda beradi; lekin qonunni buzsang, sunnating sunnatsizlikka aylanadi. Shunday ekan, sunnatsiz kishi qonun talablarini bajarsa, uning sunnatsizligi sunnat deb hisoblanmaydimi? Jisman sunnatsiz boʻlib, qonunga amal qiladigan kishi, yozma qonun va sunnatga ega boʻla turib qonunni buzadigan seni hukm qiladi. Zero, yahudiy boʻlish faqat tashqi koʻrinishda emas, sunnat ham faqat tanda emas. Aksincha, kishi ich-ichidan yahudiy boʻladi, sunnat esa yozma qonun bilan emas, balki Ruh orqali, yurakda boʻladi. Bunday kishining maqtovi odamlardan emas, Otamizdan boʻladi.